

D3798

།[་@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སཉྩ་ཡ་གཱ་ཐཱ་པཉྫི་ཀ། བོད་སྐད་དུ། སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དཀའ་འགྲེལ། བམ་པོ་དང་པོ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་དང་ནི་བདེ གཤེགས་སྲས་དང་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ཙམ་འདོད་པ་རྣམས།།འབྲས་བུ་དམ་པ་དང་ནི་རྒྱུ་དང་དམན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཐའ་དག་ལམ་དང་ཤེས་བྱ་ཀུན་ཤེས་གང་གིས་ཕ་རོལ་མཆོག་།འགྲོ་འགྱུར་ཡུམ་དེར་ཡུན་རིངས་བཏུད་ནས་འཁྲུལ་ སྤངས་བློ་ཡིས་དེ་འགྲེལ་རྒྱས་པར་བྱ།།མ་ལུས་འགྲོ་བའི་རྩ་ལག་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་བྲལ་བ་ཡི། །བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་འབད་པ་སྐྱེད་དེ་འདི་རྒྱན་མཛད་མོད་ཀྱི། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་བདག་ཀྱང་འདི་ལ་ངེས་པར་འཇུག་རིགས་ཏེ། །མཁས་རྣམས་ཞུགས་པའི་ལམ་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་མི་ འགྱུར་མིན།།དེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་རྒྱས་པ་ལ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ལ་ཟློས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་བསལ་བར་འདོད་ནས།དེ་ནས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུའམ། འཁོར་ཤེས་ རབ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་མཉན་པར་རུང་བར་ཐུགས་སུ་ཆུད་མ་ཐག་ཏུ་སྟེ།ཚིག་གི་ཕྲད་འདི་ནི་སྤྱིར་ན་དེ་མ་ཐག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འདིར་ཚིག་གི་རྒྱན་ཡིན་པར་བལྟའོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་བཞི་ བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རམ།དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང་། །གྲགས་དང་དཔལ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ལྡན་པ། ། དྲུག་པོ་དག་ལ་སྐལ་ཞེས་བཤད། །ཅེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པས་དབེན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པ་ནི་དེས་རབ་ཏུ ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ།།གཟུགས་བཟང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡེ་ཤེས་འདིར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
印度语称：桑查雅伽陀般吉迦
藏语称：集颂难释
第一卷
顶礼一切智者！
对于胜者之王、善逝子以及仅求沙门之道者，
以殊胜果位、因缘及下劣心入道之差别，
遍知一切道与所知而达彼岸胜者，
长久礼敬彼等佛母，以无迷惑智广作此释。
无余众生之根本、远离迷惑垢染，
诸智者虽勤勉庄严此论，
正因如此，我亦应当决定趣入，
智者所行大道岂能不成就。
为了令信仰广大教法者得以清净圆满因果，以三种一切智之门广说般若波罗蜜多佛母，并以偈颂广为显示。为除重复等过失，故说"复次"等言。"复次"是指广说之后，或在会众堪能听闻简略智慧教授之后，此语助词通常表示紧接着要说的内容。从另一角度看，"复"字在此可视为文词装饰。
"薄伽梵"是因为降伏四魔，或具足自在等功德。"伽"(ska)字表示自在等义，如说："自在及妙相，名称与吉祥，智慧精进等，具足此六德，称为伽。"
其中，薄伽梵圆满自在，即是真如清净，远离一切分别习气之自性，因为由此开显自他二利成就。圆满妙相即是作为其他智慧源泉的大圆镜智，因为世尊之自性与此智慧为一相故。

 །གྲགས་པ་དང་དཔལ་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ།ཐུགས་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་བསྐྱེད་པར་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐའ་དག་གི་ཡང་དག་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དཔལ་ དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ ཏུ་ཕྱེ་བ་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ།ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུས་བརྒྱན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདི་སྨོས་པ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་ཤེས་རབ་བསྟན་པ་ལ་མ་ གུས་པ་དག་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པས་བསྟན་ན་ལོག་པར་བསྟན་པར་དོགས་པས་མ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཞིག་སྟོན་ཅིང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་བཀའ་སྩལ་ཞེ་ན། ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་སྟོན་ཞིང་ དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།སྔར་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཤེས་རབ་ནི་སྤྱིར་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕ་རོལ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ བདག་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ།།རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པའང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་དག་དེ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་སྟོན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དབེན་པར་སྒྲོགས་ཤིང་ངོ་།།མོས་པས་སྤྱོད་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་བསྐྱེད་པ་ཅན་དག་ ལ་སྐྱེ་བས་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནམ།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྒོམ་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
圆满名称与吉祥即是平等性智，因为以大悲等珍贵功德开显，能忍受利益一切众生，是一切圆满名称之真实所依，且具足吉祥故。圆满智慧即是妙观察智，因为其本质是无颠倒地遍知一切法故。圆满精进即是由清净精进波罗蜜多所开显的成所作智，以如是殊胜无比功德庄严的薄伽梵善逝宣说此等偈颂。
说此也是为了断除不敬重以偈颂说般若者。若非如此，由他人宣说则恐有邪说之虑而生不信。
复次，薄伽梵宣说何义而说此等偈颂？答：宣说此般若波罗蜜多，当时说此等偈颂，即前广说之义。般若通常是指善能分别诸法。其彼岸，在胜解行位时是信解诸法无我，在欢喜地等位则远离一切分别。因此，凡成就如是彼岸自性者即是般若波罗蜜多。"宣说"是指宣说远离人我等分别。
胜解行位的般若波罗蜜多因为是分别的本质，故闻偈即能在所化有情相续中生起教法所引发的造作。出世间则不然，因为其超越分别的本质，且非闻即能生起，若非如此则修行将成无义。

 །ཐོས་པ་ཙམ་ གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ན་ནི་སྒོམ་པ་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱས་པར་མི་བྱེད་དེ།གལ་ཏེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་མཐོང་བར་འགྱུར་ན་སྒོམ་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཞེས་གང་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ འདི་སྟོན་ཅིང་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན།དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དག་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་རྟོག་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ས་མངོན་དུ་བྱས་པ་རྣམས་ལ་ ཡང་ལངས་པའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ཐོས་པ་དང་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་ཁོ་ནའོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལྟ་བུ་འཇུག་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ བླ་ན་མེད་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ།།རྟོག་པའི་སྐྱོན་བསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡང་དག་པར་ན་བསྒོམས་པའི་དབང་ཁོ་ནས་འབྱུང་བས་སྒོམ་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་གོམས་པ་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་ཐོས་མ་ཐག་པ་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་བསྟན་པ་དངོས་སུ་ཡང་མི་འགལ་ཏེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྟན་པ་འདི་བཤད་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲུག་ཁྲིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་ བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྔར་ཡང་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་པ་འདི་སྟོན་ཞེ་ན། འཁོར་བཞི་པོ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བདག་མེད་པ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་དག་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་དག་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཁོར་བཞི་པོ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་རྣམས་ཏེ། འདི་ཙམ་ཁོ་ནས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་གཙོ་བོ་ཀུན་ནས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལྷག་ པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པའམ།དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁས་བླངས་པས་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཕྱོགས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དཔེ་མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཐོས་པ་དང་བསམ་ པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི་དབང་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ནི་མ་ཡིན་པས་ལྷག་པར་མ་སྨོས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
若仅仅听闻后即能生起离错乱的智慧，则修行将毫无意义可言。如所说"若仅听闻即能见义，则修行成无义"，那为何无差别地说"宣说此般若波罗蜜多"呢？
答：并非如此。因为信解无我在出世间与世间的阶段中都是无差别地生起。如是，即使对已现证出世间地的瑜伽师而言，出定时也唯生起"此真实性正如世尊所说"的分别心，而无闻与证的差别之觉。因此，就这种分别心的运作而言，从世俗门中宣说无上般若毫无矛盾。
断除分别过失的智慧实际上唯依修习力而生，故修行非无果。对于已修习串习心者，仅仅听闻般若波罗蜜多教法即能生起无分别智慧，故直接宣说亦无矛盾。如说"宣说此般若波罗蜜多时，六万菩萨获得无生法忍"等。
复次，为何再次宣说前已广说之义？答："彼四众"等，是为显示唯指前为说无我所摄之众，非其他不堪能者。"四众"即比丘、比丘尼、优婆塞、优婆夷，仅此即摄一切所化根本众生故。
或者，出家众具世尊所说增上戒学，在家众以皈依三宝等誓言，以无与伦比的方便善巧降伏色等境受用。世尊非为依闻思等次第修习不堪能者说法，故未特别提及其他。

།ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་གང་ཞིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པས་གཞུང་རྒྱས་པ་འདི་སྙེད་ཅིག་གིས་བསྟན་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉུང་ངུ་ཞིག་གིས་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གསུང་ལ། མངའ་བ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་གུས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ།འདི་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ན་ཡོད་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་ནི་ཤེས་རབ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གཞུང་རྒྱས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་དོན་ལ་ གཞོལ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཚིག་གིས་དོན་ཉུང་ཤས་ཤིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་བདག་མེད་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་ཚིག་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བརྗོད་པར་ བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་སུ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་དགའ་བ་བླ་ན་ཡོད་པ་དང་བླ་ན་མེད་པ་ནི་བརྒྱུད་པས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཐབས་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་ བསྟན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།ཡང་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དགའ་དང་གུས་དང་དད་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དགའ་བ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་དགའ་བའོ། །གུས་པ་ནི་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱེད་པའོ། །དད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་སྟེ་དེའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་པའི ཕྱིར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོའོ།།ཉེར་བཞག་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ཉེ་བར་བཞག་སྟེའོ། །འདི་སྐད་དུ་དད་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གཉིས་ཡོད་དེ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ལྡང་བ་དང་མ་གུས་པའོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་འདི་གསུམ་ཉེ་ བར་གཞག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་མཉན་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
"为令正欢喜"一语，是指为令对略说教法有信解者普遍欢喜之意。
另一方面，世尊以证见真实义故，将如此广大论典所说之义，今以少数偈颂宣说。了知世尊具此威德后，具敬信心者所生之喜即为正喜，此乃处于胜解行地的世间人。
出世间者则由略说般若门中，舍离对广论的执著，具趣入义理之心，随顺少数文句之义，修习一切众生无我，而得欢喜等。
因此，此语表明般若波罗蜜多是所诠义，明显阐释是直接目的，有上正喜与无上正喜是间接目的。其中方便与所成就之相的关联，应当了知是以摄颂而隐含宣说。
复次，此中所诠唯是般若波罗蜜多而非他者，如何得知？其偈颂为何？答："喜与敬与胜信"等。
喜者，即对正法之喜。敬者，即对说法者等恭敬。信者，即对听闻大乘等果深信不疑，因为是此处所说故。"胜"字与一切相连，故此等皆为大中之大。
"安立"即是建立。此说明不具信者听闻正法有二种违缘：对正法懈怠与不恭敬。为对治彼等，安立此三而听闻般若波罗蜜多。

།ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྲིབ་པ་ཉོན་མོངས་བསལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ཉོན་ མོངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་དག་ཉིད་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་འཛིན་པའི་གེགས་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་བསལ་ནས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དྲི་མ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཤིན་ཏུ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་དཀར་པོ་དང་འགལ་བ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་དག་ལས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ལ་ལ་ལས་ནི་དྲི་མ་རབ་ཞི་བ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེར་ནི་དྲི་མ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཚིག་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །རབ་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་པ་དང་མཐུན་པའི་ སྤྱོད་ལམ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུ་དག་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཉན་པར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་ནི། དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་བཤད། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད།།དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་དང་། །རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་མཐར་གྱིས་པ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེ་རྣམ་བརྒྱད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་བསྒྲུབ་པའི་དགོས་པ་མཐར་ཐུག་ པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང་། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང་། །སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་།།དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང་། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅས་རྣམས། །ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལགས།རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་གང་དག་དང་རྟགས་གང་དག་དང་མཚན་མ་གང་དག་གིས་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་དང་རྟགས་དེ་དག་དང་མཚན་མ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
为显示"断除与如理作意修行相违之诸法"故，说"断除烦恼障"等。
"烦恼障"者，即障碍本身，因以颠倒执著义理而为障碍，故成损害，是欲贪等障碍性的烦恼，与"断除"相连。
"超越垢染"者，意为因完全不行持，故从与布施等白法相违的悭吝等垢染中解脱。有些版本作"垢染寂静"，其中"垢染"一词与前文相连。"寂静"者，意为安住于与听闻相应的威仪。
因此，应当以如是方式听闻般若波罗蜜多。此般若波罗蜜多即：
"以八事正说，
一切相智性，
道智性复次，
一切智性等，
现证一切相，
至顶及渐次，
刹那现等觉，
法身共八种。"
其中，智慧修行的究竟目的，因为是遍决定发心等一切因果诸相的体性，故为一切相智。其复为：
"发心与教授，
四种决择分，
修行之所依，
法界之自性，
所缘及为利，
甲胄所行事，
资粮及出离，
是牟尼一切相智。"
此即世尊所说："世尊，何故一切相智是如来应正等觉所有？须菩提，如来通达诸法以何等行相、何等标帜、何等相状而宣说，故一切相智是如来所有。"

།དེ་ལ་ཉན་པ་པོའི་སྐྱེ་བོ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྟོན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་དོན་མངོན་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བའི་དོན་ནི་ཅི་རིགས་པར་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཞུགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཡིན་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཉན་པར་གྱིས་ཤིག། གཞན་དུ་ན་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་མེད་པར་གཞན་གྱི་དོན་བྱ བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། རང་གི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་མཉན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ན་དེ་ཇི་ལྟར འགྲོ་དོན་མངོན་ཞུགས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན།དེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་གཙོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཡིན་ ཏེ་གཞན་དག་ལ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཡིན། ཇི་ཞིག་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སྙམ་པ་ལ། གང་ལ་དཔའ་རྣམས་སྤྱོད་ཅེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའོ། །སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཇུག་པའོ། །དཔའ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ། བདུད་ལ་སོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ སྐད་དུ་གང་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས་རྣམས་འཇུག་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྦྱར་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
为显示听闻者较声闻等殊胜而说发心故，说"趣入利他"。"利他"者，即随应获得三种菩提。为此而"趣入"，即若入布施等善法，则应听闻般若波罗蜜多。否则，若不通达一切法相，则不应理能作他利，此为其密意。
如所广说："舍利子，于此，菩萨欲现证一切法一切相现等觉，应精进般若波罗蜜多"等。
若问：对于精进自利者，此薄伽梵母岂非亦为所欲果生起之因？如说："欲学声闻地者亦应听闻此般若波罗蜜多"等，则何故说"趣入利他"？
故说"寂静般若波罗蜜"。此说：般若波罗蜜多教法之果，主要是现证一切相现等觉，而此唯属诸菩萨，余者无有现等觉之机，故如是说。
若问：此般若波罗蜜多何故唯属诸菩萨？有何殊胜？故说"勇士所行"。"所"者，指般若波罗蜜多。"行"者，谓以地与波罗蜜多修习差别而趣入。"勇士"者，即诸菩萨，因不为魔等所胜故。
此说：善逝子所趣入者，即彼等不共之道，而此即般若波罗蜜多之相，因其中摄余波罗蜜多故，如是将说。
另一方面，应知般若波罗蜜多为诸菩萨所行者，即是彼等不共，此亦以一切众生无我相为所缘境。

 །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ པ་ཙམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་བཅོས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་འདི་ཉིད་བྱང་ ཆུབ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ པའི་སའི་རྒྱུ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་མེད་པར་གསུངས་པ་དེ་ནི་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ཡིད་ཆེས་པ་ཙམ་ལ་ ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་དམ་པས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་བཙུན་ པ་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འདོམས་པར་ཞུགས་གདམས་ངག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་གདམས་ངག་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་བྱེད་པར་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་དག་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན།དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཆུ་ཀླུང་ཇི་སྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའོ། །ཆུ་ཀླུང་ནི་གང་གཱ་དང་པ་ཀྵུ་དང་སིན་དྷུ་དང་སི་ཏཱ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་མ་དྲོས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབབ་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་འབབ་པའོ།།ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་མང་བའི་སྨན་དག་དང་ནགས་ཚལ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དེ་རྣམས་སྐྱེད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ཞིག་ལ་བརྟེན་ཅེ་ ན་ཀླུ་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཀླུ་དབང་ཀླུ་རྣམས་ཀྱི་བདག་པོ་མ་དྲོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆུ་བོ་དེ་དག་འབབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཀླུའི་བདག་པོ་དེ་ཁོ་ནའི་མཐུ་དཔལ་ཏེ་མཐུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
非仅是无常等行相之所缘境，此乃如般若波罗蜜多之伪造体性，此为其密意。
所说"欲学声闻地者亦"等，是为说明此菩萨道乃遍决定一切菩提之因故为殊胜体性。
有谓：于声闻等菩提之位，应视般若波罗蜜多离大悲等方便。以声闻等地之因，唯是信解诸法无我而离方便波罗蜜多故。
又所说无差别"应学此般若波罗蜜多"者，是就仅信解诸法无我而言。菩萨等之胜义作意，以胜方便摄持故，异于声闻作意，如是而说。
若问：若菩萨道不共声闻等，则尊者须菩提等如何能为菩萨说法？未见教授真实者，多不堪作无过教授。若不尔，则佛与声闻于利他事无差别故。
为断此疑，故说"此赡部洲诸河"等。"诸"者，谓所有。河者，即恒河（Gaṅgā）、博叉（Pakṣu）、信度（Sindhu）、悉多（Sītā）四河，彼等皆从无热恼池流出故。"流"者，谓相续流注。
若问作何？故说"花"等。"生长花果众药及诸林"者，谓生长成就之义。
若问依何？故说"龙王"等。此说：以彼等河流依止龙王、龙之主无热恼池故，是唯彼龙主之威德，即圆满威力。

 །དེ་དང་ འདྲ་བར།རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་པ་དག་ཇི་སྙེད་ཆོས་སྟོན་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ནི་རང་གིས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དག་གོ། །སྟོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། ། འཆད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་གཏན་ལ་འབེབ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །རིགས་པ་དག་དང་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ནི་ལྟོས་པ་དང་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་ཆོས་ཉིད་དང་འཐད་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་དག་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པའི་འབྲས་བུ བསྟན་པའི་ཕྱིར།མཆོག་འཕགས་བདེ་བ་བྱེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ནི་ཕུང་པོ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་ནི་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་བྱེད་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པའི་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ།།དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ་དེའི་འབྲས་བུ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་སྙེད་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ཡང་ཞེས་རྣམ་པར་དབྱེ་བས་བསྒྱུར་ནས་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་བཤད་པ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཁོ་ནའི་མཐུ་ཡིན་གྱི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཤད་པའི་འབྲས་བུ་རང་གི་རྟོགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡང་དེ་དག་ལ་རང་དབང་མེད་སྙམ་དུ་ བསམས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བས་ཆོས་ཚུལ་གང་བསྟན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དོན་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སློབ་ མར་གྱུར་པ་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བསླབས་ཏེ།དེ་དག་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་བཞིན་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཐུ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལུང་མེད་པར་རང་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་ལུང་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྲིད་པ་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་རང་དབང་ཐག་རིང་དུ་སྤངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，"所有佛之声闻说法"等。"佛之声闻"者，即须菩提等。"法"者，谓随顺自证之因相。"说"者，从宣说门。"讲"者，从解说门。"述"者，从决定门。所说"诸理"者，应具足观待、作用、法性、正理四相。
为显示彼教法之果，故说"殊胜圣乐作"。"殊胜"者，以胜于有余涅槃故。"圣"者，以离一切损害故。"乐作"者，即无余涅槃体性之圆满安乐。"得彼果"者，即彼教法之果预流等。"所有成就果"者，应转变分别而配。
彼之说法及其果唯是世尊威力，非声闻等，以彼等无自在故。"彼等一切"等之义易解。
若问何故？谓如何彼等于说法果虽以自证分别，亦无自在？为断此疑，故说"佛所示法轨"等。其义为：由于佛所说人无我等相之法轨，世尊弟子须菩提等以闻等次第修学，现证已如所证向所化众生宣说，故此是世尊威力，非彼等自性。以无佛教，不可能遍知一切相故。
诸佛则不尔，以于最后有位中无须他教，即证具一切相之真实故。于菩萨道，声闻等远离自在，以全无通达其自性故。

 །འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ཚུལ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་མངའ་བ་འདི་ནི་མཆོག་ཡིན་པར་གསལ་བ་ཁོ་ནར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་འདྲེན་པར་བྱེད་ པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁོ་ན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ནས་འདི་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་གཙོ་བོའི་བྱ ཐབས་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གདམས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་ལ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་མི་དམིགས་ཤིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་བསྒྱུར་ཏེ་སྦྱར་རོ། །ཤེས་རབ་ནི་འགྲོ་ བ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་དམིགས་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུའམ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ པ་སྟེ་དེ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་རྫས་དང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དག་ན་དེ་ལ་སྐྲག་པ་མེད་ པའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་ ལ་ཞུགས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་མ་བསལ་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱ་མི་ནུས་ཏེ།དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ མཐའ་དག་གི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོས་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རེ་ཞིག་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་བདག་གིས་འདི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་བདག་དང་གཞན་དུ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དགེ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་རྗེས་ སུ་འབྲང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་བསལ་བར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，即使未证真实义的声闻，也能宣说佛子之道及其果，故应明确了知此乃世尊心意加持之威力最为殊胜，此即愿行二种发心之本质。
此为引生如来一切功德，是诸菩萨不共道之自性，故发菩提心者亦应唯于般若波罗蜜多修习瑜伽。为显示此即是获得所欲果之主要方便，以及开示见道、修道之教授，故说"于何般若波罗蜜胜不得"等。"于何菩萨"者，应转变而配。
"般若"者，即通达一切众生无我之相。彼较其他波罗蜜更为殊胜，故为最胜波罗蜜。"得"者，谓执著为与补特伽罗等相关，或执为能取等相，应配为无彼。菩萨亦不得补特伽罗等实法及蕴等假法之自性。
于何菩萨见道修道位中，有通达无畏性遍行法界者，此即教授与随教。应知为证悟真实义及不令失坏之义，此为余语。
此说若菩萨虽入空性等，然未除众生等见，则不能证无上菩提。以彼为解脱一切烦恼所知障习气之体性，而众生等见以烦恼一切住处之体性为其违品自性故。
是故菩萨首先应以对治门除遣众生见，即"我当成办此"之念，此为随顺安立善恶等名言，了知自他之自性。

།དེ་མ་བསལ་ན་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་གཏན་ནས་བསལ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་། ཏིང་འཛིན་འཇིག་རྟེན་ན་ནི་སྒོམ་མོད་ཀྱི། །དེ་ཡིས་བདག་གི་འཇིག་རྟེན་མི་འཇིག་ན། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་ཡང་རབ་འཁྲུགས་འགྱུར་ཏེ། །ལྷག་སྤྱོད་འདིར་ནི་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་བཞིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ནི་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་གཉིས་ཕན་ཚུན་དམིགས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་འགལ་བར་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལ་ལྷག་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན་དེས་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཁོ་ན་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་བཞག ལ་འདི་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན།དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འདིའི་ཡུལ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ ཡིན་ནམ།ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་གྲང་། གང་ཟག་གི་རྫས་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཡིན་པར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་འདི་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་ པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཡོངས་སུ་མི་གསལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དབང་པོའི་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་ན་སྔོན་པོར་རྟོགས་པའི་བློ་བཞིན་དུ་བདག་གཞན་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་རིག་པ་ལས མ་གཏོགས་པར་བདག་གི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་འདི་ནི་བདག་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་དད་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་ཙམ་འཇུག་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་ཐ་ དད་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་མཐོང་བ་ལ་འདི་ནི་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐ་དད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
若不除此，仅以作意修习不净观等，则不能永断依此而生的烦恼种类，因为彼等依此而生。
又如所说：
"虽修世间三摩地，
若不能坏我见者，
烦恼复当极扰乱，
如外道修等持然。"
我见之对治即无我见，以其行境为无我等，故与彼相违。若谓此二互违所缘，岂非同为相违？何故唯立无我见为众生见之对治，而彼非此之对治耶？
非也。因众生等见无所缘故。此中，其境是否为补特伽罗等实法之外另有遍计所执，抑或是蕴等？若缘补特伽罗实法，则众生见应成现量相或比量性。
首先，此非现量。因不如青等显现随眼等根生灭，且具不明相故。不依根门而生之不明显现识，不应成为现量，否则一切识皆应成现量。
又非如见青而了知为青之智般随见自他而行，故亦非分别性现量。因离身等遍知外不作我想故。
若谓因了知"此是我之身"等差别，故有差别成立。不然，因仅有了知不能安立现量名言故。唯于异于彼者明见青等相时，知此异于黄等之德，乃成现量名言之境。

།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཙམ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་ སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའམ་མ་འཁྲུལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་རིག་པ་ལས་བདག་ཐ་དད་པར་མ་གྲུབ་ན་ཐ་དད་པའི་བློ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ལྟའོ་བལྟ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པའི་ མངོན་སུམ་དུས་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ།དུས་ལ་སོགས་པས་སོ་སོར་ངེས་པར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་མ་གཏོགས་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པོ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྣང་བ་ རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་བདག་ཏུ་ཤེས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་རྟགས་ཀྱིས་སྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ བའི་བདག་ལ་ནི་རྟགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ།།གལ་ཏེ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་བདག་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་འབྲེལ་བ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དང་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་གིས་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ རང་བཞིན་རྣམས་ནི་ངང་གིས་མི་འཇིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཐ་དད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་མེད་ པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་བདག་གི་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རིམ་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ནི་དེ་ཙམ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་ནང་གི་བདག་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པར་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་རིམ་པ་ཁོ་ནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་པ་བྱར་མེད་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན ན་ཡང་ཕན་པ་ནི་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བྱས་ན་བདག་བྱས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་རྟག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཕན་པ་བདག་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ནི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པ་མི་འཐད་ལ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
非如是。若仅知即为现量，则一切分别皆应成现量名言之境，故全无错乱与不错乱之分。是故，若不能成立我异于身等遍知，则异体之觉为错乱。
此亦遮除"我见、我观、当观"等三时随行现量知识之成立。因离时等差别所定之乐等诸位外，不见有一随行自性，且诸显现亦无随行故。
仅于有知识时了知为我，亦非现量。因无因相故，亦非比量。以比量乃由因相所生之知，能知隐蔽义，然所立之我毫无因相。
若谓忆念等为因相，不然。因彼等与非现量我相联系无常故，且为量所违故。忆念等及二种坏灭自性之诸法，不应与遍计所执之常住我成一体性故。
若互违自性为一，则毫无差别，应成一切众生无有差别、无差别之名言。
忆念等亦非我之果，因具次第生故。常一自性之因无次第，则不应仅依彼而生次第果。
若谓内我待具次第之俱有缘近，唯以次第生自果，故果有次第。不然。因常故无所作，不待他故。若有所作，则作用与彼无别故，作用已作即我已作，如是则我非常。若作用异我，则如忆念等不成关联，且成无穷。

 ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཕན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དངོས་པོ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉེ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པའི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མ གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉེས་པའི་རྒྱུན་མེད་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་འབད་མི་དགོས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་པ་མ་ཡིན་པ་ དེ་དག་ཀྱང་ཅིག་ཅར་ཁོ་ནར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྔོན་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དེ་འབྱེད་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱིན་ཆད་དེ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ནི་དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཉིད་དུ་དོན་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་དག་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟག་པའི་ཕྱོགས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བཀག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འོག ནས་དེ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་པར་བྱའོ།།ད་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ནི་བདག་གོ། །འདི་ནི་བདག་གིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འཇུག་།རྣལ་འབྱོར་པ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་ རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་ཟག་པ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཡང་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་འགྲུབ་ཅེ་ན།དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་སོགས་པ་དང་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པར་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་དེ་ཁོ་ན་དེ་བསལ་ན་འབྱུང་བར་མི་ འགྱུར་བ་ཡིན་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་དང་འབྲེལ་པར་ཡང་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་བསྟན་ཟིན་ཏོ།།དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ན་དགའ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ དང་དེ་ལས་དགེ་སློང་དག་གང་སུ་དག་བདག་གོ་ཞེའམ་བདག་གིའོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བདག་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་བདག་ ལ་སོགས་པའི་བློའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་བློའི་ཡུལ་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
是故，所谓我之利益无关联，不待助益他物之俱有缘近，离次第作用，故仅依彼之忆念等当顿时生起。
如是则第二刹那等贪等过患相续断绝，一切众生不须努力即当正得涅槃圆满。以贪等亦为我所生故，彼等非恒常故，唯当顿时生起故。
如是我亦成无常，因先前能生忆念等之彼作用，过刹那后不复作故。尔时亦非事物，以事物之相为能作所用故。
如二月等显现离外色作用，亦不成事物故。由此应知，蕴等亦因常性之分已坏，遮遣为我见所缘。下文亦当说彼等不应成一性等相故。
今若无我等，云何于一切转"此是我"、"此是我所"之名言？瑜伽师得尽智、无生智者，"我漏已尽"等觉又云何成就？
非如是。因与我等及众生见等无关联故。若已成某者与某关联，唯遮彼则不生。我见等与我之关联亦未成立，此多已说。
彼生时，唯乐于未观察蕴等显现，如所见即是因。世尊亦依此密意说："诸比丘，若诸人正观我、我所者，即于此五取蕴正观。"
若蕴等非我等之体性，云何为我等觉之境？正因如此，无彼觉境故为错乱。

 །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཡོད་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ མཐོང་བ་དག་འཇུག་ཅེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་གཞན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས། འཁྲུལ་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཤེས་པ་དག་འཁྲུལ་པར་རྣམ་པར་གཞག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ ཡིན་ཏེ།རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་མཐའ་དག་རང་གི་རྣམ་པ་ཙམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བའི་ཚེ་རྒྱུ་ འགའ་ཞིག་གིས་བདག་དང་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ།།གལ་ཏེ་བདག་ལ་སོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་མེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དང་ ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་དགོས་སོ།།དེ་མི་དམིགས་པ་ན་ནི་དེ་གོམས་པ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་དགོས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་ན་ དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ།།དེ་གོམས་པ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགལ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་བསྟན་ཟིན་ ཏོ།། དེ་ལྟ་བས་ན་གཉེན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་གོམས་པའི་སྒོ་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པས་དབེན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན་གང་ཟག་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུན་སྤོང་བར་འགྱུར་ རོ་ཞེས་བསྟན་ནས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་ལ་གནས་པ་ལ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དག་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆད་དང་མཐུན་པར་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ སྐྱེའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དམིགས་ཤིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།

非如是。若境唯是有，则一切识不应有迷乱与非迷乱之名言。若此为迷乱，云何见真实者得入？
非也。因彼等于其相无有迷惑故。依于执著取余体性而言，立诸识为迷乱，非依自体性。以如实领受自体性之本性，于自无增益故。
是故，诸瑜伽师见一切心行唯具自相分别时，若因缘生起分别，以我、我所等分别转起亦无过失。
若谓虽一切我等实无，然具修习般若波罗蜜多之菩萨应现证菩提。若不缘彼，则彼修习亦不可得，是故应观彼般若波罗蜜多。
非如是。以菩萨若无补特伽罗等体性，则与彼相关之般若波罗蜜多亦无，且不具所取等相之性质故。
如前多已说，彼修习于具无迷惑其相者，世俗中实无相违。
是故，由如是对治修习门中，若生起离一切烦恼习气、离执取等分别之一相正道，则能断除补特伽罗等分别相续。
为显示住于正教授之菩萨，由闻等次第增长解脱分，生起暖位顺决择分，以其为无分别智火之前相故，说"菩萨不可得"。此中当配释为：菩萨于发愿、行菩提心体性，以无常等差别而异，无所缘著。

 ། འདི་ནི་མཚོན་པར་ཟད་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་སྐབས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་རྟོག་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་། འདི་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ཆུང་ངུས་རབ་ཏུ་ཕྱེ བའི་ཕྱིར་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ།།འབྲིང་ནི། དེ་སྐད་ཐོས་ནས་རྨོངས་པ་མེད་ཅིང་མི་སྐྲག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྨོངས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མ་རྟོགས་པའོ། །སྐྲག་པ་ནི་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་ཉིད་དོ། །གང་ལ་དེ་གཉིས་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཚད་མ་དང་མི་འགལ་ ཞིང་འཚེ་བ་མེད་པ་དབང་པོ་འབྲིང་པོའི་མོས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆེན་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་སྤྱོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའོ། །བདེ་གཤེགས་ ཤེས་རབ་ནི་གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་འདིས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་བཞིས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པར་བསྟན་ཏེ།དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་རྟོག་པས་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་རྒྱུ་ ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དག་འདིར་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ།།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བར་གྱུར་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་ པ་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་དང་།མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་ཁྱད་པར་བཞིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་གཙོ་བོར་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་རྟོག་པ་དངོས་སུ་བསལ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་དྲོ་བར གྱུར་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།

此仅为譬喻。于得光明三摩地位时，以随顺言说分别故，于色等一切蕴相亦无执著。此应视为小暖位，以信等根小而区分故。
中等者，谓"闻已无迷惑亦不惊怖"。迷惑即不正解。惊怖即见为可畏。于何者无此二者，以真实不违量且无害，为中等根器所缘故。
大等者，谓"彼菩萨行如来智慧"。"行"即通过遣除生灭执著而缘取。"如来智慧"即是对治生等执著之对治，此为语义。
是故，此中显示菩萨暖位较声闻等暖位以四种殊胜相超胜：以所缘殊胜故，缘一切法无常等相故；以行相殊胜故，以唯言说分别而无执著之行相故；摄持与因之殊胜，即一切如来等摄持及三菩提清净因性相，如下所说亦当于此观察。
声闻等暖位多缘唯蕴等，具执著无常等行相，离如来等摄持，唯是自身烦恼对治故，唯得自菩提果。如是于余顺决择分亦当以四种差别如理了知。
如是，首先直接遣除补特伽罗等实体分别，通过遣除色等实体分别门中，于暖位后显示顶位增长光明三摩地体性最胜根器阶段。

།གཟུགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པས་ཡང་ དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ།།བསྡུས་པའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སེམས་ཙམ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྡུལ་ཕྲར་བ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡང་གནས་ཏེ་དམིགས་པའི་ཡུལ་རྡུལ་ཙམ་ ཡང་ཡོད་པ་མིན་པའམ་མི་སྣང་སྟེ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་རིགས་པ་དང་ལུང་གི་སྒོ་ནས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ཐོག་མ་དང་དབུས་དང་ཐ་མ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡན་ལག་དུ་མའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པུ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འོན་ཏེ་དམིགས་པ་ན་ནི་ཡན་ལག་དུ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཅིག་པུ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཙམ་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ དུ་མ་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་དོ།།ཕན་ཚུན་འདྲེས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་དུ་མ་ནི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་གཅིག་འགྱུར་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྔོན་ པོ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཡན་ལག་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལ་དེའི་གཅིག་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡན་ལག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཞིག་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་རྟོག་ན་ནི་དུ་མ་ཉིད་ཉམས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རིའི་གློ་ལ་འཇུག་པའི་མེ་རྗེས་སུ་ དཔག་པས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རིའི་བདག་ཉིད་མེར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ཅན་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་དང་འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་ པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་དག་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་མཐོང་བ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་དེ་ ལས་གཞན་པའི་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་འོན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ།

所说"无色"等，色等为苦谛与集谛所摄。
摄义即：于彼菩萨顶位时，色等显现唯是心相，虽具微尘等色无常等行相而住，然所缘境连微尘许亦不存在或不显现，因为从正理与教证门中不应理故。
色等离一多自性故。如是彼等以始中末等差别显现为多分自性故，除此之外支分等一体亦不可得故，非一自性。
若谓所缘时，除多分外唯一自体而住故，多性不失。互不相杂性所显现之多，不应成一，因过失太过故，若成一者一切皆应成故。由比量门亦不成一性，因于青等互异支分自性显现中，其一性为现量所违故。
若分别成立离支分外有支分者，已说多性不失。由山腹火之比量成立故，非显现为山体即火，因显现为非彼相故。支分者非现量，亦无成立关联之任何因相，无因相与所表关联之了知，比量亦不得起故。
一性分别于青等种种支分性显现中亦起故为错乱。其生起因缘即彼青等，因见彼时生无差别觉故，除此亦未见一体性故。
若谓然则为青等微尘积聚，则不然，因不思维无分微尘自性故。

 །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ན་ཡན་ལག་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ ཀྱི་གཟུགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ།སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རགས་པར་སྣང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རགས་པ་ནི་ཕྲ་མོ་བསགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་གྲུབ་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་རགས་པ་དག་འབྲེལ་པ་མི་རྟོག་པའི་ ཕྱིར་རོ།།རྡུལ་ཕྲ་རབ་གྲུབ་ན་དེ་བསགས་པའི་བདག་ཉིད་རགས་པ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་མེད་པ་རྣམས་ལ་བསགས་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། དབུས་ན་འདུག་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ན་གནས་པའི་ རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་བསགས་པ་ཡིན་ན།དེ་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་ཐ་དད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །ཕྱོགས་དང་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ཁོ་ནར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཐོང་བ་ཙམ་ ཡང་མེད་ན་རགས་པའི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངེས་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས།མཐོང་བ་དང་དོན་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་དབང་པོས་མི་སོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པར་ཡང་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ རོ།།གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གང་གིས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་རྣམ་པ་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་ན་དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་དམིགས་པ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་རྣམས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིམ་གྱིས་གཅིག་དང་དུ་མའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་བསལ་ནས་འགོག་པའི་བདེན་པར་བསྡུས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་བསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ།

当显现青等时，不见少许无支分微尘之色，因了知青等唯显为粗相故。若谓粗相以细相积聚为先，故彼成立则微尘亦成立者，不然，因不思维微尘与粗相之关联故。
若微尘成立，则应成立其积聚自性之粗相，非余故。又因无支分者不成积聚故。若谓依据处于中央之微尘，处于不同方位处所之诸微尘为积聚，然彼于无分微尘中不可能有不同方位处所故不应理。
若为同一方位处所，则一微尘中摄一切微尘故，于青等连见分亦无，何况说其他作用。又因见与作用皆已成立，而微尘非根境故，遮蔽等作用亦不成立故。
除一多外，更无余相能令青等成为实有，因此二互违故，以遮余相为相故。
如是若不具色蕴相，则应知依彼所缘之受等亦离相，因心与心所显现为青等者，如前所说次第离一多相故。
如是遣除色等自性住后摄入灭谛，为遣除真如等自性住故说"彼"等。"彼"即菩萨。

 །ཆོས་ཀུན་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་སྟེ།ཡང་དག་པར་ན་དེ་དག་ཀྱང་གཟུང་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་གྱི་བདེན་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་སྤྱོད་ཅེ་ན།གནས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཟག་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་དེ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་ཅིང་བདག་གིར་བྱས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚན་མའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འཐོབ པོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།འདིའི་ཕན་ཡོན་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་བསལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ངག་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྫོགས་པའི་བར་དུ་གང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་ལྟ་བུར་དགོངས་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རྩེ་མོར་ གྱུར་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ།།འབྲིང་ནི་ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱུང་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའོ། །ཤེས་པ་དམིགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་ཕྱི་དང་ནང་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་ པར་ཆགས་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མེད་པའོ།།ཕུང་པོ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིས་ནི་ཇི་སྐད་དུ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཕྲེང་བ་ཅན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཉི་ཚེ་བའི་ཤེས་པས་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་ འགྲོ་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་དམིགས་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ལ་དད་པ་རྙེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ལམ་དག་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་ པར་བྱེད་དོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ པ་ཡིན་ནོ།

所谓"不住诸法"，即于真如等自性之一切法无有执著，因为实际上彼等亦以无所取等性而为空性之相故。
若问：那么菩萨如何行持道谛所摄之般若波罗蜜多？答曰："无住而行"。意谓于补特伽罗及色等诸法一切相中修习无住性。
由于彼菩萨以空性作意故，于一切智性亦无以法与有法分别之相而执取及据为己有，正因如此，离相烦恼故，获得诸善逝不共声闻等之菩提。
此中显示功德，应知即是遣除世俗中无实执。乃至如是言语等圆满所示少许有者，皆应了知即是如此密意。此是小品顶现。
中品即如"游行众鬘"等。"已生"即将生。"识所缘"即无世间分别识以内外等差别执取等性而贪著。"蕴坏"即于蕴一切相中无所缘，应配合"如是已成"。
是故此中显示：如游行众鬘以世间道一分之识分别为先而入出世间道者，若有所缘某实法，则于此亦不能获得信解。因为出世间道与其他道无有所缘实法自性之差别故。
是故唯一切相无所缘自性乃是出世间之理，其余则以是增益相行境性故，非一切烦恼习气对治，故为世间。

།གལ་ཏེ་གང་ཟག་གིས་དབེན་པའི་ཁྱད་པར་ཕུང་པོ་ཙམ་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་མེད་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་གང་ཟག་ཙམ་མེད་པར་ལྟ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་སྤངས་ན་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཕུང་པོར་དམིགས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ ལས་འབྱུང་བར་མི་དམིགས་སོ།།རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་ཕུང་པོར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མོས་པས་སྤོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པར་ མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་ཕུང་པོ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཚད་མས་འཐད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཉེས་པའི་བག་ཆགས་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་དེར་ དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་དེ་སྲིད། །དེ་ལས་བདག་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་། །ཞེས་བཤད་དོ།། །།བམ་པོ་གཉིས་པ་། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ལ་ལ་ལས་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་ཙམ་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ དེ་སྐད་དུ་བཤད་པས་གདུལ་བའི་སྐྱེ་བོའི་ངོར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དགེ་སློང་དག་ཁུར་ཡང་ཡོད་ལ་ཁུར་ཁྱེར་བ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་དཔེའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་བསྟན་ནས་འདི་ཉིད་ལ་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་རོ། །གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་ཕྲེང་བ་ཅན་གྱིས་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ ཅད་བདག་མེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་ལྟ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ།ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་མི་རེག་ཅིང་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་རྣལ་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་བ་དང་བཅས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་ དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ།

若补特伽罗空性差别仅观察蕴者亦无有情见，岂不必定能断除一切烦恼聚？如是，仅见无补特伽罗岂非即是出世间？
答曰：非也。因为若未断除对蕴的执著，则有情见不能转，此乃从蕴执著而生起故。俱生有情见除缘蕴外不见从他处生起。
常等执著亦依于蕴执取，故彼亦于胜义无有之蕴中，不可能以无常性胜解而断除。若不如是，则应成不净等胜解作意亦成为烦恼对治。
是故无缘蕴者，以是量所成真实境故，由真实作意而成一切过失习气对治，非缘彼者。如说："乃至执取蕴，尔时亦从彼，复起我执见。"
卷二
有人说：于某处说仅证补特伽罗无我能断烦恼者，是对所化众生而说，实非如是。如说："诸比丘，有担及担者"等。
如是以喻显示一切法无我已，为显此中菩萨加行故，说"若菩萨"等。"如是"即如此。应配"如众鬘所遍知诸法而知"。
若如是观察一切法无我，于涅槃即声闻涅槃亦不触不缘。以大悲观察一切众生故，作意一切法无所缘故。
"彼"即菩萨。"住"即修习般若，"诸善逝"为余语。

 །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་འདི་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྤོང་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་འཛིན་ པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འབྲེལ་པའི་སྒོ་ནས་ནི་སུའི་ཡིན་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་དང་འབྲེལ་པའི་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། གང་ལས་ཡིན་ཞེས་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་ པར་རྟོག།།ཅེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་དང་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་འཕེལ་བའི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ལས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བཟོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ བདག་ཉིད་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་ཅིང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གལ་ཏེ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱ་ལའོ། །མི་ཤེས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གཟོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་རོ།།གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་མར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་དག་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་ན་ཡང་ངོ་། །མཚན་མ་ ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་ལ་སྟེ་།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེ་མེད་གནས་ལ་དད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མ་དད་པ་ནི་མ་མོས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་འདིའི་གཉེན་པོར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གཟུགས་མིན་ཚོར་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ།

为显示大加行位，说"复次"等。"此"即大加行位菩萨。
于般若波罗蜜多遍观察，从自性门说"此为何"。"何"字应视为遮遣，因其自性执取等相不应理故。
从关联门说"是谁所有"。"谁"字如前，因无与彼相关之我等故。
从境门说"从何而有"，即"观察一切法皆空"。因为一切染净自性诸法，法与有法之事及彼空性皆不应理故。"观察"即审察。
"无怯弱"即由了知一切唯心故不迷惑之义。余易可知。
如是从渐增加行位中，生起无所取能取之了悟相的忍，即以真实一分三昧自性而生起。为显此义及显示色等想为颠倒自性故，说"若不知而起色想"等。
"若"是假设。"不知"即未通达本来无生之义。"色想"即于色等执著共相别相。"观察"即若于蕴观空性自性。
"于相"即于相，意为于颠倒。何以故？说"于无生住非信"。无生即是断除一切障碍习气之所依故为住处。于彼不信即不胜解，"以何故"为余语。
为显此颠倒对治无颠倒故，说"非色非受"等。"思"即总摄一切行蕴。

 །ཡང་ན འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གང་ཞེ་ན།སེམས་པའི་ཚོགས་དྲུག་སྟེ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འདི་ནི་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ།།གནས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མ་ སྐྱེས་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་གང་གིས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱོད་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་དེ་འདི་ནི་བཟོད་པ་འབྲིང་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྤྱོད་པ་མེད་ན་དེ་དང་ལྡན་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་ སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་པས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་བྱེད་པ་པོ་མཚན་མ་མི་དམིགས་ཏེ།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བྱེད་པ་ པོ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འོན་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བཞིན་དུ་དེར་མི་དམིགས་ཤེ་ན།དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་གཡོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་མེད་བློ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མོས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་མཚན་མ་དེ་དག་མི་དམིགས་ཏེ།སྐྱེ་བ་མེད་པར་མོས་པའི་མཚན་མ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་ བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་རྗེས་ལ་བར་ཆད་མེད་པར་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་མཆོག་ལ་རེག་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།དེ་ལ་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ ངེ་འཛིན་དག་སྟེ།དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཛིན་པའི་གཡེང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞི་བ་དག་གོ། །མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་དག་གོ།

或者，由于一切行即是心造作自性的思心所自性，故问"何为行蕴"时，说"六思聚"。
"不行"者，由色等为无事自性相故，了知远离色等所取自性，此是小忍。
"无住而行"即无所依而行，因染净自性诸法无生决定出离不应理故。
无生者，真实中以何依止而观察，将成清净相之决定出离亦不成立，此是中忍。
若无行，则具彼之作者亦不可得为"行"等，作者相不可得。若色等相一切种无，则一切法非所取自性故无作者，此是其义。
虽无作者，然何故不如凡夫般执著彼？故说"如是示慧"，因为不为一切慧相所动故。
为明此义，说"无生具慧"，此说由于彼以大忍力于一切法信解无生，故不执著彼等相，因为无生信解是一切执著相之对治故。此是大忍。
如是次第获得大忍之后，无间得见道故，说"触无间三摩地寂静胜"，此是法胜位无间三摩地所摄。
其中，由是专一善性故为三摩地，即勇进等。由无能取散乱故为寂静。由是速得现证菩提因故为胜。

 །དེ་དག་ལ་རེག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་མིང་དང་དོན་བྱེད་ པའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་དེ་ལ་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། འདི་ནི་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ།།འདི་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་ལྟར་འདིར་བདག་ཞིར་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔའ་བར་འགྲོ་ བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལའོ་།།བདག་ཞིར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་གཡེང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཏེ།སངས་རྒྱས་གང་དག་ད་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ན་བཞུགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་དག་གིས་གནས་པ་དེ་ལ་ལུང་སྟོན་ཏོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པའོ།།རློམ་སེམས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཡེང་བ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ཅེའམ་ལངས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ངར་འཛིན་པ་ནི་ཉེས་ པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དངོས་པོས་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཡེང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལས་ལངས་ན་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ལ་དྲི་བ་དང་བཅས་པའི་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ ཕྱིར།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྟེ་། བདག་ཡོད་ན་དེའི་ངར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ཀུན་ནས་མི་ལྡང་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར།།ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ།

触彼等者，菩萨如实了知自身名义作用之相为境，如《广说般若波罗蜜多》中所说："何为勇进三摩地？谓能领受一切三摩地境界之三摩地，是名勇进三摩地。"如是广说。此等是小法胜。
为示中等，故说"菩提心如是于此安住寂静我"等。"于此"即于勇进等三摩地。"安住寂静我"即由无能取分别散乱故心极寂静之义。"彼"即法胜位菩萨。
说"昔诸如来"者，为表示其他如来亦授记彼故作譬喻，如说"今住十方世间诸佛，亦为安住此等三摩地者授记"。"授记"即开示必定证得圆满菩提。
"无慢心"即不现行随眠散乱之义。为明此义，说"我入定或起"，因为我执是一切过失生起之因相，是随眠散乱相故。从此起时亦无执著，故示完全无有。
为以具疑问答方式显示大法胜，故说"何以故"。何以故者，若有我，则其我执以无颠倒自性为散乱体性，云何彼不普遍生起，此是所思。
为断除彼，故说"由遍知法自性"。

 །དེ་སྐད་དུ་དེ་ལ་བདག་ཡོད་ན་དེ་ལ་ངར་འཛིན་པ་འམ་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་གཉིས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་ པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་།ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་ན་མོས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་མཐོང་ བས་སྤང་བར་བྱ་བ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གང་གིས་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པའོ། །གཉེན་པོ་ལ་ བརྟེན་པ་ནི་གང་གིས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའོ།།འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་གི་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གང་གིས་ན་འཛིན་པའི་ རྣམ་པ་གང་ཟག་གི་རྫས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་གཙོར་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་འགོག་པར་བྱེད་པའོ།།དེར་གདགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གང་གིས་ན་དེར་གདགས་པ་ཙམ་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་གོ་རིམས་ བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་པོ་དག་ལ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་མི་དམིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་དཀར་པོ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ།།དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། ཆོས་གང་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ནི་བདག་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སེམས་ཅན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མི་དམིགས། ཇི་ལྟར་ན་བདག་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་རང་དང་གཞན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

如是说，若有我，则于彼有我执或于彼成无颠倒，然此二者皆不存在。因为色等诸法所修与能修等差别之分，实际上皆无所有，且于大法胜位时，彼信解之体性已达究竟故。
此等顺决择分位，由具有分别故，与见所断之所取能取二分别相应。
其中所取分别有二种：依仅事者，谓了知蕴等仅是言说所依之事。依对治者，谓唯由波罗蜜多等清净事相而安立唯心。
能取分别亦有二种：依补特伽罗实者，谓遮遣以能取相增益补特伽罗实为主之有情等见境事。依假立者，谓抉择即使假立亦非能取性。
此等应依次配于四种顺决择分。其中依初所取分别九相而说"如是行"等。"如是"即以暖位所示无所缘行相。
"善逝智慧"者，谓布施等白法无所缘性，因为彼是得证圆满佛果之因，此是清净事分别。
"所缘"与"不成"相连，故义为不成所缘性。何为所缘？故说"所行诸法"。法即我等，彼为无所缘行所依，故是有情分别。
又何故不缘？云何由无缘我等而成就成熟自他等相之行？故说"行"等。

 ། འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མཚན་མ་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་བདག་དང་གཞན་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་མེད པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཆོས་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་དག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་དམིགས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་མེད་ན་གང་གིས་ན་དེ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་དམིགས་པ་ཚད་མས་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་འཆད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཆོས་ཇི་ལྟ་བུར་ཡོད་ཅེ་ན། གང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། ། དེ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པས་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པས་དབེན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཁོ་ན་དོན་དམ་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ལ་མཚན་མར་བརྗོད་པའི་འབྲེལ པ་དེ་ནི་མེད་ཅེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་མེད་པའི་སྒྲ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ།དེ་ཇི་ལྟར་ན་འདི་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་ནང་ སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་ཁོ་ན་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པས་བསྒྲུབ་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བརྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ།མིང་དང་གཟུགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ།

如是说，一切法生不可得相之无行，正因其与相不相违且为自他清净之因，故是殊胜之行。若非如此，则仅以信解作意不能断除障碍。
通达此理后，即说不缘任何法。此即所说"此乃"等，是清净生起之分别。
若问：若法亦不可得，云何唯于不可得而成所说相之行？答：非也。以量能破如凡夫所缘事物，故无所有，此已说过且将继续解说。
若问：法如何有？故说"何者非有"。此中"有"为剩余语，意谓凡夫所缘境为增益境故，离彼增益而一相者，即是胜义有。
故说"此即无相言说关系"，正因如此，彼法非如所计而有，故说无之言说。如是非有，故说为无，是无之分别。
若问：色等差别诸法岂非存在？云何说此为无？答：不然。因色等以自相空故，如前所说。如《般若经》中说："舍利子，色以内空故非有"等。
蕴等所缘分别，应知唯是成立前说为主。为显示此义，故说"诸凡夫彼"。"凡夫"谓不了知法之自性。"彼"谓如前所说相之所成，色等差别诸法非有之义。"观察"谓观察为名色等之义，是名色执著分别。

 །དེ་ལྟར་བརྟགས་ནས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། མེད་དང་ཡོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མེད་པ་ནི་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡོད་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ མཐའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།བྱེད་པ་ནི་སློང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར། ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་གཉིས་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཏེ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་ པའམ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོན་དམ་པ་པ་ཡིན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བགེགས་མ་རུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་ ཏེ།འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་ཤེས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བགེགས་ཡིན་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་རྟོག་པ་ཡོད་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ཙམ་དུ་བསྒྲུབས་པས་སྐྱོན་མེད་པའི་གོ་ འཕང་དང་འགལ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན།དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་མོས་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་བྲལ་ན་སྦྱིན་པ་ལ་ སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་དད་པར་མི་བྱེད་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་དད་པར་མི་བྱེད་ན་དེ་དག་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་མི་གནས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་སུ་མ་བཤད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤུགས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང་མཐུན་པར་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་སྟེ། གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་ དགུ་ཡིན་ནོ།

如是观察后，若问作何？答曰："造作无有"。"无"即诽谤相，"有"即增益边之体性。"造作"即生起，是执著二边之分别。
为显此即自性过患，故说："此二有无乃无法"。此说：由色等非真实有故，于彼等增益为先之有无分别，如何成为无颠倒性？于一切种皆非有者，依处所、时间、行相而作无分别或有分别，皆不应是胜义。
颠倒亦因不知杂染清净之体性，故为出离三界之恶障，此即不知杂染清净之分别。
于此若问：云何为出离障？纵有有无分别，以布施等波罗蜜多随量修习，岂非无过患之位且无相违？答：不然。如前所说具颠倒者，以于一切法无我不生信解故，不住布施等波罗蜜多。
若离三轮清净，则不依布施等波罗蜜多之名言。如说："若不信解'色以色空'乃至'菩提以菩提空'者，彼等不住布施波罗蜜多"等。此是不住圣道之分别。
虽未明说，为成立前分别故，应随顺以势用广说，是初九种所取分别。

།འོ་ན་གང་ཞིག་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་འདི་ཤེས་ངེས་པར་འབྱུང་། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དེས་ནི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཐོབ་པའི་ ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟ་བུ་ནི་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་བཤད་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་ རིག་པར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལ་བདག་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་སྙམ་དུ་དོགས་པའི་སྐབས་འཛིན་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་བསལ་བའི་ཕྱིར། གང་འདིར་ཕུང་པོ་ལྔ་དག་སྒྱུ་མ་འདྲར་ཤེས་ཤིང་། །ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།འདི་སྐད་དུ་གང་ཟག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྔར་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདི་དག་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་སྨོས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ ལས་སྣང་བ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ།།ཇི་སྟེ་གལ་ཏེ་དེ་དག་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མེད་པ་ལས་སྣང་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདྲ་བའི་གཞི་ནི་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཐ་དད་དོ་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་གཞན་དང་ཕུང་པོ་གཞན་དུ་མི་བྱེད་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕུང་ པོ་ལ་སོགས་པ་དང་།སྒྱུ་མ་ནི་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་སྨོས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་ཙམ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་འདོད་པ་དངོས་པོར་ཡོད་དོ་སྙམ་ དུ་སེམས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་སྒོ་ནས་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་འདུ་ཤེས་བྲལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མང་པོར་འདོགས་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བའོ། །གཟུང་ བ་མེད་ན་དེ་འཛིན་པ་མི་འཐད་པས་དེ་ཙམ་ལ་ཡང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།སེམས་ཙམ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་རོལ་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དམིགས་ནས་སུ། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་བཟླ་བར་བྱ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པས་ཉེ་བར་ཞི་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིས་ནི་ཕུང་པོ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་བསྟན་པས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་རིགས་པར་བྱའོ།

那么，何者得以出离？答曰："菩萨若知此则得出离。"即是说，若知布施波罗蜜多等法仅是显现者，因得一切障碍之对治，故从三界中出离，此为其义。如是即是第二所取分别。
如是以已说及将说色等无实之广说，应知是说圆成实相。
若色等仅是显现，则疑问：云何知其执为我等？为遣除此疑，故以显示第一能取分别而断除，说："于此若知五蕴如幻"等。此说：由补特伽罗已于一切种被遮破故，诸蕴亦离自相故，菩萨应知此等唯如幻化。说"幻"者，是为显示从无而现。
若问：若彼等如幻，则非一切种无而现之体性，因相似之基稍有差别。答曰："不分幻为他，蕴为他"等。因蕴等与幻无二为一迷乱之体性，故无差别。举喻是顾及世间共许，此为密意。
为遣除执著我等分别之相，认为实有之第二能取分别故，说："离诸杂想"等。杂想即是增益我等诸多行相，远离彼等。
无所取则能取不成，然于唯此亦执著能取之相，如说："依止唯心已，应知外境无自性，如是悟真如，应超越唯心。"是故以无颠倒而行寂静。余者易解。
如是，此中以显示蕴唯迷乱而说依他起性，于余亦应如是了知。

 །ཇི་ཙམ་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ སྙད་ལ་ལྟོས་ནས་དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ།།གང་ཞིག་དེ་ལྟར་མོས་པར་དཀའ་བའི་ཤེས་རབ་བསྟན་པ་ལ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་དང་ལྡན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་ ན་འཇིགས་པ་མེད་པར་བཤད་དེ།རྟེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་ལྷག་མཐོང་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་རབ་འཆལ་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པ་ནི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱས་པར་མི་ འགྱུར་རོ།།བཟློག་པ་སྐྲག་པའི་རྒྱུ། གང་ཞིག་སྡིག་པའི་གྲོགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཞན་གྱི་དྲིང་འཇོག་པ་ནི་བློ་ཞན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གཞན་དག་གིས་ཆོམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྣོད་སོ་མ་བཏང་ཆུས་རེག་ཞིག་པ་བཞིན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་ པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་སྨོས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་འདི་དེ་དང་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བར་ཐ་སྙད་འདོགས་ཤེ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་སོ།།ཡང་ན་ཅི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྤོང་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཐ་སྙད་འདི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་ལྷུར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་པར་ཟད་དེ། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་ བའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་ཚིག་གི་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་ཐ་སྙད་འདིའི་རྒྱུ་མཚན་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་ཟད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ སྤོང་བའོ།།ཅིའི་ཕྱིར་དེར་འདོད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་ཆགས་པ་གཅོད་བྱེད་དེ་རྟོག་པ་མཐའ་དག་སེལ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།

凡是依世间言说从事物角度所显示的一切，皆是遍计所执。
若问：对如是难以信解的智慧教示，岂不会生起恐惧？故说："具善知识"等。此说由二因而无畏：由所依力故，即具足善知识；由自智慧力故，即具足胜观。智慧缺失者虽遇善知识，义亦不能广大。
相反，恐惧之因，说："具恶友"等。依赖他人是因智慧微弱故。彼为他所毁，如未烧制之器为水所损。应知此说于一切顺决择分位中皆须摄受。
若无补特伽罗等，云何于此彼等处安立菩萨之名言？故说："何故"等。或者，"何"字表示遮遣义，即若无色等，则此名言无因。仅是就世俗谛而入，如广说："须菩提，所谓菩萨之词义，是无词义"等。
为特别显示此名言之因相，故说："于一切"等。于色等一切离贪即是断除分别。何故如是认为？如是，断贪即是遣除一切分别之体性，是故此得菩萨之名。

 །འདི་སྐད་དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་ མཚུངས་མོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་གང་ཞིག་བཤད་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་རིམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན ནོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་འདིས་ནི་སྒྲུབ་པའི་གཞི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆགས་མེད་གྱུར་ལ་རེག། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་བཞིན་གྱི་རིགས་དང་ལྡན་པའི་གོ་ཆ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་ནི་གཙོར་ན་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆགས་མེད་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་རྒྱུའི་ཐབས་ཀྱི་དམིགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ འབྱུང་བ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་སྒྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ།སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི། སེམས་ཅན་ཚོགས་རྣམས་མང་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ བ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་མང་པོ་ཚད་མེད་པ་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་མཆོག་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། ། སྤོང་བ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བདག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་རོ། །རྟོགས་པ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དངོས སུ་མ་གསུངས་ཀྱང་ཤུགས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ།རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།

这样说，虽然同样远离蕴等执著等相，但唯有能渐次修行、断除一切障碍的蕴相续，即已说及将说的顺决择分等，才是安立菩萨名言的对境，其他则不是。
因此，此处说明修行之基——法界自性种姓。因为显示此顺决择分等不共阶位，是由菩萨种姓所区分。
为显示修行所缘，故说："触诸佛无著菩提"。因为具足自性种姓的菩萨之披甲等修行，主要是以圆满佛菩提为所缘故。"无著"即是远离一切相之菩提。余义易解。已说菩萨名言安立因之方便所缘。
关于"大士"等，为显示缘菩提修行之大菩萨，其大体性之因有三种：
发心大体性，如说："众生聚众多"等。此是无量众生聚、无数众生分类中最殊胜者，意为为救护一切众生而发愿。
断除大体性，即断除众生界我见等一切相，诸天则执著常等。
证悟大体性，即顺决择分等相，虽未明说，应由义理推知。因为若无殊胜证悟，不应理能断除一切众生烦恼。
如是即是修行之目的，因为修行是为此等大体性而趣入。

 །གལ་ ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་ནི་ཆེད་དམིགས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་དེའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ་ཆེད་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།སྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་དང་། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་གོ་ཆ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆ་ནི། གཏོང་བ་ཆེ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ ཡིན་ཏེ།ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོ་ཆ་ནི། བློ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བློ་རྒྱ་ ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ།།བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་གོ་ཆ་ནི། མཐུ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་གནོད་པ་དང་། དཀའ་བ་བྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཉིད་དང་། དེ་ཁོ་ན་ལ་མ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཐེག་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱས པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་ནི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཁྲུགས་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པའོ་སྙམ་དུ་ དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་མཐུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདུད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྩེ་གཅིག་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པས་ནི་བདུད་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་ པས།སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་མཁན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སྒྱུ་མ་མཁན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་སྤྲུལ་པ་དག་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་མདོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ པ་ནི་སེམས་ཅན་མང་པོ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།

若如是，则应成所为所缘无差别之过。然实不然。因为所缘是与修行同时安立为其境之事物，而所为是其果将生起时位之体性。
彼修行亦有四种：披甲修行、趣入修行、资粮修行、出离修行。
其中披甲有六种应知：布施波罗蜜多之披甲，即所说"大舍"，因为具有舍弃一切内外事物之意乐故。持戒波罗蜜多之披甲，即"大慧"，因为具对治依自他之破戒对治意乐，故慧广大。忍辱等四波罗蜜多之披甲，即"大力"，因为具有不为他害、难行、散乱、不信真实所胜之意乐故。
趣入修行之加行相，即"大乘"等，大乘即如前所说发心等相之菩萨道及果。"入彼"即是加行于彼之意。
如是加行则圆满资粮，故说"披大止观铠"，意为因具不为一切散乱所动之意乐，故披大铠。
为显示其力，故说"魔"等，因具一心故能胜伏一切魔。
故于菩萨安立大士名言，而说"大士"等。
云何不颠倒？故说"如幻师"等。说"如幻师"等是为显示于所化现无有迷惑。说"四衢"是为显示令众多众生迷惑之因。

།གསད་བྱ་དེ་དག་ཅི་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་བྱས་པའི་གསད་པར་བྱ་བ་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འགྲོ་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་སྤྲུལ་པ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་ མ་མཁན་ཁོ་ནས་སྒྱུ་མ་བྱས་པ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ཁོ་ནས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་ཤེས་སོ་ཞེས་བཤད་པར འགྱུར་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཅིངས་པ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་ཅེ་ན། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་སོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པས་མེད་པ་ལ་བཅིང་པ་དང་ཐར་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟ་བུའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཞུམ་པའི་སེམས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་མཐུས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། འདི་ནི་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི ཚོགས་ཡིན་ནོ།།འདི་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གོ་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་རྒྱུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་རྒྱུ་ མཚན་གང་ཡིན་ཞེ་ན།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིར་རྒྱུ་བཤད་པ་དེ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དགེ་བའི་རང་བཞིན་ལའོ། །ཞོན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཚོགས་བསགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ དག་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་ལྟ་བས་ན་རང་དང་གཞན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་གཞན་ལ་རྣམ་པ་འདི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ ཚོགས་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་དེ་ལ་འདི་སྙེད་ཀྱི་མཐུ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པ་ལ། མཁའ་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ནོ།

"所杀如何"者，即"如幻所杀者如何"之意。"一切众生"者，即知众生如幻化而言。
如说：如同唯有幻师知幻术所作仅是幻相，而其他人因迷惑故不知；如是唯有安住布施波罗蜜多之菩萨，知一切布施对象等众生如幻化。此乃菩萨不共胜观资粮。
若众生仅是幻相，云何菩萨为令彼等解脱束缚而趣入？故说"色"等。何以故？说"非有"者，意为如前所说之相，于无中束缚与解脱不应理故。
若尔，云何能得菩提？故说"如是"等。即以如前所说择法为相之智慧，此是其意。"无怯弱心"者，意为由大悲力故于声闻等菩提无所贪著，此是双运资粮。
为显示此之殊胜性故说"铠甲"等，已说大士名言之因。
于所说"入大乘"中，何为安立大乘名言之因？故说"何故"等。此中所说因为何者，即如前所说善法自性。"乘"者，即由自身积资而住于彼之意。彼等亦如自身资粮而安立，故此为自他成熟之因，是为大乘，因余乘中无此相故。此是方便善巧资粮。
于思此有如是力时，说"如空"者，意为如是因是内空性等体性故，是无颠倒体性。此是智慧资粮。

 །གཞལ་ མེད་ཁང་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞལ་མེད་ཁང་བཞིན་དུ་གཞལ་མེད་ཁང་ཡིན་ཏེ།བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དགའ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱིད་པ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སའི་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ནི་རྟོག་པའི་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ་གཉེན པོའི་ཚོགས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།།མངོན་པར་འཐོབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་ན་ཐེག་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཚོགས་བསགས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ འདི་མན་ཆད་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ལ་ཐེག་པ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་གྲགས་སོ། །དེ་ལ་འདི་ཕྱོགས་གང་དུ་འགྲོ་ན་ཐེག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ཞོན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་སོ།།ཕྱོགས་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞོན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གང་ཞིག་ ཞོན་ནས་འགྲོ་བ་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཡིན་པའམ།ཡང་ན་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་ཐ་སྙད་གདགས་ཤེ་ན།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་རེ་ཞིག་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ནི་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ལ་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཀྱང་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ།།དེ་ལས་མ་གཏོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་ཡུལ་གཞན་དུ་འབྱུང་བ་ཙམ་བྱ་བ་ཡིན་པར་ཟད་མོད་ཅེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་མེད་ན་དེ་འབྱུང་བ་ ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

"无量宫殿"者，即如勇进等三昧众之相，故如欢喜之无量宫殿，是为无量宫殿，此为福德资粮。如是欢喜是无漏，因为是道资粮之体性故。安乐是以极喜等清净为相，因为如自性是地资粮之体性故。快乐是断除一切分别损恼之体性，因为是对治资粮故。
"现前获得"者，即现前证得。因此，此是大乘故说"乘之最胜"，已说资粮修行。
积集资粮必定出离，故此以下当说出离修行。其中，乘以趣向他方等之体性，为行进之差别作用，此为众所周知。
于此，此往何方而为乘耶？故说"乘已"等。说"方"者仅是譬喻而已，因一切法亦不可得为处所等体性故。如是是平等性出离修行。
"乘已"者，若谓众生界乘已而行即是乘，或若欲说为作者，则是菩萨，彼亦"不可得"者为余文。如是是为利众生出离修行。
若尔，云何安立趣涅槃之名言？故说"涅槃"等。此说：首先，他人所遍计之行进等作用不应理，因彼依实体，而支分等实体亦无故，已如是说。除彼之外不可得故，如是而说。
若尔，仅是生起于他处之作用而已耶？非也，因无色等蕴，彼生起亦不应理故。涅槃以无烦恼为相，烦恼自身非是行进，因彼时无彼故。

 །རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞིག་དེར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་རྣམ་ པར་བྱང་བར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་པས་ཅིའི་ཕྱིར་དེར་འགྲོ་བར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་དེར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་པོ་དང་བགྲོད་པར་བྱ་བ་དག་ནི་གཞི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་གཙོར་ན་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་མ་བཙལ་བས་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པའི་དགའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ན་ གྲགས་པས་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར།དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་མེ་ཤི་བར་སོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དེའི་འགྲོ་བ་མི་དམིགས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་འགྲོ་བ་མི་སྣང་བའམ་དུས་སུ་འཕོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བར་ཡང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སོ་ན་འདུག་པ་ཉིད་མི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་དག་པར་ན་མི་སྣང་བའམ་དུས་སུ་ འཕོ་བ་འགའ་ཡང་མེད་དོ།།མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཧ་ཅང་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །རྒྱུ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ ལ་སོགས་པར་ཐེག་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་འདིའི་སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ ལྟ་བུ་ནི་མཐའ་ལས་འདས་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡོད་ལ་དེའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་མཐའ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་སོ། །ཕྱི་མའི་མཐའི་ནི་མི་སློབ་པའོ།

清净也非是，因彼仅是离迷乱之体性故。若谓发心无颠倒体性之清净前往彼处，则不然，因有事与无事二者无关联故。若是非涅槃之体性，则与清净体性为一，何故不应理趣彼？
彼自身不能前往彼处，因行者与所行处二者基础相异故。又因行进等如所执著之所取等体性不存在故。
是故涅槃主要是不寻求而仅是不见行进等之喜悦，将如是宣说，此为任运出离修行。
为以世间共许成立此义，故说"譬如"等。意谓世间名言说"火灭去"时，亦仅是不见其行进而安立故。
说"彼处行进不显现"或"转至时间"亦不合理，因无量度故，且为量所违故。若说彼处住等不显现，则应成有所缘等过失，是故实际上无任何不显现或时间转移。
若是不可得之体性，则非彼事物自身，因彼自身不应成为他故。若非如是，则应成一切无差别，太过戏论已足。
"由此因"者，因于前际等不见乘故。意谓一切种不可得性即是安立涅槃名言之因。
所说"此乘前际不可得"等，如是是超越边际出离修行。
若谓：暂且菩萨存在，其发心等差别岂非即是大乘等耶？为此说"前际"等。前际是凡夫位，后际是无学位。

 །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་སློབ་པའོ། །ཡང་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྱིར་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཡིན་ཏེ། དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང ཟག་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མེད་པ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་ མའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་བསྒྲུབས་པས་ཏེ།དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཐོབ་པར་དམིགས་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་འཐོབ་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཐོབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལྷུར་བྱས་ན་ཐབས་དང་བྲལ་བས་ནམ་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྨོས་སོ།།ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བརྡར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་སྙིང་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་མེད་དེ། དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་དུ་དམིགས་པ་ནི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས པ་ལ་སེམས་ཅན་དང་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་སྤང་སྙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསལ་བར་བྱེད་དོ།།ཡོངས་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་གཞན་དག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།བདག་ཅི་འདྲ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་འདྲར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྙིང་བརྩེ་བས་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲར་ ཆོས་ཀུན་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་སེམས་ཅན་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།

现在是有学位。又，前际等是总的过去等时，于彼处不见菩萨补特伽罗等体性，应如是配释。
为显示此义，故说"三时清净"。因无有故无遍染。如是是遮遣能得。
"无为"者，谓非成立为上上位之体性，如是是遮遣所得。
"无戏论"者，因无见得清净之戏论故，如是是遮遣能得。
由不见能得等即是无障碍故，是出离之最胜。
"此"等如是是得之出离修行。
若问：若唯专注不可得，则离方便，何时能得一切种智？故说"何时"等。
"时"等仅是假立而已，为显示此义故。
"无有情想"者，意谓于执著有情者无大悲心，因彼是愚痴对治故。
为显示此义，故说"此"等。缘有情为障碍对治，因是颠倒体性故。
"若"等中以"知有情及苦即欲断苦"等明显宣说。
"遍计"者，是执著为自他。余义易解。
为显示方便智慧自性无颠倒故，说"如我何等"等。
"如是知一切有情"者，因如自身般以悲心趣入生起一切有情利益安乐故。
"如是知一切法"者，因以智慧通达如他所遍计之有情般一切法皆空性故。
为显示此义，故说"无生"等，义易解。如是是一切种智出离修行。

།ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་ལས་འདས་པ་ཁོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཆོས་མིང་ཇི་སྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཀུན་ལ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བདག་ གིས་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བའོ།།ཡང་དག་འདས་པ་ནི་འགག་པའོ། །སྤངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་སོ། །འཆི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་པ་མེད་པ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་དམ་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལས་གཞན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་འདིའི་གོང་ན་ཡེ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་འདི་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དམ་པ་མ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་བར་སླའོ། །དེ་ལ་འདིར་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཤེས་རབ་ཅན་ནོ།།མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་གོ་རིམས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་ གདམས་ངག་བསྒྲུབས་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ།།ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་རྟེན་གང་ཡིན་པ་དང་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ནས་རྣམ་པའི་བར་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་འདིར་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། འདིའི་རྒྱུ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཅི་རིགས་པར་བདག་དང གཞན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།

又，为何唯超越生等分别才是般若波罗蜜多？为此说"世间有几许法名"等。
"一切生"者，是世间言说中自作一切法之生。"超越"者是灭。"舍离"者是舍离彼二。"不死"者是无衰败，因不为颠倒所胜故。因此此智慧是殊胜。
"无有他"者，意谓如是此上无其他无颠倒智慧。因此唯此智慧离生等分别垢染故是般若波罗蜜多，其他非是，因彼非殊胜故。
"因此"等易解。
此中为显示无疑出世间道住一切法平等性故，说"如是行"等。
"具慧"者即有智慧者。为显示住平等性故，说"自性"等，义易解。如是是道出离修行。
此中次第是：以发菩提心修行真实教授，生起与声闻等不共决择分。彼不共修行即具所依、所缘、所为乃至行相。
此中无障碍智慧即是一切种智。一切种智已说讫。
此因是道智，彼亦以暖等位差别，如其所应成熟自他。

།སློབ་མ་བསེ་རུའི་ལམ་གང་དང་། །འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་མཐོང་བའི་ལམ། །བྱེད་པ་དང་ནི་མོས་པ་དང་། །བསྟོད་དང་བཀུར་དང་བསྔགས་པ་དང་། །བསྔོ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བླ་མེད་དག་།སྒྲུབ་ དང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས།།བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ནི་འདི་འདྲར་བཤད། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང་།རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གང་ཞིག་གཟུགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བཤད་དོ།།ཆོས་ཉིད་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ པ་དགག་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དག་གིས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲོད་དང་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་དག་ཤེས་པ་བསྟན་ཏོ།།རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་ནི་རྟག་དང་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་ཟད་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ རྣམ་པ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་བུ་ནི་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནི་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་སངས་རྒྱས་དང་ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྨོས་པ་ནི་གང་ཞིག་མཆོག་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ ཁྱད་པར་ཡང་འབྲས་བུ་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་མི་གནས་ཤེ་ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་ གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

我来为您直译这段藏文：
声闻独觉之道，以及此与他功德，见大利益之道，作及信解，赞叹恭敬称扬，回向及随喜，无上作意，修习及极清净，此即修道。诸智菩萨之道智，如是宣说。
问曰：世尊，何故是诸菩萨道相智？
告曰：须菩提，菩萨应生起及了知一切道，即声闻道、独觉道及佛道，如是广说。
其中菩萨以所缘门，于暖等位以无所得方式遍知声闻道，即"于色"等。由缘色等蕴故如是说。
"法性住"者，法性即空性。以住彼故，意谓不住色等。以遮遣及成立色等与空性之住，依次显示暖位及顶位之了知。
以常等对治门，即"常与无常"等。此仅为略举，亦应遍知集等行相故。如是是忍位了知。
以果门，即"得果"等。得果是有学位。
说独觉及圆满佛者，为令了知若于最胜亦不住，岂住余处？如是是法胜位差别。
如是见道修道位差别，亦应由果证差别而了知。
又，何故亦不住佛地？圆满佛地以不住一切法为相，菩萨亦应如是于一切不住，故说"如导师"等。

 །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སོ། །འདུས་བྱས་ནི་འཁོར་བའོ། །གནས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ གནས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་གཡོས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གནས་མེད་གནས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །འདིར་ནི་རྣམ་པར་ རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་མི་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ།འདིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ལྷའི་བུ་དེ་ལྟར་ན་འདི་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྟོན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་གཟུང་བའི་རྟོག་ པ་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ།།འདིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་བསྟན་པས་ལམ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།གང་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལམ་ལ་མོས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་བར་ སླའོ།།གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་། ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་འཆད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་བཤད་པ་ ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་འཛིན་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་རྟོགས་པ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།མོས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་ཟག་བཞི་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྒྱལ་སྲས་བདེན་ལ་མཁས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།སོམ་ཉི་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ མཁས་རིག་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

我来为您直译这段藏文：
无为界即涅槃界。有为即轮回。"住于"者，即住于有为无为相之义。"住"者，意为因不颠倒故不为违品所动。为显示此义，故说"无住即住"等，义已明了。
此中应知分别境之不可说性是无住因。依此而说："天子，如是此中全无所说。"如是是独觉道断所取分别之差别。
应知此较声闻道殊胜，因彼未断所取分别故。此道相智以显示为三菩提因，为显示是一切道所缘性故，说"若我"等。
"不依此忍"者，即无如实信解于道之义。此之譬喻即"譬如"等，易于了知。
若一切法皆不可说，说法等之说等岂不相违？为此故说"说法"等。此说诸法虽不可说，然说等分别唯是世俗，非胜义，以一切如幻无差别故。
由此应知，独觉证悟未断执取分别，佛陀证悟离一切分别而殊胜。
为显示如是胜解所依，故说"四种补特伽罗"等。"佛子善巧于谛"者，配为得见道。
"离疑"者，即远离怀疑之义。于现证声闻独觉道时则不如是。云何不现证彼等果？故说"如是行智慧菩萨"等。

 །མཁས་པ་ནི་བདག་ཉིད་དེར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཁས་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ཞིག་གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་འཕགས་པའི་ལམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་གང་ལ་སློབ་ཅེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཆེད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སློབ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་ གནས་སྐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།མི་སློབ་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ་གང་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལ་མི་སློབ་པ་དེའི་སློབ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སློབ་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་དག་འགྲིབ་པ་དང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་ཅེ་ན། གཟུགས་འཕེལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ པ་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞིག་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། སློབ་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོངས་འཛིན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ མེད་པ་ཉིད་སློབ་པ་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་བུ་ནི་བཟོད་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་འབྱུང་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་མི་ལྟ་བ་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་ ཀུན་དུ་མ་རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་མན་ཆད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི། གཟུགས་ ནི་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཤེས་རབ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་མི་དམིགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
"智者"者，意为因不缘于彼自性故，说其为无颠倒。"了知"者即智者，因如实通达声闻等道相故。
若缘于某，不唯成为彼之自性。若非如是，则清净圣道缘于烦恼分之相时，应成烦恼自性。
若问于何学习？故说"为一切智性"等。为显示彼即无颠倒性，故说"若某"等。有学是声闻缘觉暖位等阶段之相。无学则与此相反，因于一切种中无执著所取等故，于彼二者无所学，其所学即是学习一切智性。
如是是了知独觉道暖位阶段。云何菩萨为增减有漏无漏而学？故说"色增"等。种种诸法即受等。如是是了知顶位。
若问执取何者？故说"学习并摄持一切智性"。因内空性等故，于色等无所摄持即是殊胜学习之体性。如是是无颠倒忍位。
"何为出离"者，即不见生等，解脱一切分别之义。如是是于胜法无迷。
如是已说独觉道智。此下应知菩萨道智以四谛为所缘，即：就缘苦而言，有"色非般若"等。
其中于色等与般若不缘为彼自性，是苦法忍。不缘能依所依事，是苦法智。

།ཇི་ལྟར་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཤེས་རབ་འདི་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་མཚུངས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ མ་ཡིན་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཐ་དད་མེད་དེ། དེ་ནི་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་གཞན་དག་ལ་ཡང་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྟོགས་པ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འཁྲུལ་ པ་ཙམ་ཡང་ག་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན།ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དམིགས་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་བགྲང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་རང་བཞིན་ནི་རིགས་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་སྐྱེད་ པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།ཕ་མཐའ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་སྟེ་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སེམས་ཅན་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་ ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱང་མཐའ་མེད་ པས་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་འབྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟར་ལྡོག་ཅེ་ན། འགོག་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདུ་ཤེས་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུ་རོལ་ཡིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།རྣམ་པར་བཤིག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོར་ནས་སོ། །ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །འདི་སྐད་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མེད་ལ་དེ་ཡང་གཉེན་ པོ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་བྲལ་བ་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་གྲགས་ཏེ།དེ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་སྟོན་པའི་ཐུགས་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་བདག་ལ་སོགས་པར་དེ་ཉིད་ འདུ་ཤེས་པ་ཙམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་འདུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལམ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

我来为您直译这段藏文：
云何非彼自性？如是色等与般若等同虚空界，因无自性故。如是是苦随忍。
云何非能依所依事？如是因非有故无差别，彼依于差别故。如是是苦随智。
如是于余谛中亦应随理配合忍智。
若尔，何处生起迷惑？就缘集而言，故说"诸所缘"等。所缘即所取相数色等。其自性即生起后时同类相。
"无边际"者，即同类相续生起，无间断之义。有情即执取相遍计蕴等。余者如前。
若谓非同虚空？故说"虚空"等。意谓真实中一切法离自相而同一相故。如是因境无边故般若亦无边，故说"般若"等。
如是有因生起之苦如何灭除？就缘灭而言，故说"想"等。想即执取等分别。"此岸"者，即烦恼相生起之义。"破坏"者，即舍弃。"彼岸"者，即清净。
此说苦因除颠倒外别无他，彼亦由对治现前而离，称为清净。唯住于彼者随顺佛意而行故。"若某"等文义易解。
云何唯是我等想即是烦恼？因彼依于所想他缘故。就缘道而言，故说"若"等。

 །འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དུས་མཐའ་ ཡས་པ་ཞིག་ཏུ་བརྗོད་པར་གྱུར་ཀྱང་དེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་མི་སྤྱོད་དེ།དེ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་དེ་དང་འབྲེལ་བ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ གཉེན་པོ་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་ཡིན་པས་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མཐོང་བ་དང་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བམ་པོ་གསུམ་པ། འདི་མན་ཆད་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བྱེད་ པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ།།བྱེད་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་བྱེད་པ་དེ་ནི། གང་ཚེ་ང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མཐུན་པར་སྨྲ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ དུ་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ཉིད་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །མི་བརྫི་པའི་བྱེད་པ་ནི་འདི་འཛིན་པ་ལ་སོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལ་དུག་ལ་སོགས་པས་མི་ཚུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།འཛིན་པ་ནི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ། །ཆུབ་བྱེད་པ་ནི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་དང་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་གིས་སོ། །བར་ཆད་བྱེད་པ་མེད་པའི་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདུད་ལ་སོགས་པས་གླགས་མི་ཐོད་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདུད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།གླགས་ནི་ཀླན་ཀའོ། །རྙེད་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལ་བྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་ལུང་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་ནས་གཞན་དག་གིས་མི་ཚུགས་ཤིང་བར་ཆད་བྱེད་པ་ མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པས་འདས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་མོས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མོས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ སྟེ།རང་གི་དོན་གྱི་མོས་པ་ནི་དེ་ཡང་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་པ་བས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཚད་ལས་འདས་པའི་བསོད་ནམས་ཉེ་བར་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གླེགས་བམ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །མཆོད་པ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེ་ཡང་འབྲེལ་བའི་སྒོ་ ནས་ནི།བདེ་གཤེགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
如是说，虽然世尊于无量时际中宣说有情等名言，然彼亦不行于有情等成就，因彼非从彼生故，与彼关联亦不成就故，如前已说。
了知有情等无生即是对治大利，故说"此"等。意谓如是行为是现见及后世功德生起之因。
已说见道。
卷三。自此以下是修道及作用。其作用有三种：得授记作用，即"何时我"等所说。"此与"者，即与修道所摄之义。"随顺说"者，即不作他说，因此无生法忍即是得授记之因故。余者易解。
不能损害作用，即于受持等入者，毒等不能损害故，说"般若波罗蜜多"等。受持即由文句门信解作意。通达即由义门真实及信解作意。
无障碍作用，即于受持等魔等不能得便故，说"魔"等。得便即过失。"不能得"者，即决定不能得之义。
其中作用次第即：正得授记已，不为他损害且无障碍，即能成办菩提。
修道有二种：清净世间及出世间。其中初者即信解、随喜、回向作意相。信解亦有三种：自利信解，即较供养塔庙更为殊胜无量福德积集因般若波罗蜜多经典受持等所依。较供养殊胜者，由关联门说"善逝"等。

 །དེ་ནི་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ནི། བྱས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་གང་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་མང་བ་ཉིད་ཀྱི་ སྒོ་ནས་ནི་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།གང་གཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡོངས་སུ་རྟག་གཟུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྟག་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ ཅད་དེ་ལྟ་བུའི་མཆོད་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱེད་པ་པོ་མང་པོའི་སྒོ་ནས་ནི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་བྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བ་དག་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བར་ཆད་མེད་པར་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ནི། ལས་གཞན་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་ བ་ཡིན་ཏེ་མཆོད་པ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། ལྷའི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་ནི། བསྐལ་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གླེགས་བམ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་ པ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གཙོ་བོའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར།གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བསྟི་སྟང་བྱེད་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟི་སྟང་བྱེད་པར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་ནི་དེ་ཡང་རང་དང་ གཞན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་མཐུན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ།དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། རིག་སྔགས་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རིག་སྔགས་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ཕྱིར་ནི་སྡུག་ བསྔལ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རྒྱུ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི། གང་དག་འདས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་གཉེན་ཅན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ།།འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནི། འདུས་བྱས་བདེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུས་བྱས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་གཞན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
彼由所依差别成就门，即所说"作已"等，即配合为"造七宝塔已"。
其中由多数门，即所说"彼等"等，"恒河沙数"者，即与恒河沙等之义。"周遍计度已"者，即周遍计度已取，实则不可能一切众生皆从事如是供养故。
由多作者门，即所说"众生几许"等，"俱胝"者，即有俱胝之义。由无间断加行门，即所说"不作他业"，配合为"作供养"。由资具差别门，即所说"天花"等。由时间差别门，即所说"劫或"等。
受持般若波罗蜜多经典等，因是圆满菩提主要因故，较彼更为殊胜故，说"若人"等。"若恭敬"者，即若作恭敬之义。
自他利信解，即彼亦是与自他成熟相顺、通达般若波罗蜜多为境，依此而说"大明咒"等。世尊虽是大明咒，为息灭一切损害故，即所说"苦法"等。
因是三世善逝一因故，即说"若过去"等。"智者"者，即具慧友，以慧力无颠倒故。因是世间出世间乐因故，即说"有为乐"等。有为即有漏，无为即是余者。

 །གལ་ཏེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ སོགས་པའི་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷག་མ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན་གང་གིས་ན་འདི་ཁོ་ན་རིག་སྔགས་ཆེན་མོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན།འདི་ཁོ་ན་ས་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་ལོ་ཏོག་སྐྱེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ནི། ས་བོན་བཏབ་ནས་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་རང་དབང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། འདི་སྐད་དུ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཡོད་ཀྱི། གཞན་ལ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་། ། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་ནི་དེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བས་བརྒྱ་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དྲི་བའི་ལན་དེ་ཉིད། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏོ། ། གྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱུར་ཏེའོ། །བྱུར་བུར་གཏམས་གྱུར་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རིང་བསྲེལ་གྱི་མཆོད་རྟེན་གྱིས་བྱུར་བུར་བཀང་བར་གྱུར་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁོ་ན་གཞན་གྱི་དོན དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ལེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རིང་བསྲེལ་ལ་མཆོད་པ་ཡང་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ ཡོངས་སུ་གཏོང་སྙམ་དུ་བསམས་ནས།ཅི་སླད་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེའི་ལན་གདབ་པར་སྐུ་གདུང་མི་གུས་བདག་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་ངོ་། །ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་བསོགས་པས་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་སྐུ་གདུང་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ།གཟུགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་དེ་རྟོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོད་པར་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཆོད་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

我来为您直译这段藏文：
若问：难道不是有布施波罗蜜多等无量资粮，般若波罗蜜多有何余胜，为何唯此称为大明咒？
因唯此如地成为功德庄稼生长之基故，即所说"播种已"等。菩提功德即力等。"彼等"者，即功德等。如转轮王于功德珍宝有自在故，即所说"转轮王"等。
此说：彼于无我无颠倒一性故，依彼而生故，菩萨若有般若波罗蜜多，唯彼具有彼余功德资粮，余者则无。
利他信解，唯从彼与般若波罗蜜多，以恒作利他为境。为显示此，说"佛为帝释"等。彼问答，以"若"等而示。"成于"者，即成也。"遍满"者，配合为佛土遍满如来舍利塔。
彼等亦舍已，唯般若波罗蜜多是无量利他所依故，为供养而取，即说"般若波罗蜜多"等。如是为小。供养善逝舍利亦是无量资粮因故，思维为何舍彼，即说"何故"。
对此回答说"于舍利非不敬我"等。"然而"者，即虽如是。"般若所熏"者，配合为舍利由般若所熏，因殊胜圆满色身亦是般若所依而分别故，因成为通达彼之所依故。"供养"者，即供养之义。此之譬喻，说"譬如"等。

 །འོ་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྟན་པ་ན་དེའི་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིང་བསྲེལ་ལ་མཆོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནོར་བུའི་གབ་ཙེའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར། ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གབ་ཙེ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཕྱུང་གྱུར་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནོར་བུ་དེ་ཕྱུང་ཡང་ངོ་། །དངོས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འཛིན་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འཛིན་པར་འཚལ་བའོ། ། འདི་ནི་ཐར་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་ལྕགས་སྒྲོག་གཅོད་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་ཡང་དེ་ལ་རག་ལུས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་སྔོན དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཆུད་མི་གཟོན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དགེ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་དག་ཏུའོ། །ཤེས་རབ་ནི་འབའ་ཞིག་གིས་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པས་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་འབྲིང་ཡིན་ནོ། །ཤིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་པ་གཞན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ནི་དཔེར་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།འཛམ་བུའི་གླིང་སྨོས་པ་ནི་གླིང་འདི་ན་འདུག་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་རིམས་ བཞིན་དུ་རིགས་དང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ།།བརྗོད་པ་མ་གཏོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་གྲིབ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དུ་བརྗོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྒྱལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཅེས་བརྗོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་གྲོལ་བའི་ རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་ཀུན་དུ་བསྟན་ནས།དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མོས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ།

若问：如是则世尊示现涅槃时，因非彼所依故，于舍利不应供养？为以宝匣喻而答故，说"宝珠"等。"彼"者，即彼匣之义。"虽取出"者，即虽取出彼宝。为显实义，说"如是"等。"应持"者，即应普持。
"此是解脱"者，省略"何故"，因唯般若是断除系缚之方便故，因是彼体性故。因其他波罗蜜多亦依彼而有体性故，即所说"布施前行"等。前行即为因，因于颠倒者一切布施等皆不应理故。"为不失"等者，即为不被悭吝等所胜之义。
"摄持善法"者，即于正行与后续阶段。唯般若能作自事故，说"此"等。如是为中。如种种树影，其他波罗蜜多境虽种种，于般若波罗蜜多一味故，即所说"譬如阎浮提"等。言阎浮提者，因住此洲者所共知故。种种等者，依次因种姓、形状、颜色差别故。
"除名言外"者，即仅有影之名言而已之义。说"胜者"者，为显示与彼相关之布施等施等无所缘相故。为显示于彼等说为般若故，说"般若波罗蜜多"等。
显示诸波罗蜜多是般若体性故为解脱因性已，为显示是彼体性故，说"为一切智性故"等。此是大利他信解。

 དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་དག་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ།།མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་བསྟོད་པ་ཤེས་རབ་ལྟར་བཅོས་པ་སྤངས་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཅོས་ མ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།མཁས་པ་ནམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ནི་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀུན་སྐྱེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ལ་བཀུར་བ་ནི། ལ་ལས་གང་གཱའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་སྦྱིན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་བསམ་པ་དམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་མཆོག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དམ་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལས་འདོད་ཆགས་ལས་བྲལ་བ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ ནོ།།དེའི་ལན་གདབ་པར་སྨྲ་མཆོག་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་པ་ལའོ། །བསླབས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་དེ་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཙམ་སྤངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གླེགས་བམ་སྦྱིན་ པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ཉིད་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བསྔགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

如是于前诸者亦当如其自性配以小等差别。
为显示此胜解作意无颠倒之赞，舍离如般若之伪饰，为显示般若波罗蜜多行之教故，说"菩萨若"等。为明显伪饰故，说"智者永不"等，意为诸蕴等法实无故。
无颠倒显示般若者，即所说"于何"等，省略"于何教"。为显示无所缘因故，说"诸法无生"等。于此恭敬者，即所说"有于恒河"等。"何者"者，省略"菩萨"，因彼入布施从胜意生故为最胜故。"最胜有情"者，即菩萨。最胜之声表示殊胜故，即广说"其他菩萨发菩提心"等。
若问何故，意为三界离贪外更有何胜者？为答此故说"彼等胜说"等。"此"者，即于般若波罗蜜多之书册。"学已"者，即以听闻等次第修习之义。因空性证悟之果亦随应生起有情三菩提故，说"闻彼"等。是故意为仅断自烦恼为相之阿罗汉，不如如前所说菩萨般若书册布施殊胜。
为成立此义故，为显示以芽等为法相赞叹故，说"无芽"等。

 །དེ་ལ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསམ་པ་དག་པའི་ སའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཆོས་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མོས་པའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉི་མ་ལྟ་བུ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མངོན་ པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་མཚན་མ་མེད་པས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང་།སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་འོད་ཟེར་དག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་འགྲོ་བའི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་དྲོས་པ་ལྟ་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་འོད་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ།།དེ་མེད་ན་ཆུ་ཀླུང་ལྟ་བུ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་གང་ལས་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ཏེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་ནི་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་དགའ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་རིན པོ་ཆེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ།རང་དང་གཞན་གྱི་རྟེན་སྣང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་རང་དང་གཉི་ག་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་སྐབས་ཀྱིས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེས་ན་མདོ་གཞན་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་ཅིང་བཀུར་ལ་བསྔགས་པ་དག་དང་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པ་ཡིན་ནོ།།མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མོས་པས་ཟིན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྣང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བར་བྱེད་པ་སྟེ་སྐར་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྲོག་ཆགས་ནི་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་ཟད་དོ། །འོད་ཟེར་གཅིག་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་གཅིག་ཕྱུང་བ་ལ་ཞེས བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།མི་ཕོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །བསམ་པ་དམན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཉན་ཐོས་ཚོགས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ།

其中，如芽者，是菩提心清净意乐地之相，因其如枝等为世间与出世间法及圆满菩提生起之因，且从真实性胜解种子所生故。
如日者，是异熟地所摄，因其无功用无相而光明故，以别别正知光明显示真实性为先导，为众生善业之因故。
如无热池者，是佛陀遍光离一切障之体性。若无彼者，则如河流之闻所生智等不应理故。为显示此故，说"何处生智"等。智生起者，即闻所生智之河流，因其为增长菩提种子之因故。功德增长者，即思惟与修习之体性，彼亦为正欢喜之因故，如花与果。佛法者，即力等功德珍宝之相，因其为显现自他所依之因故。
当知此等赞等，是由自利、俱利、他利之差别而建立。故于他经所说"诸如来赞叹恭敬称扬"等，亦善引用。
胜解作意已说讫。如是由胜解摄持，以随喜福德资粮之差别而增长故，说"于此世间"等。"明现"者，即能显现，是星之义。"生命"者，即萤火虫等，此仅为譬喻而已。"放一光明"者，即放出一光之义。"不及"者，配为"分亦不及"。如是于菩萨随喜心，声闻积集福德资粮分亦不及，因是下劣意乐之果故，说"声闻众等"等，义已明了。

།དེ་ལྟར་དགེ་བ་བསགས་པ་འཕེལ་བ་ཡང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། མི་དམིགས་པའི་བསྔོ་ བ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར།འདས་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ།།བྱེ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བ་སྟོང་རྣམས་ནའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་བསྟན་པ་མ་ནུབ་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་ནི་གོང་དུ་འདས་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པའི་དུས་ཀྱི་བར་གྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བསོད་ནམས་དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྲས་བུས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སངས་རྒྱས་སྲས་རྣམས་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ།གཞན་ནི་སློབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །བསྡུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློས་བསྡུས་ནས་བསོད་ནམས་དེ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་ཁོང་ནས་དྲང་ངོ་།།བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཆེད་དུའོ། །བསྔོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའོ། །གལ་ཏེ་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ་འཛིན་པ་ ལ་སོགས་པར་ཞེན་པ་སྟེ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། འདུ་ཤེས་ཕྱིར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལྟ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །འདི་ལྟར་སེམས་ སྔར་བཤད་པའི་འདུ་ཤེས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་ཆགས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་མི་ཆུད་པས་ན་དམིགས་པ་ཡོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

如是所积善业增长亦应回向圆满菩提。因此，回向作意有五种：无缘回向者，以随喜善逝等一切福德所生善根，以无缘方式回向圆满菩提故，说"过去"等。
"千俱胝"者，即于千俱胝中。"涅槃"者，即圆满涅槃未久、教法未没者之义。因圆满涅槃已久者，已如上说为过去故。"其间"者，即从初发菩提心至正法灭尽期间之义。
若问彼福德相为何？说"波罗蜜"等。意为以波罗蜜体性因位所摄，及佛法体性自他利圆满果位所显。
"复有"者，配为"福德"。"佛子等"者，即诸佛子有漏善业，因其他已以学等差别说故。"无漏"者，即"诸法"等为余文。"摄集"者，意为以心摄集，从义理中引申为"彼福德"。"为菩提"者，即为其故。"回向"者，即作回向。"如是回向"者，即作回向。
"若心生想"者，即于回向心执著等，当知想义于一切处皆同此理。若问生想有何过失？说"由想故"等。"见住"者，即于萨迦耶见起执著。如是心于前说三想相之三种贪著，虽尔亦不成回向，故说"有所缘"等。

 །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་སྔོན་བསགས་པའི་དགེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཉིད་དུ་རུང་བའི་སེམས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ།སྒྲོ་འདོགས་པའི་སེམས་ནི་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བསྔོ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པས་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྒོ་ ནས་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུའོ། །འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པར་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མི་སྲིད་ལ་དེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དུས་སྔ་མ་པ་ཡིན་པས་དེ་ཞིག་ན་ཡང་དག་པར་ན་དེའི་དམིགས་པར་ གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྒོ་ནས་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཡང་དག་ པར་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་ཡང་མཚན་མར་མི་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པའི་བསྔོ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡང་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དུག་དང་འདྲེས་པ་ཟ་བ་ལྟ་བུར་མཐར་གནོད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱལ་བས་གནང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁོ་ན་མཆོག་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་བའི་ བསྔོ་བ་སྟེ།དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རྒྱལ་བས་མཁྱེན་པ་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་དེ་ཞེས་བྱ་བར་སྙག་གོ། །དེ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པ་ཡང་རྣམ་ པ་དང་རྒྱུ་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར།རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་མི་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་གནང་བའི་ ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མཚུངས་པ་མེད་པས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་བསྔོ་བ་སྟེ་ལྔ་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ ཅན་ཐམས་ཅད་དོ།།ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བཤད་ཟིན་ཏོ།

圆满回向者，是依于往昔所积善业而生起堪能成就圆满佛果之心，盖增益分别心与此相违故。无缘者即无颠倒，故为无颠倒回向。此亦由刹那别观无我无颠倒门中，故说"若"等。
"于何处"者，即于菩提。此说分别未作所缘则不可能回向菩提，彼分别亦属前时，故彼若灭，实则其所缘菩提亦当坏灭，以与彼无别故。
由法无颠倒门中，说"法"等。以一切法互不可执取等故，实则无生故。即广说"法不能知法"等。
无颠倒亦具足于无生不作相故，因此无相回向即"若"等。法相亦如食用掺毒美食终成害故，说"如毒"等。
是故唯佛所许回向最胜，即佛所许回向，此即说"如是"等。"如何"者，配为"如诸佛所知，如是随喜及回向"。"彼"者，承接为"彼善"。为显示彼遍知亦由相、因、相状门中，故说"何种相"等。
"如是"者，即如是则为不离佛之因。"说佛所说"者，意为具足彼所许回向故。
因此，由福德资粮无等故，为大福德回向，即第五，故说"如是回向"等。"一切"者，即一切有所缘。余易可知。清净世间修道已说竟。

 །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་པོ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་ནི་དམུས་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དམུས་ལོང་སྨོས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རང་དབང་མེད་པར་བསྟན་ པའི་ཕྱིར་ཏེ་གཞན་ནི་སྔོན་གོམས་པས་ཀྱང་ལམ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།།མིག་མེད་ཅེས་པ་ནི་མིག་མེད་པ་དག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་བུ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་དམིགས་ བུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་གང་ནའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་ཟིན་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་བདག་གིར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདིའི་མིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བའི་མིག་ཅེས་བྱ་བར་སྙག་གོ། ། དེ་མེད་ན་རི་མོའི་ལས་བཞིན་དུ་རྙེད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཆོག་མེད་པས་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ནི་གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན ནོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འདུས་བྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་འགལ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དབེན་པར་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་ བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་ངོས་དང་འདྲ་བ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ། །རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་བར་དུ་གཟིགས་སོ་ཞེས་གང་བཤད་ པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྙིང་བརྩེ་བ་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་བར་སླའོ། །ད་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ནི་རིམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཉིས་པའོ། །དེ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡང་རིགས་མཐུན་ པ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།སྔོན་ཆད་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་སྔ་མ་ལའོ། །སོམ་ཉི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བློ་གྲོས་སོམ་ཉི་མེད་པ་ཁོ་ནར་གྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཐོས་མ་ཐག་ ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་སྟེ།ཚེ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ།

出世间者，由修证与清净现观差别分二种。其中第一现观，以成为一切波罗蜜多之眼故，为获得一切智性而修证般若波罗蜜多，故说"盲人"等。
言"盲人"者，为显示极无自在故，其他者由先前熟习亦能知道路。"无眼"者，即无眼者，以正行阶段无慧眼故。"无导者"者，以后续阶段离慧导故。
"何时"者，即于何阶段。"为慧所摄受"者，配为"摄受五般若波罗蜜多"。"此眼"者，承接为"慧眼"。无此则如绘画工作般无殊胜圆满获得，故说"譬如"等，义理易明。
彼亦以无所缘为体性，为修证无所缘相故，说"何时"等。何以故？说"虚空"等，以般若波罗蜜多与缘有为等相违，故于一切相中皆离而境界一致故。此显示较清净世间殊胜。
其境界唯是一切法显现故，无分别智证悟一切法如虚空际，后得智见一切法如幻化，如是所说。如是则有所缘之悲心亦是迷乱，故说"若"等，易可了知。
今修证者，由渐离障碍故为第二现观。其近说亦由从同类生起之因所致，为显示此故说"若某菩萨"等。"昔日行时"者，即前世。"无疑"者，即词义为"唯成无疑慧"。"闻已"者，即仅闻，"于此生"为余文。

 །སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། རྫོགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ་།།འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྱུར་རོ། །དེ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་ནི། སྔོན་སྤྱོད་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྙེན་བཀུར་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ ལྷག་མ་ཡིན་ནོ།།སྤོང་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་ཤེས་རབ་ལ་མོས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱབས་མེད་གྱུར་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤོང་ན་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ དེ་དང་རིགས་མཐུན་པ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་པས།དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ལེགས་པར་དོན་དུ་གཉེར་བ་དེ་སྤོང་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཚོང་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་འགྲོ་བ་རང་གི་ཟོང་ཟད་པ་བཞིན་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་ལ་ སོགས་པ་ཡང་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས།དཔེར་ན་ཚོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འབྲས་བུ་དག་པའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་ བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འབྲས་བུ་དག་པ་ནི་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྟེ་། དག་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པས་དབེན་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་པར་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་མི་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཐ་མི་དད་པས་འབྲས་བུ་གཟུགས་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྨོས་སོ།།གཞན་ཉིད་ཡིན་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་དེ་ལྟ་ཡིན་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དབྱེར་མེད་གཅད་དུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྫས་དང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རོ་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།

"生起导师想"者，配为"于此般若波罗蜜多"。"彼"者，配为"彼菩萨自当证悟"。以决定成就圆满菩提故，由圆满顺因于真如生信故。"当"者，即将成就。
从断除彼因的角度，说"昔日行时"等，"虽作承事"为余文。"能断彼"者，以供养善逝而无般若信解，非是信解彼之因故。"成无依怙"者，以舍弃真如则舍一切福德故。
真如信解圆满者，由从与彼同类而生起，故说"是故"等。善求义者若具舍离，则如商人至宝洲而自货已尽，供养善逝等亦唯成无义，故说"譬如商人"等。
从果清净相门中，出现"色清净"等。"色"者，以是近显故，词义为"蕴等"。果清净是学地阶段，配为由离增益门而清净。
因此，色等与无学地阶段亦无差别，故说"果色清净"等。虽是他性，云何如是？说"虚空"等。"无别不可分"者，依次为无实体差别、无行相差别故。意谓如是证悟一味即极清净。如是此即说明道相智之相。

། །།འདི་མན་ཆད་ནི་བྱང་ཆུབ་གཞན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ ཤིང་།།སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང་། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་དང་། །ཐབས་ཀྱིས་རིང་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་དང་། །སྦྱོར་དང་དེ་ཡི་མཉམ་ཉིད་དང་། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་མཐོང་བའི་ལམ། །དེ་འདྲ་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་ པ་ཙམ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་དང་ཕྱིའི་ ཆོས་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་ལ་དེ་དག་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བས། ཁམས་གསུམ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཁམས་གསུམ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དག་གོ། །དེ་དག་ལས་ཡང་དག་འདས་པ་ནི་དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་དེ་ལ་སྲེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའང་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་བསལ་བར་གྱུར་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གཞན་གྱི་དབང་གིས་གྲོང་དུ་རྒྱུ་བ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའམ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་ཐོབ་པས་སྐྱེ་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྐྱེ་བའི་སྲིད་པའི་ཉོན་མོངས་པ། །ཀུན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཐུན་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །ཚུལ་ལུགས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་འདི་ག་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ།།དེ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་གར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཞན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མིག་འཕྲུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འདིའི་ མི་མཐུན་པ་ནི་སྲིད་པའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པས་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།མིང་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་བཞིའོ། །གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། མིང་དང་གཟུགས་ནི་ཆགས་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དང་།རྒལ་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་འདམ་རྫབ་ལྟ་བུར་འདམ་ཡིན་ནོ།

从此以下是了知其他菩提后应当断除，故为一切智性之相。其复：
以智不住于有，
以悲不住寂灭，
非方便故远离，
以方便非远离，
违品对治分，
相应及彼平等性，
声闻等见道，
如是许为一切智性。
因唯于蕴等知无常等行相故。"世尊，何故是声闻与独觉之一切智性？世尊告曰：'善现，所谓一切者，即内外诸法仅此而已，彼等为声闻与独觉所知，然非由一切道，亦非由一切行相。'"
从不住有与寂之门中断除，故说"三界"等。三界者，即欲界、色界、无色界。"超越彼等"者，以遍知彼等自性故无有贪著。"亦非解脱"者，为利益他故示现生等故。
为显示此义，说"虽除烦恼"等。意谓虽离烦恼，然由大悲他缘，如入村游行，以获得化现或生之自在，于生无违故。
所说"生有烦恼，是一切烦恼"者，是就随顺烦恼之生而言，略说为足。
此稀有行仪从何而来？故说"由般若波罗蜜多"。为显其殊胜，说"游戏"等。词义为：彼即菩萨等般若由悲心所分，即为幻术。
此之违品，以成为有之聚故，是执著诸蕴，故说"此等众生"等。名者，即受等四蕴。色者，即色蕴。名色为贪著处故，难以超越故，如泥沼故为泥。

 །དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་ཡང་སྲིད་པའི་རྒྱུ་མ་རུངས་པ་ཡིན་པས་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་ནི་རླུང་གི་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་ཚེ་རྣམས་རྒྱུན་མི་ འཆད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ།།དེའི་གཉེན་པོ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཉེས་པ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རི་དྭགས་ རྒྱར་ཆུད་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རི་དྭགས་རྒྱར་ཆུད་པ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་།ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་མ་འཁྲུལ་བས་འགྲོ་བ་བསྐྱབ་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ནི་ཤེས་རབ་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ གནས་པ་རྣམས་སྙིང་རྗེས་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་གོ།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་གཞན་སྤོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལ་མི་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས། སྤྱོད་པ་ཡོངས་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་གསུངས་ཏེ།ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་དག་གོ། །དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་མཆོག་ཡིན་པས་ཆགས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ སོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །རློམ་སེམས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ན་སྦྱོར་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་མ་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང་མེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་ བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བུད་ཤིང་སྲེག་པའི་ཕྱིར་ནི་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ།།དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་སྤོང་སྟེ། དེའི་ཡུལ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་ བྱང་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་བདེན་པ་བཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
于彼等贪著亦为有之恶因，故说"轮回之轮"等。轮回如风轮，以烦恼、业、寿命相续不断而生，故如轮。
其对治亦从了知违品过患之门，故说"众生"等。"迷乱"者，连接为"众生迷乱"。"如鹿入网"者，谓如鹿入网般，因未得出离故。
从自身无迷而趣入救护众生之门，故有"具慧"等。"游行"者，谓不住名等者以悲心为利益众生而趣入。若非如是，则不能断除其他菩提，此为词义。
以唯不行于色等即是相应，故说"行遍净"等。"一切贪"者，即依色等及其他等相之执著相。以遍断彼故为最胜行，故说"离贪"等。
为明显此义，故说"如是"等。"趣"者，省略词为"趣向圆满菩提"。
远离一切慢心时，由相应平等性如日光明故，如火烧众生烦恼薪故，故有"日"等文，义易可知。
如是善巧加行者，从自性清净作意之门断除一切智性之道。以其境是四谛由杂染清净差别故，说"一切诸法"等。"自性净"者，因自性无烦恼故。"遍净"者，离所知障，意为实无故。

།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་ནི་ལྟ་བ་པོ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བྱེད་པ་པོ་ཡང་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཟག་མི་དམིགས་པ་འདིས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་གང་ཟག་ཙམ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པས་ཡང་མི་བརྗོད་དོ། །ཆོས་ ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་སྤོང་བ་ནི།ཆོས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བཟུང་ནས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ སྦྱོར་བ་ཡིད་ལ་བྱ་དགོས་པས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་སྟེ།དེ་ཡང་། རྟེན་ནི་སྦྱོར་བར་བྱས་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་ནི་མཚན་ཉིད་བཅས། །ཐར་དང་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དང་། །སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་ཉིད་དང་། །ཞིང་ དག་བླ་ན་མེད་པ་ནི།།རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་སྟེ། །འདི་ནི་ཐབས་མཁས་བཅས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྦྱོར་བའི་རྟེན་ནི། རྒྱལ་བ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་མི་སྐྲག་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་ནི་སྦྱོར་བའི་རྟེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་པ། དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ། ཤེས་རབ་ལ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་ནི་སྤྱོད་པ་ འདི་ལྟ་བུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔར་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ཟིན་ཏོ།།སྦྱོར་བ་འདི་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱོར་བ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། །ཕུང་པོ་ཁམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཁམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཡང་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ཡིན་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩོན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ནི་ལུང་བསྟན་པའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་བསྟན་པའི་སྦྱོར་བ་ནི།སེམས་ཅན་དེ་ནི་རིང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྲུལ་པ་དང་སྒྱུ་མ་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
若如是，则因是见者之相，岂非执著为我耶？故说"作者亦不可得"等。因此，此补特伽罗不可得即表征一切智性之见道，因声闻等之证悟多为补特伽罗不可得之体性故。
此道之分类于道相智品中已广说故不再述。从一切法不可得门断除彼者，即"一切法"等。如是即是一切智性之相。
菩萨如是决定后，应作意具一切相现证相之加行，即一切相现证。其复：
依止所修加行及，
功德过患具相好，
解脱及顺决择分，
学众不退转之聚，
有寂平等性以及，
清净刹土无上乘，
此为一切相现证，
即是具足方便智。
其中，首先加行所依，故说"于胜者"等。"行智慧"者，谓以无畏心趣入智慧，此为词义。此表示加行所依菩萨于昔佛作增上供养，由彼生善根，依止善知识，具足胜解智慧，如前已广说，因于余者如是行不应理故。
此加行有十种，即说"于蕴界"等表无加行之加行。"界"者，谓眼等。又说"蕴"者，为取无漏蕴故。"菩萨精进"者，意为以无加行性于一切相无颠倒性故为精进体性。
因于智慧无疑为授记之基础，故授记加行即说"彼有情久远"等。"如化如幻"者，因与彼等相似故。

 །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་སོམ་ཉི་མེད་པའི་སྦྱོར་ བ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཕྱིར་ཞིང་སྦྱོར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སློབ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བ་ནི་དགོན་པར་ཞུགས་པས་ གནག་རྫི་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་མཉན་པ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཐིབས་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་འདའ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དགོན་པའི་ལམ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མཚམས་ཀྱི་ནགས་ཚལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གྲོང་ལ་སོགས་པའི་མཚམས་དང་ལྡན་པའི་ནགས་ཚལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཉེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ན་ཡོད་པའི་གྲོང་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉེ་བའོ་། །འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནག་རྫི་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་སོ། །རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དབུགས་ཕྱིན་པའི་རྒྱུའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དབུགས་ཕྱིན་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་མཉན་པ་སྲིད་པའི་ཉེས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིགས་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པས་གཞན་གྱིས་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྟགས་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡང་། དེ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ན་རྟག་ཏུ་འཇུག་པའི་རྟགས་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིང་བའི་རྟགས་ཏེ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་ཉེ་བ་ན་ཤིང་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། རྣམ་པར་འདྲེན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་དོ། །རེག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་རྟགས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
不退转加行因从无疑加行中不退转故，说"复次修加行"等。"于学"者，谓具足增上戒学及增上心学，此为词义。
决定出离加行，因如入旷野见牧牛人等般，超越一切障碍闻慧之暗冥体性故，说"旷野道"等。"边际林园圆满"者，谓具足与聚落等相连之林园，此为词义。"邻近"者，谓彼处所有聚落等即为邻近。"此等"者，谓牧牛人等相。"相"者，意为得安慰之因。
"获得安慰"者，因闻慧是有之过患对治故。"无畏"者，因以愿证圆满菩提而他人作障碍故。为除彼故，说"阿罗汉"等。
相加行者，如趣大海般，入圆满菩提时，若近彼则见常入之相故，说"有人"等。"相"者，谓远相，即树等，此为词义。"思大海已近"者，因近彼时无树等故。"应知"者，谓当了知，此为词义。
若问彼为何？说"导师"等。"我"者，谓自身。"当触"者，谓当现证，意为因常缘彼相闻等故。

 །མངོན པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བ་ནི་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་ལོ་མ་ལྷགས་པའི་སྡོང་པོ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཐོབ་པ་ཡང་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དཔྱིད་དུས་བཟང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔྱིད་དུས་ བཟང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་དུས་ལོག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ་།།བསྐྲུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཡལ་ག་རྣམས་ཀྱི་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྲུམ་ མ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ལ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་ཉམ་ཐག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ ནོ།།སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་མི་དགེ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ལ་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་མི་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་ཅེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།གཟུགས་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བཅས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།གང་ཞིག་ཆོས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་མི་མཐོང་བ་དེ་གནས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདིའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡང་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ ཡང་མི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།གང་ཞིག་འདིར་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་རྣམ་པ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་རྣམས་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་དང་།གཉེན་པོ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཐོབ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
现证菩提近加行，如春季生叶之树干般，所获智慧亦成为无垢功德叶等之近因故，说"春季良时"等。说"春季良时"者，为遮非时故。"生"者，谓将成就，"枝叶等"者，与中间相连。余者义已明了。
速疾现证菩提加行，如孕妇为苦所逼般，由具足智慧欲乐等，速疾现证菩提生起故，说"譬如"等。"某"者，余为"为诸苦所逼"。"生"者，谓能生，此为词义。
无增减加行，因速疾现证圆满菩提时，于不善及其他不见增减故，说"般若波罗蜜胜"等。说"色"者，亦表受等。
法非法无所得加行，因波罗蜜自性对治违品及法界真如等无所得故，说"若法与"等。"若不见彼住"应如是连接。
此无分别加行亦于此佛法等亦无分别故，说"若于此行"等。"无分别"者，因于自性无分别故。"离分别"者，因离增益分别故。"加持而行"者，因以愿力趣入为成熟众生故。
此说离四种分别相加行，因于蕴、波罗蜜、真如及佛法等，依次为自性、对治、真如及所得分别相之相故。

 །མཚན་མའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་བསྟན་པ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཕན་ཡོན་མདོར་བསྟན་པ་ནི།འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ནི་བདུད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བདུད་ཀྱིས་བར་དུ་གཅོད་པར་ འགྱུར་བ་ཡང་གང་དག་ཡིན་ཞེ་ན།སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞུས་པ་ནི་དེས་གདུལ་བའི་འགྲོ་བ་དད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ ལ་ཞུའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡོན་ཏན་ནི་ཤེས་རབ་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ནའི་ཁོངས་སུ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་དུ་གཅོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བར་དུ་གཅོད་པར་འགྱུར་ བ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ།འདི་ལྟ་སྟེ་བྱ་བ་གཞན་ལ་སྤོབས་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདྲི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲི་བའི་ཚེ་ནའོ། །ཐ་དད་པ་ཉིད་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དུ་མ་ཉིད་ནི་ཡུལ་གཅིག་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་ལ་སྤོབས་པ་མྱུར་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་འདྲི་བར་སེམས་པ་བར་མ་དོ་ཁོ་ནར་ལྡོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བའི་དོན་མ་བྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་ནི་ཤེས་རབ་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པའི་རྟེན་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་འཛིན་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལས་བདག་ཉིད་མིང་མ་སྨོས་པའི་སྒོ་ནས་ལུང་བསྟན་པ་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཤིང་སྤོང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདི་བཤད་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་རིགས་ནི་ཆོ་རིགས་སོ། །བདུད་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ།བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཁོ་ནས་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བ་འདོར་བ་ནི་ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་གཞན་གྱི་གཞི་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཐེག་པ་མཆོག་ལས་ཉམས་པ་ནི་གླང་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཞིག་དེ་རྙེད་ཀྱང་དེའི་རྗེས་ཚོལ་བ་བཞིན་དུ་ཐེག་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་མདོ་གཞན་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གླང་པོ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
此相之详细分类，应从所说无分别趣入陀罗尼中了知。如是略说无过失加行之功德，说"此即智慧"等。意谓如是加行具足不为魔所胜等功德故。
于此，若问何者为魔所作障碍，说"语月佛"等。由具寿须菩提请问者，为令所化众生生信故。"语月"者，因能显明一切事故，故思于彼请问。功德即修习智慧，因一切功德摄于彼故。"从彼"者，谓从彼等障碍，此为词义。"少许"者，谓九种障碍。
即如"胜者般若波罗蜜"等，于其他事生信解。"问时"者，谓请问之时。差别性者，因境不同故。多种性者，因于一境有种种相故。于彼速疾信解者，因思欲问智慧即于中途退转故。
说"未作众生利益"等。所谓"利益"者，即问智慧等，因彼为利众生之所依故。执取背离因相者，因思"于此未以不说自名方式授记"而可能背离舍弃故，说"说此时"等。种姓者，即种族。"魔业"者，余为"彼"，唯由魔加持而舍弃，因如是生起故。
舍根本者，因舍弃一切根本般若波罗蜜，彼如枝等似其他法之所依故，故说"如是"等。
退失最胜乘者，如求象者虽得象而仍寻其迹般，因遍舍最胜乘般若波罗蜜而寻求他经故，说"象"等。

།གྱ་ནོམ་པའི་རོ་མྱང་བ་ལས་ཉམས་པ་ནི་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་བོར་ནས་ཁ་ཟས་ངན་པ་ཚོལ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་བོར་ནས་ལམ་གཞན་གྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ བ་ཡིན་ཏེ།དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱི་ས་དང་དེ་དང་ལྡན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ནི། བཀུར་སྟི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟི་སྟང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདྲིས་ བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཤེས་པར་བྱེད་པའོ།།ཐབས་མ་ཡིན་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཚོལ་བ་ནི་ཆོས་བཏང་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ནི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་ཀྱིས་བསྟབས་པའི་མདོ་གོམས་པར་བྱེད་ པའོ།།ལམ་གོལ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བ་མེད་པ་ནི། གང་དག་དེའི་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདུན་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་ངོ་། །དད་གྱུར་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་ བུ་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱ་བ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་གཞན་ལ་བྲལ་བའོ། །རིག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་ནས་སོ། །བར་དུ་གཅོད་པ་མང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ་། །དེའི་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་འདྲི་བ་ལ་སོགས་ པའི་ཚེ་ནའོ།།གང་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དགེ་སློང་སྨོས་པ་ནི་ལས་གཞན་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཡོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་ཆད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རིན་ཆེན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དཀོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་རྙེད་པ་ནི་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་ཞུགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཞུགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་མི་འཐོབ་པས། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བློ་ཆུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་གྲོས་ཚད་ཡོད་པའོ། །འོན་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་རྙེད་ཅེ་ན། དེ་ལ་བར་ཆད་བྱ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཁོ་ནས་རྙེད་པར་འགྱུར་བར་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་སོ།།ཡོངས་སུ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་བརྩོན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཤེས་རབ་ལ་དགོངས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དེ་ལས་འཁྲུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的直译：
退失殊胜味尝者，如舍弃美食而寻求劣食般，因舍弃智慧而以其他道路追求圆满菩提故，故说"譬如某人"等。以阿罗汉地及与彼相应之经等。
关注恭敬等者，说"恭敬"等。"具见心"者，配合"于恭敬等"。"亲近"者，即结交。
以非方便寻求方便善巧者，说"舍法已"等。"法"者，即智慧。"非法"者，即修习魔所教之经。"入邪道"者，余为"如是"。
不乐于教授者，说"彼时若有"等。"希求"者，即渴望。"生信已"者，因于智慧果深信故。"具事业"者，即离其他事业。"了知"者，即知晓。
为显示众多障碍故，说"彼时"等。"彼时"者，即问智慧等时。"若有"者，即诸人。说"比丘"者，为显示即使无他事者亦有障碍故。
为显示作障碍之因故，说"珍宝"等。"珍宝法"者，因能显示一切法之真如故。"稀有"者，因获得智慧须经长时修习方能成就故。
因此不久入即不能获得，故说"新入乘"等。"智慧小"者，即智慧有限。然若问何故未得，则说"为障彼"等。唯由佛加持而得，故说"十方"等。"摄受"者，即于问等无障碍性。于彼修习者，即精进，此为词义。思维智慧者，因诸世尊从彼生故。

 །མ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རིམ་གྲོ་བྱེད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་ཞུ་བྱེད་པའོ།།ཡུམ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །དགོངས་པ་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བགེགས་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཁོང་ནས་དྲང་ངོ་། །བར་ཆད་བྱེད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་འདི་ཁོ་ ནའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་ཤེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དང་། བྱེད་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཤེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དབང་ དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ།།འཇིག་རྟེན་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་སྟོན་པས་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་དངོས་ ཡིན་པས།རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་མི་འཁྲུགས་ པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཀྱང་གཞན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་སློབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དངོས་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་ སྒྲོ་བཏགས་པ་ལོག་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ།དེ་ནི་ཚུལ་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་ རྣམ་པ་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ།།མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟར་འདི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འདས་པ་ལ་སོགས་པས་ཐ་དད་ཀྱང་ ཆོས་ཉིད་སོན་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གནས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ཀྱང་རུང་བའོ།

以下是完整的直译：
说"母"等。"承事"者，即服侍。"为母"者，即成为母。"作意"者，从中引申"为无障碍故"。已说障碍之分类。
当说此一切相现前圆满证悟之相，彼复以知、差别、作用、自性相之分类为四种。其中知相以三种一切智为门而有十种。就一切智而言，了知如来现前成就者，因三世如来由智慧所生故，说"若有"等。"从此"者，即就所说修习自性之智慧而言。
"世间"者，为遍知蕴等自性之世间自相共相故，故说"显示世间"。因此，世尊母是圆满佛之真实佛母，故说"胜者"等。
了知有情心行者，因如实遍知一切众生心之差别故，说"他有情"等。
"法性不乱"者，因真如于凡夫圣者之差别亦无异故，说"世间"等。"世间"者，即凡夫与有学之自性。"离实"者，仅是遣除增益执著等之自性而已。彼是随顺仅似法相安立之相，而非有任何真实相，此为意趣。
"由般若波罗蜜多"者，即由道相为境之智慧。"知"者，即通达，配合"真如"。若问此何以无差别，了知差别者，虽诸如来以过去等有别，然因法性本来存在故。说"善巧"等，"住或"者，即或住。

 །ཆོས་ཉིད་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ངེས་པ་སྟེ། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མཚན་ཉིད་ མེད་པ་ཤེས་པ་ནི།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སུ་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡིན་པས། དེའི་ ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།རྟེན་རང་གི་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གནས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་འདོད་པ་ཉིད་དགའ་ཚལ་ཡིན་ཏེ་དགའ་བ་རྣམ་པ་དུ་མའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེས་ནི་ཅི་ཞིག་མཛད་ཅེ་ན། བྱེད་པ་མེད་པ་ཤེས་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ ཞུགས་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར།སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་དེ་སེང་གེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རི་དང་། རྫོང་ལ་བརྟེན་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རི་དྭགས་སྐྲག་ པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།འཇིགས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཚ་བ་མེད་པར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་སྟེ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་ཏེ་སྲིད་པའི་སྲེད་པ་བསལ་ནས་ཆོས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ་ མཐོང་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ དྲུག་གོ།།སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དོ།

以下是完整的直译：
"法性决定"者，即法性决定，为显示此故，说"诸法空"等。
了知无相者，说"菩萨"等。"此"者，配合"即离色等相自性之真如"。因此安立佛之名言，故说"因此"等。
了知所依自法者，因一切相智能生善逝，及真如是如来所住之所依故，说"般若波罗蜜多"等。般若波罗蜜多执持相即是欢喜园，因是多种喜悦之所依故。
如是者作何事？了知无作用，因虽入于成熟众生等，然不见作者等故，说"众生"等。
云何令成熟？了知显示空性者，如狮子依般若山寨，因发空性声令外道兽惊故，说"譬如狮子"等。"无畏"者，即无怯懦。
云何令解脱？了知见空性者，如日光住于般若虚空中，除有爱后如实显示正法故，说"譬如虚空"等。已说知相。
超胜余地有八种。见之超胜者，因无见苦性色等即是不颠倒见法之自性故，说"诸色"等。识者，即六转识。心者，即阿赖耶识。意者，即染污意。

 །ཇི་ལྟར་ན་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ཇི་ལྟར་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མ་མཐོང་བ་ ལ་ནམ་མཁའ་མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་འདོགས་ཀྱི་ནམ་མཁའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟག་པ་མེད་པར་མཐོང་བ་ཉིད་ཆོས་མཐོང་བ་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་ཏེ།དེ་བསྟན་པའི་ཐབས་གཞན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་མ་མཐོང་བ་ལ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་འབྱུང་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བློན་པོ་བཞིན་དུ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་དུའོ། །ཆོས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་གོ། །རྒྱལ་པོ་བཏང་སྙོམས་འདུག་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོང་ནས་དྲང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་མཛད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཏུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ།།ཉན་ཐོས་ཆོས་རྣམས་ནི་བདེན་པའི་ཚུལ་ལ་འགོད་པའོ། །བཏང་སྙོམས་སུ་འདུག་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་གྲོང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྡུད་པ་ནི་ལེན་པ་སྟེ་བློན་པོའི་དབང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ཁོང་ནས་བྱུང་ངོ་། །ཡོན་ཏན་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་སྟེ།ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་བཏང་སྙོམས་སུ་འདུག་ན་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་ མངོན་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ།སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དང་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་གང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསྟན་པ་ནི་དད་ ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་གཙེས་པར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཚམས་སྦྱར་བ་ནི་ཅི་རིགས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དམིགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་གྲུ་ཆག་པའི་མི་རོལ་སོགས་པ་ ལ་འཇུ་བ་ཁོ་ན་ལྟར་འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར།དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་སྨོས་པ་ནི་རྟེན་མེད་པས་རྒལ་བར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།དད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
若问："云何无见即是见？"故说"虚空"等。此说：如同未见柱等事物而安立见虚空之名言，非因见到虚空实体；如是，见无常即是胜义见法之名言。因为显示此义别无他法。
复次，若问："于无见中如何能生自他二利？"以摄集一切事业而超胜，般若波罗蜜多如大臣成办自他利益故，说"由彼"等。"如是"者，即如是所说之理。"诸法"者，即集谛自性。应从文义引申"如王安住舍心"。"佛事"者，即令众生成熟于圆满菩提。"声闻法"者，即安立于谛理。
为显示安住舍心故，说"王入城"等。"摄受"者，应从文义引申"依大臣力"。"功德"者，即具足自利相之功德。"以般若力"为余文。如是自住舍心，为免长时不得圆满果故，以速得神通而超胜。对佛菩萨具信者，以灭谛法智速得现证菩提故，说"于何"等。"示现"应配"信"字。"不被胜"者，即不为一切障碍所损。如是于余亦当随理观察分别之关联。
以所缘而超胜者，如溺水者唯执尸等，以随知灭谛而度生死海彼岸故，说"譬如海"等。说"海"者，为显示无所依难度故。"执持"者，应配"尸等"。信者，即有性及希求相。

 །ཐབས་ནི་སྙིང་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡོན་ཏན་དེ་ཉིད་གང་དག་གམ་ཤེས་རབ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།། །། བམ་པོ་བཞི་པ། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་རྫ་མ་སོ་བཏང་བ་བཞིན་དུ་ལམ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཆུ་ཐུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བླག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། ཕྱིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མ་རུང་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་གཞན་དུ་ལྷུང་བའོ། །དད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པ་ཅན་གྱིས་སོ། །ས་གཉིས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བཅོས་ལེགས་མ་བྱས་པ་དང་། ཅིག་ཤོས་དག་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཉམས་པ་དང་། ཅིག་ཤོས་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར།དཔེར་ན་བཅོས་ལེགས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ནོར་དང་བཅས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུ་ནོར་དང་བཅས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །མ་སྨོས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་སོ། །མ་ ཉམས་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་སོ།།ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་མི་ཉམ་ཆུང་བ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་པས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བར་ལྷུང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིགས་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རོ་མྱང་བ་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི་བཤེས་གཉེན་དམ་པའི་གདམས་ངག་གི སྟོབས་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ་ཟག་ པ་མེད་པ་དང་པོའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།སློབ་མ་བཟང་པོ་བླ་མ་ལ་གུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཏེ་དགེ་བའི་བཤེས་ གཉེན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།བསྟེན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟེན་པར་བྱ་བའོ།

以下是完整的直译：
方便即是悲心等相。彼等功德或般若于何者具足，即称其为如是。
第四品
所依超胜者，如修补陶罐，唯以道智能持菩提资粮水故，说"譬如有人"等。"安乐"者，即"容易"之义。"到达"应配"瓶"字。"然"者，即"虽然"之义。"变坏"者，即堕入他种菩提。"以信"者，即具信者。二地者，即声闻与独觉菩提之相。余者易解。
圆满超胜者，如海船未修善与其他等，般若衰损与其他等是圆满菩提衰损与获得之因故，说"譬如未修善"等。"具财"者，应配"船具财"。"彼"者，即上说菩萨。未说者，即由烦恼。未衰损者，即由所知障。
摄持超胜者，如弱者，由般若方便不摄持故，可能堕入有寂故，说"一百二十"等。"无怖"者，即"不领受"之义。"不衰"者，即"有寂不一味"之义。
无味著超胜者，由善知识教诫力，无执著布施等回向圆满菩提故，说"初菩萨"等。初业地即胜解行地。或为极喜地，因为是第一无漏清净故。具足如善弟子恭敬上师。"彼等"者，即彼诸。"智者"者，应配"善知识"，因通达正教诫故为智者。"应亲近"者，即当亲近。

 །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་དག་ལས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་དེ་བསྟན་པའི་ ཕྱིར།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཤེས་རབ་ལའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་པ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ད་ནི་གདམས་ངག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བྱང་ཆུབ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་རྣམས་སོ། །ཕུང་པོ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དེ་སྐད་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་བསྟན་པར་བྱ་བའམ། དེ་དག་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། ། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ལམ་གྱི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དེའི་བྱེད་པ་ནི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཞེས བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ།ལེགས་འཚོ་སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་རང་གི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱབས་ནི་འཁོར་བ་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཟློག་པར་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དཔུང་གཉེན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ནི་དེའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་ནི་ཕན་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དེ་ལ་རག་ལས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།གླིང་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་སྲིད་པའི་སྲེད་པའི་ཆུས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་འདྲེས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དོན་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་སོ་ཞེས་ བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གསལ་བྱེད་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོན་མ་ནི་འགྲོ་བ་དག་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་མཆོག་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་ པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མི་འཁྲུགས་པ་ནི་མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྔ་མ་སྔ་མའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
"从彼"者，即从彼等善知识。"彼等"者，即彼等生起，"因何"等为余。
为显示功德如何生起故，说"般若波罗蜜多"，即于般若。正因此故，说"世尊亦说诸佛"等。
今为显示教诫故，说"布施"等。菩提者，即清净自性诸。蕴者，即烦恼相诸。"于彼如是当示"者，应配"于彼等当如是示"或"当摄持彼等"。
所依超胜等此四者，应由道忍智差别门而了知。超胜已说讫。
其作用以皈依等义有九种，即所说"如是行"等。"善生言月"者，为显示以最胜教示故，成办他利以自功德圆满为先导故。皈依者，为遮止轮回苦故。救护者，为安立涅槃乐故。住处者，为除苦因故。所依者，由其力趣向清净故。慧者，利与非利抉择依彼故。洲者，依彼者不为有爱水所压故。圆融者，入自他利依彼故。
云何为如是？即欲利益，以具大悲故之义。明者，为显示补特伽罗无我故。灯者，为显示诸趣空故。为显示即言月故，说"说胜法"，为显示诸无碍解真实故。不动者，具四无畏故，如是为作用相。此中应知后后为前前因。

 །གང་གིས་ན་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བ་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། །དཀའ་བ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འགྲོ་བའི་སྐྱབས་ལ་སོགས་པ་བྱ་དཀའ་ཡང་དེ་གོ་ཆ་གྱོན་པའི་ཕྱིར། གྲགས་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེའི་དོན་དུ་བརྩོན་ཡང་དེའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་རྣམས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།གཡོ་བ་མེད་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སོ།།མི་འཁྲུགས་ཆོས་ཅན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འདུ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་དེའི་ཡུལ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཆོས་ཟབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ ཁྱད་པར་མེད་པས་སྟོན་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་འཇུག་པ་ལ་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུར་མཛད་པའི་ཕྱིར་འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སོ།།ཐོབ་པ་ནི་བསྒོམ་པས་སོ། །སུས་ཤེས་སྙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགས་ ཀྱང་མི་གོའོ་སྙམ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ།ཡང་དག་པར་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དང་མི་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་སྟེ་དེ་ནི་ཡུལ་ལ་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་། །འཛིན་པ་ནི་ཆོས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །མི་མཁས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བའོ། །བླུན་རྨོངས་པ་ནི་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པས་སོ། །མུན་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་ལ སོགས་པར་རྟོགས་པས་སོ།

以下是完整的直译：
若问由何成为如是，此自性相为何？自性相亦有八种。难行自性者，虽救护众生等难行，然披甲故，有"大名"等。
若问如是云何不迷？无所缘自性者，虽为此精进，然不缘其蕴等相故，有"蕴"等。若尔，则应执著清净？无执著自性者，依三乘故，于清净无执著无疑者，为决定摄为自他利不退故，有"三乘"等。
不动者，由烦恼分故。不乱法性者，即涅槃，若非尔者，颠倒故非不退，此为密意。无戏论者，离小疑等三故，即所说"疑"等。
复次，云何大乘想亦是颠倒，其境极清净故？无缘自性者，以法甚深故，无所缘能缘差别，故导师于转法轮亦作小心故，有"诸导师"等。证者，以见道故。得者，以修故。"谁知耶"者，义为"无人能解"，以实无故，及乐违品故。
是故不顺世间自性者，有"诸有情"等。"住"者，谓有情见，彼为贪著境等所依故。执者，法分别。不善巧者，有情见。愚痴者，由贪著境故。"如暗"者，由执等解故。

།ཆོས་ནི་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པས། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེས་ན་འཇིག་རྟེན་དག་དང་རྩོད་པ་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རྩོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་གཞི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཉིད་མེད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་བྱེ་བྲག་གྱུར་པ་མེད་དེ་ཐམས་ ཅད་དུ་དབེན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དུས་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་ འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།འདས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སྦྱར་རོ། །བྱེ་བྲག་མེད་པ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དེའི་དོན་དུ་ཡང་ཤེས་རབ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ ཡིན་ཏེ།འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཐོབ་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་ན་ཐ་དད་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྱ་འདབ་གཤོག་མེད་པས་ཉམས་རྩལ་མེད་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་བ་བསགས་ཀྱང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་འདབ་གཤོག་མེད་ནས་གཞན་དུ་ལྷུང་ བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར།བྱ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལུས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་ཆེན་པོ་ཡང་འདབ་གཤོག་མེད་ན་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བར་མི་ནུས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་གནས་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་འོང་བ་སྨོས་པ་ ནི་ཡུལ་ཐག་རིང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཐག་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་སླ་བའི་ཕྱིར་འདབ་གཤོག་མེད་ཀྱང་ཇི་ཞིག་ལྟར་ནུས་སོ།།མཆོངས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོར་ནའོ།

以下是完整的直译：
法与此不相顺，故说"所得之法"等。"故与世间诤"者，义为"因此而诤"。
为成就此故，无基自性者，法界如一切方虚空，以无色等基故，非自性基故，有"虚空"等。
何故无差别？如是无差异，以一切处空性为一相故，"如是法界亦"为余文。何故如此？无行相者，世俗中虽有时间、清净等差别，然于真实中无执等差别行故，有"过去"等。配释为"过去真如"等。无差别者，以执等空性于一切处相同故。
为成就此故，真如无缘自性者，真实现证菩提于真如亦是无缘自性故，彼随顺此故，为此亦当精进般若，故有"善逝菩提"等。"此"者，依上下文配为"真如"。"欲得"者，以无缘方式欲得。若非如此，有执等差别则无离异故。"修"者，配为"菩萨"。
何故如此？说"若无般若"等。如鸟无翅无力，如是虽集其他善业，无方便智慧双翼则可能堕落他处故，说"一鸟"等。说"身量百五十由旬"者，为显示如此巨大者若无翅亦不能飞行虚空故。说从三十三天处来赴瞻部洲者，为显示处所遥远故，往近处则易成就故，纵无翅亦可能。"跃"者，谓投。

 །དེར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནས་སམ་འཛམ་བུའི་གླིང་དེར་ནི་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དངོས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་ བ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དགེ་བ་གཞན་ཉེ་བར་བསགས་པ་ཡང་མཐའ་དག་གི་སྒོ་ནས་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ཆར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ཐ་སྙད་གདགས་ཤེ་ན་བདེན་མོད་ཀྱི། གཞན་གྱི་བསམ་པ་དང་བསྟུན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རུས་རིང་བའི་སྒོ་ནས་ནི་བསྐལ་པ་དུ་མར་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤེལ་བའི་སྒོ་ནས་ནི་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་མཐའ་ཡས་པ་བསྒོམས་པས་དེ་སྤེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ངེས་པར་འཛིན་པའི་གཙོ་བོ མེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་པས།ཐབས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡང་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཅན་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ཐེག་པ་འདི་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་མཚན་མར་མ་བྱས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མོས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ལྟར་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་སྦྱོར་ བའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སེམས་སྙོམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ནི་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་མོས་པས་རང་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་མའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ ཏུ་དེ་དག་ལ་འདོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཕན་པའི་སེམས་ནི་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་པའི་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་མ་ལ་ཕན་པར་བྱ་བར་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱམས་པའི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་སྟེ། བདེ་བ་ཁ་ན་མ་ཐོབ་པ་མེད་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་ སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐབ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། གནོད་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བསམ་པ་བསྟན་ནས། སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་འཇམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཀྱང་གོང་དུ་བཤད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
"于彼"者，配为"其后"或"于彼瞻部洲"。为显实故，说"诸佛"等。其他所集善业亦从一切门修行布施等五度故。若无般若，如何可立波罗蜜名？虽然如此，随顺他意而说故无过。从长远门者，于多劫正修故。从增广门者，以修无边大愿而增广故。然无决定执持主故不得菩提，故说"无方便"等。已说相之分别。
方便智慧及其果亦具解脱分故，说"于此佛乘定出"等。于布施等正修善巧无相者，许为一切相现证菩提之解脱分。"于此"者，配为"如前所说佛智"。"欲定出"者，义为"以无相布施等胜解而欲定出"。"何者"即菩萨。如是得解脱分已，于加行道修顺决择分故，说"于诸众生"等。"心平等"者，得暖位时，以言说胜解得自他平等故。"父母想"者，恒时于彼等希求利益故。利益心是顶位时分，思维利益后世故。"慈意"者，在忍位时有，思维引生无罪安乐故。无害是法上位时有，无害心故。"正直"者，无谄故。如是显示意乐已，为显加行故说"语柔"等。此亦显示慈身业。此等如前所说，以胜义作意差别而分别。

 །དེ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཟློས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ ཡང་མི་ཟློས་པ་ཉིད་དུ་སྐབས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།མི་ལྡོག་རིག་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལམ་འདི་ལ་དེ་དག་གི་རྟགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་མགོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕྱོགས་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ནི་ བསྟན་པའམ་མཉན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དེ་དག་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བཅུ་དྲུག་གིས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་ སྐབས་དག་ཡིན་པས་མཐའ་དག་འདུ་ཤེས་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཉིད་མེད་པ་དང་། འཐད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་མི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མི་ཕྱེད་ པ་ཉིད་དང་།རྟག་ཏུ་སྡིག་པ་སྤོང་བ་དང་། རང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་སྦྱིན་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། བྱམས་པའི་ངག་གི་ལས་དང་། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ལེགས་པར་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པ་དང་། གཟུང་བའི་གཡེང་བ་མེད་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཕྱི་ནང་གི་གཙང་སྦྲ་དང་ལྡན་པས་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནང་གི་གཙང་སྦྲ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི མཐུས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ལ་དྲིང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གོས་ལ་གཟོབ་པ་དང་།ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒོ་གསུམ་དབེན་ཞིང་དག་པ་དང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་ཕྱིར་རྙེད་པ་ལ་སོགས་ པ་ལ་མི་ལྟ་བ་དང་།འཛིན་པའི་གཡེང་བ་མེད་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཁྲུགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱུ་མཆོག་དང་། རྟག་ཏུ་ཆོས་འདོད་པ་དང་། བདུད་ལ་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པས་སོ། །ཡོན་ཏན་འདི་དག་ ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ།

这是完整的直译：
此乃利益众生方便之差别，故非重复。如是于其他亦应由上下文了知非重复。所说"应知不退"者，于此道彼等相之分别为何？说"世间怙主"等。"少分"者，意为彼等功德一切不能说或闻故。
彼等不退转亦以顺决择分、见道、修道差别而有三种。其中以十六功德为顺决择分位，故说"离一切想"等。了知蕴等唯是言说故无差别想，说如理语，不依外道故于三宝不坏，常断恶业，为自圆满故依善业道，为成熟众生故无染施胜法，为断障碍故欢喜甚深法，具慈语业，一切威仪具正知，无所取散乱即常具内外清净故为令外道生信而行内净，以福德力于法衣等无所依故不贪衣服，身等业无过故三门寂静清净，为正受无染净修功德故不顾利养等，无所执散乱则不为波罗蜜违品所动故为胜首，常求法，以魔等不能退转菩提故不依他。此等功德应随所应配于暖等位。

།བཅུ་དྲུག་གིས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དག་ཡིན་པས། བསམ་གཏན་བཞི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་དང་། སྡུག་ བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་མྱང་བ་མེད་པ་དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གྲགས་པ་མི་འདོད་པ་དང་། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དག་བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ པའི་ཕྱིར་ཁྲོ་བ་མེད་པ་དང་།ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་སྲིད་པ་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་དེ་དག་དང་མཐུན་པར་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཀུན་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། འཚོ་བའི་ཆེད་དུ་ཡང་བས་ལོངས་སྤྱོད་སྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཚོ་བ་ དག་པ་དང་།ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་དྲག་ཤུལ་མི་སྤྱོད་པ་དང་། བུད་མེད་དབང་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་ལས་དམ་པ་དང་། ཁྱེའུ་འགྱུར་རོ་ཞེའམ་བུ་མོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ངག་གི་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ མ་ཡིན་པ་དང་།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དབེན་པའི་ཤེས་རབ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་འཐབ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། རྒྱུད་གཞན་ལ་ཡང་ཆོས་གྱ་ནོམ་པ་ཉེ་ བར་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་བསྟན་པ་དང་།དེ་ཁོ་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་རྟོགས་པས་བྱང་ཆུབ་གཞན་མངོན་པར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འདོད་ཅིང་དེའི་བསྟན་པ་ལ་གཞོལ་བ་དང་། མཐའ་འཁོབ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའི་ ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་ཉིད་དང་།རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་རྟོགས་པས་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དང་། རང་གི་རྟོགས་པ་རི་རབ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བ་ཉིད་དང་། འདི་ཁོ་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ རྟོགས་ན་དེའི་ཕྱིར་སྲོག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འདོར་བའི་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ལ་དགའ་བས་སོ།།འདི་དག་ནི་བདེན་པ་སོ་སོའི་བཟོད་པ་དང་། ཤེས་པ་དང་མཐུན་པར་ཅི་རིགས་པར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་བལྟ་བར་བྱའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ནི་ ཆོས་ཟབ་མོ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས།གཟུགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྨོན་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཟབ་བོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
以十六种见道位故，说"四禅"等。作意四禅故不散乱，于苦谛相无颠倒即不住禅故无味著，了知一切法空故不求名闻，通达遍恼害事无我故无嗔恚，善巧方便即虽无有，以悲悯世间而示现随顺彼等住家故无著实事，乃至为活命亦不求财故清净活命，不以烦恼心行暴恶，不作降伏女人等事故身业清净，断除"将成童子"或"将成童女"等说故语业无烦恼，通达一切事物本性涅槃故精进修习空性智慧，通达本性寂静故远离诤等，于他相续亦有成办妙法之意乐故示现慈爱，以唯此定出离之证悟故不求余菩提而欲一切智性并趣入彼教法，远离边地等故于生自在，以通达如理之法故于自不退转决定执持故于自地无疑，以自证悟如须弥故不动，若证知唯此定出离，故以喜乐正法而舍生命。
此等应随顺各别谛之忍智，随应以无常等行相观察。住修道者即修习如所见甚深法故，说"色"等。无相者，以无自性可色等相故。寂静者，以是空性无愿自性故，是故意为甚深。

 །དཔེར་ན་མདའ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ་མདའ་ལ་སོགས་པས་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་བཞིན་དུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཏིང་མ་རྙེད་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དག་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲི་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཟབ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་ པ་ནི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆགས་མེད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བསོད་ནམས་ ཀྱི་ཚད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།སྐྱེས་བུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི། དེ་བུད་མེད་དང་ཕྲད་པར་དུས་བཏབ་ནས་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྐད་ཅིག་ མ་ཅུང་ཟད་ཅིག་གིས་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བསོད་ནམས་མངོན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་གོམས་པ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཆུང་ངུ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཆོས་སྦྱིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འབྲིང་ནི་དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ནས་ཁམས་གསུམ་པའི་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་པས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོ་ནི་དེ་ ལྟར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་ཡང་བསོག་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་བསོད་ནམས་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།བསོད་ནམས་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། གསོག་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་ མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟོང་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོ་བ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡ་མ་བརླ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་པོ་མེད་པ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
例如"以箭"等，是说如同以箭等无法测量海底深度一般，应知不退转者于所说智慧蕴等无法测量其深度。为显示此功德之问答，故说"若某菩萨"等。"甚深"者，因难测其底故。"乘"者，因是菩提道故。"胜义"者，因是胜智之境故。"无著"者，因本性清净故。又因显示法无我故，说"于何"等。"于何"者，即于何等法。
为显示福德量故说"譬如"等。举贪著之人为喻，是为显示其与女人约定时间后多有分别故。"将得"者，意为以少许刹那作意般若，能显现需彼许劫所修之福德。
于甚深法之修习亦有小中大三种差别。其中小者，因以仅施般若法便胜过其他殊胜布施等故，说"若某菩萨"等。"阿罗汉独觉"者，意为阿罗汉与独觉。中者，因其以般若波罗蜜多为因所生之法施，回向圆满菩提后，胜过三界一切福德故，说"若某菩萨"等。大者，因于如是殊胜福德资粮亦以积聚等分别，摄持无量无漏福德故，说"彼福德亦"等。"积聚"者，因离可色等相故。"空"者，因空于苦等行相故。"治疗"者，因无相故。"无实"者，因缘起故。"无实质"者，因离执取等故。

 ། གཞལ་དུ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པས་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བརྗོད་པ་ཙམ་ནི གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དག་ཉམས་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །རབ་ཏུ་སྦྱར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་ པའི་སྒོ་ནས་སོ།།རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་གོམས་པ་ནི་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ལོན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དོན་མེད་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱང་ གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེའི་ལན་གདབ་པར་ཡོངས་བསྔོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་རློམ་སེམས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཡོངས་ སུ་བསྔོ་བ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གོ་འཕང་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་ཚེ་ན་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་ཞིག་ལོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་ཆད་མེད་ པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ།སེམས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་འདུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཉིད་དང་རིང་དུ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་འབྲུ་མར་གྱི་སྙིང་པོ་བསྲེགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་འབྲུ་མར་གྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།འབྲུ་མར་གྱི་སྙིང་པོ་སྨོས་པ་ནི་སྲེག་པའི་རིམ་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་ལ་ནི་མྱུར་དུ་ཚིག་པ་སྲིད་པས་རིམ་པ་ཡང་བརྟག་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་པ་ནི་ དཔེར་ན་མེ་ལྕེ་ཕྲད་པ་དང་པོ་ཁོ་ནས་ཀྱང་སྙིང་པོ་རིལ་གྱིས་མི་སྲེག་ལ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཕྱི་མ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་མ་ཁོ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་པོའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དང་པོའི་སེམས་ནི་མོས་པ་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་བསྡུས་པའོ། །ཞི་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ།

以下是完整直译：
"不可量"者，因空性一味故，不适用所量等言说。如是，真如因无分别故，岂不是连"不可量"等言说也不适用？即便如此，仅是言说并非对治，否则将导致违品与对治无有损减增长之过失，故说"佛所说"等。"说"者，是从略说门。"善巧"者，是从广说门。"开示"者，是从断疑门。
说"俱胝劫"等，是为显示非对治之修习即使经长久亦无义利。如是，波罗蜜多等法亦非对治，因彼等于加行时亦具分别相故，故说"诸佛"等。
为答此故说"回向"等，意为如是超越一切慢心之回向即是生起无分别果位之因。初发心所分之回向非成佛因，因彼时已灭且经久远故。亦非无间道相，因初心等将成无义故。亦非彼等和合，因彼等次第生起且不久住故，无有同时性。
为以油精之喻答此故，说"油精"等。说油精者为令了知焚烧次第，因其他物速燃故难察次第。此中意趣为：如同初遇火焰亦不能顿时焚尽油精，无初等则后亦无故非唯后者，如是发菩提心次第亦复如是。为显示此故说"以初心"等。初心者，为信解行所摄。"寂"者，应配"菩提"。

 །འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཤིང་ཡང་མེད་པ་དེ་མིན་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་རྒྱུ་སྟེ། བརྒྱུད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ས་བོན་གྲུང་པོ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགགས་ ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ན་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།མེད་པ་དེའི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགགས་པ་ནི་དུས་གཞན་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ནི་དེའི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སུའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིམ་གྱིས་ ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་སྔ་མ་རྣམས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆུའི་ཐིགས་པས་བུམ་པ་འགེངས་པ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས།ཆུའི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཆུའི་ཐིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུའི་ ཐིགས་པ་དག་གིས་སོ།།རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཐབས་ཀྱི་མཐུས་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་ཆུ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ ཟབ་མོ་ལ་གོམས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་དམ་པ་ཡིན་ནོ།།ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དེ་དག་གིས་ཀྱང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་དགོས་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་སེམས་ཉམས་པའོ། །མཚན་མ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོའི་ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ལ་བློ་གྲོས་མ་ཆགས་པར་གནས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་ པར་བལྟའོ་།།རློམ་སེམས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྟོགས་པས་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་སྐྲག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
"生起"者，谓从一至一相续生起芽等之语义。"彼亦"者，谓彼种子亦之语义。"如无树非彼"者，因种子之后不生枝等故。"因"者，谓能作因，"由相续"为余语。彼由与悲心相应故，如同良种。
"已灭"者，因第二刹那等时前心刹那已灭故。"非彼无"者，意为已灭者于他时亦无故，菩提非彼直接所生。"次第"者，因前前心刹那为圆满资粮之因故，如水滴盈瓶般为菩提因，故说"水滴"等。"水滴"者，谓以水滴。"次第"者，谓渐次之语义。"彼"者，应配"瓶"字。方便力为无上菩提因，因彼如水于圆满资粮故。
是故，于甚深法修习为成佛之因故，是不退转之殊胜标志。不退转之分别已说竟。
彼等亦须学习无住涅槃，故有"空性"等言说。涅槃者，利益众生心损减。相者，执著等。说"譬如"等，意为如是菩萨亦由空性一味故，如海此岸彼岸般，于世间出世间诸位智慧无著而住。
"如是行"者，观察无我性。"无慢心"者，因通达染净无别故。"此中无有"者，由通达无别故于菩提无畏，因真实中唯通达平等性即是无别故。

།དེ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྣོད་དང་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དག་ལ་མྱ་ངན་གྱི་དགོན་པ་དང་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ན་དེ་དག་རྣམ་པར་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུར་ཐུག་པར་གོ་ཆ་གྱོན་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ཡང་སྐྱོ་བ་ མེད་པའི་ཕྱིར།འཇིག་རྟེན་དགོན་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའོ། །རབ་ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལྟ་བའོ། །ཞིང་དག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེ་ཡང་ཐབས་དང་ལྡན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། དེའི་ཡུལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་ནི་སྙིང་བརྩེ་བས་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཤེས་རབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པར མ་བཞག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་དང་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་དག་ནའོ།།ཡོངས་མི་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་བརྩེ་བ་དག་གིས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐབས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། བར་ཆད་བྱེད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་ བའི་ཐབས་ནི་སྒྱུ་རྩལ་ལ་མཁས་པའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་བྱམས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་ཏེ་ཞུགས་པ་བདུད་ལ་སོགས་པ་བར་ཆད་བྱེད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བའི་ཕྱིར།དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བརྩོན་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གོམས་པར་བྱས་པའོ།།སྒྱུ་མ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་པུས་ཀྱང་འཁོར་དུ་མ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་དོན་རབ་ཏུ་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ནི་ནུས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གཞན་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱེས་བུས་སོ། །ཀུན་དུ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ས་གཉིས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དག་ལས་ཏེ། རབ་འདས་ནས་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །བྱང་ཆུབ་རེག་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པའམ་དེ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་ནི་འགྲོ་བའི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ནམ་མཁའ་ལ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་བསམ་པས་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མཁའ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུའི་ཕུང་པོ་དེ་ལའོ། །འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།

以下是完整直译：
如是于平等性中，清净刹土者，若见器世间与有情世间中有忧苦荒野与害心等，为清净彼等故，乃至后际边际披甲胄，且无厌倦故，有"世间荒野道"等言说。"常精进"者，谓常入诸波罗蜜多。"善知已"者，谓观荒野等如幻。清净刹土已说竟。
彼亦是具方便之果故为善巧方便，其境为空性。其加行为以悲心观众生为先导之般若作意，故有"菩萨"等言说。"非等持"者，谓后际与加行位中。"永不坏"者，因由智慧与悲心不堕轮回与涅槃故。
彼方便复有十二种：超越障碍之方便者，如善巧技艺之士，以慈心缘众生界而入，为超越魔等障碍故，有"譬如士夫"等言说。"勤修"者，谓修习。"成幻"者，因一人亦能示现多眷属故。"极欲利生"者，因无悲者虽有能力亦不趣入救护他人故。"彼"者，谓如前所说之士夫。"一切"者，谓于一切，应配"众生界"。"二地"者，谓声闻与独觉地，应配"超越"。"不触菩提"者，意为因资粮未圆满或于彼亦无执著故。
不共方便者，如由众生业力虚空中有器世间住，如是由不舍众生之意乐而住极难行空性故，有"于空"等言说。"彼中"者，谓彼水蕴中。"众生"者，应配"所依"。

 །ལས་ལ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མེད་པ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བྱ་བ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དག་གོ།།བྱ་བ་སྟོན་པ་གང་ལ་བརྟེན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་སྨོན་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གནས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟེན་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།འོན་ཀྱང་ས་གཞན་དུ་མི་ལྟུང་ངོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་ཐབས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དག་ཏུ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་ པའི་ཕྱིར་ཞི་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ།།མཚན་མ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཞི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །མི་གནས་པར་གནས་པའི་ཐབས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་ས་དག་ལ་བྱ་བཞིན་དུ་ཞི་བ་དང་མཚན་མ་དག་ལ་མི་གནས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་བར་སྣང་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་ཁོ་ན་ལ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཐར་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གྲོལ་བའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་ པས་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཐབས་ནི་འཕོང་དཔྱད་ལ་མཁས་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མདའ་གནམ་དུ་འཕངས་པ་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ལ་གནས་པ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར།དཔེར་ན་འཕོང་བསླབས་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།མདའ་གཞན་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་གིས་སོ། །ཕྱི་བཞིན་རྒྱུད་མར་ལོང་བཏགས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱུད་མར་འཕངས་ཏེ་སྔར་འཕངས་པའི་མདའ་དེ་ས་ལ་ལྷུང་དུ་མི་སྟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཐབས་ནི་སྙིང་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ མཚན་ཉིད་དོ།།སྟོབས་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་དཔྱོད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ལྟ་བའོ། །སྟོང་ཉིད་དམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་མཐའ་དག་མེད་པའོ། །དེ་ཐོབ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཚོགས་ ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པས་དེ་མངོན་སུམ་བྱས་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
"行业之因"者，谓无器世间则不能受用业果故，此为语义。"事业"者，谓布施等摄事之相。"示现事业所依众生知故，即彼愿存在"，如是配词。"无住"者，谓空性如虚空非所依故，然意为不堕他地。
无相方便者，谓住空性不执相与无相故，有"何时"等言说。因不执著于相故为寂行，因不执著于无相故为极寂行。
无住而住方便者，如于虚空与地，不住于寂与相而住于利益众生事业故，有"虚空"等言说。"彼中非住"者，因唯行于虚空故。"解脱门"者，谓空性、无相、无愿之自性，因是解脱方便故。
以愿力随入方便者，如善巧射术者随欲于空掷箭能接，如是住般若随前愿力投射而不现证实际故，有"譬如习射"等言说。"其他箭"者，谓由他人。"随后连续放射"者，应配"连续射出，不令先射之箭落地"。
方便者，谓悲心等相。力者，谓知处非处等。神通者，谓行虚空等。智慧者，谓观无自性。胜义空性者，谓一切分别习气皆无。不证得彼者，因资粮未圆满，若现证则无任运救护众生故。

།ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་སྒྲུབ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ས་མི་གཡོ་བ་ལས་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ལ་གཞུག་པ་མ་མཛད་ན་དེ་ཉིད་འདིའི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ།།སྐྱོ་བ་མེད་པའི་ཐབས་ནི་དགེ་སློང་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་ནམ་མཁའ་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཆོ་ འཕྲུལ་བྱེད་པ་དག་གིས་མི་སྐྱོ་བ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡང་སེམས་ཅན་སྐྱོབ་པའི་བྱ་བ་དག་གིས་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།དགེ་སློང་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་རྣམས་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅིག་ཅར་ཆོ་འཕྲུལ་བྱེད་པ་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་འགལ་བར་སྟོན་པའོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱོ་བ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དུབ་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཡེ་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་བྱ་བ ནི་ཐབས་དང་ཡེ་ཤེས་དོན་ཡོད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའོ།།ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཐབས་ནི་མི་གཡང་ས་ཆེན་པོར་མཆོང་བ་བཞིན་དུ་སྙིང་བརྩེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་གདུགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ས་གཞན་དུ་མི་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མི་འགའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མཆོད་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ལུས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ལྷུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཇི་སྙེད་དེར་ནི་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བགྲོད་པར་བྱ་བ ཇི་སྙེད་པ་དེར་བདེ་བླག་ཁོ་ནར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་སྐྱེད་པའི་ཐབས་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་པ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ མཆོག་ཐོབ་པ་འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་གྱི་དོན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རིན་ཆེན་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་ཡང་ཁྱིམ་དུ་འོང་འགྱུར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སླར་འོང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཡིད་མི་བདེར་འཇོག་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་བཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་བ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བཞག་ནས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་དོན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
资粮圆满应以正分别现证而成就故，如不动地所说："若诸佛世尊不令彼菩萨入现证门，彼即当于此般涅槃"。
无厌方便者，如具神通比丘于虚空同时示现神变而无厌倦，如是住空性者亦不因救护众生事业而生厌故，有"譬如比丘"等言说。言"比丘"者，为令无疑者于此不生疑故。"同时示现神变"者，显示同时作相违事。为显示此故，说"行等"。"无厌"者，从意乐门。"无疲"者，从加行门。"智慧神通波罗蜜"者，谓方便智慧究竟殊胜。
双运方便者，如人跃入大悬崖，以悲心为先，现证解脱门时，由持慧方便二伞故不堕他地，有"譬如有人"等言说。"供养"者，谓舍，应配"身"字。"不坠"者，语义为不损坏。"随欲往诣"者，意为随欲往诣处皆能轻易前往。"诸法"者，应依上下文配为"空性等"。
生利益众生方便者，如至宝洲，由获胜定悲悯世间故现证正分别，若不尔则不成利他故，有"譬如求宝"等言说。"还返家中"者，应配为"复还"。"不住忧恼"者，意为亲眷众唯住苦恼而返，因无自利故。

 །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་ གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་སྲེད་པའི་ཆུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་གྱི་གླིང་ཡིན་ནོ།།ཆགས་པ་མེད་པའི་ཐབས་ནི་ཚོང་པ་བཞིན་དུ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་ཞུགས་ཀྱང་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དོན་གཉེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བར་ གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ལམ་ཀ་ཡིའོ།།གྲོང་ཁྱེར་གང་ཡིན་པ་དང་། གྲོང་རྡལ་གང་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལའོ། །དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པར་རོ། །ལམ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ལམ་རྒྱུས་ལ་མཁས་པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་གི་དོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ།།དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །རང་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། ཤེས་པ་ནི་ལམ་མོ། །ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བའི་ཐབས་ནི་འགྲོ་བ་ལ་བྱམས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་འདུས་བྱས་སུ་གདགས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་། གང་ཚེ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་སྲིད་པར་གདགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པའི་ཐབས་ནི་སྤྲུལ་ པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ལ་གནས་པ་ནི་གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ལུས་ཙམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མིང་ཙམ་དུ་འདོགས་པས།དཔེར་ན་སྤྲུལ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མི་ལུས་མི་སྣང་མ་ཡིན་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ མེད་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་བྱེད་པ་ཙམ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།མིང་གིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཁོ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཐབས་ནི་བདག་ཉིད་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་གནས་ཤིང་གཞན་དག་ལ་ཡང་དེ་སྟོན་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར།གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སའི་ཆོས་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ མཚན་ཉིད་དག་གོ།

以下是完整直译：
由空性是功德宝藏之所依故，无有贪爱水故，是宝洲。
无执方便者，如商人为求善巧故，虽入道等而不住于彼，故有"求利"等言说。"中间"者，谓所行道路。应配"城市何者与聚落何者"。"往"者，谓往彼等城市等。"于彼"者，谓于城市等。"通达道路"者，唯为通达道路经验而了知而已。
"彼"者，谓菩萨。"诸独觉之"者，应配"解脱与智"，智即是道。"一切"者，语义为于道等及诸差别。
大慈加行方便者，以慈悯众生为先，现证空性等时，超越涅槃与有为假立故，有"何时"等言说。"彼无所住"者，意为慈行与空性三昧分别与涅槃及有之假立相违故。
无缘方便者，如化现，住解脱门者为所化众了知一切事业唯是身相故而假立为名相，故有"如化"等言说。"非不现身"者，虽无分别而了知唯身作用故。"以名"者，语义为唯以名。
不退相方便者，由自住方便智慧，亦为他示现彼故，决定执为不退故，有"若"等言说。"行"者，谓行。为显示甚深法故说"空"等。不退地法者，具观众生之空性等修习相。

།ལུང་མ་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རུང་བ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་འདྲི་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བདག་ཉིད་མ་མོས་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་ཅན་ལ་བསླུ་བའི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ཡང་ཐབས་ཀྱི་གོ་རིམས་ནི་སྔ་མ་སྔ་མ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྟན་པའམ་ཡང་ན་བདུད་ལ་སོགས་པས་བར་ཆད་མ་བྱས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ བཞིན་དུ་འོག་མ་དག་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་གོ་རིམས་ནི་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་། དེ་ཡང་། དེ་ཡི་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་དང་། །བསྟན་དང་སེམས་ཀུན་གནས་པ་དང་། །མཐོང་ཞེས་བྱ་དང་བསྒོམ་པ་ཞེས། །བྱ་བའི་ལམ་ནི་སོ་སོ་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བཞི་ཡི། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དག་དང་། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ལོག པར་སྒྲུབ་དང་བཅས་པ་ནི།།ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་འདྲས་འབྱུང་བའི། །རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པར་གསུངས། །རེ་ཞིག་དེའི་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་ནི་རྣམ་པ་དགུར་བཤད་དེ། ས་གཞན་ལ་དགའ་བ་མེད་པའི་རྟགས་ནི་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་གོ་རིམས་ བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་ས་གཞན་དང་ཁམས་གསུམ་པ་དག་ལ་དགའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར།དགྲ་བཅོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྟགས་ནི་རྨི་ལམ་ན་ཡང་བདག་དང་གཞན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྫོགས་ པའི་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་དང་འགྲོ་བ་ལ་ཆོས་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར།སངས་རྒྱས་རྣམས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ལུང་བསྟན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་བརྩེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ རྟགས་ནི་རྨི་ལམ་ན་ཡང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་མཐོང་ན་དེའི་མོད་ལ་ངན་སོང་རྣམ་པར་བཟློག་པའི་སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།མཐུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྟགས་ནི། བདེན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་ལ་མེ་ འབར་བ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར།བདེན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
"未记别"者，意为对于询问菩萨适宜行等之人，自身不乐于宣说如前所说之法故，欺诳众生故，不堪圆满菩提故。
此中方便次第者，应知或以后后显示成就前前，或依不共方便而住无相，魔等不能为障碍。如是下文中亦当随宜配合差别次第。
已说一切相现观。如是精进修习者，以成就殊胜智慧故为顶现观。其复：
彼之标相与增长，
教示及心遍住性，
所谓见道与修道，
于彼各别诸道中，
四种分别对治品，
四种对治悉具足，
无间三昧并邪行，
正等菩提相所生，
是为顶上现观说。
首先，其信解标相说有九种。不乐余地之相者，由大悲及殊胜智慧，故于梦中亦不乐余地及三界，故有"阿罗汉"等言说。
依自他利之相者，于梦中亦为成熟自他故见圆满佛陀，为众生宣说妙法故，有"见诸佛"等言说。"应知是记别"者，由获得殊胜方便智慧故。
大悲圆满之相者，于梦中见生恶趣众生时，即发愿遮止诸恶趣故，有"于梦中"等言说。
威力圆满之相者，以谛实加持息灭城中火等故，有"谛实加持"等言说。

 །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ནི་བདེན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་འབྱུང་པོའི་གདོན་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་ཡང་དྲེགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་འབྱུང་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཕན་དང་སྙིང་བརྩེར་ལྡན་པ་ནི་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །རློམ་སེམས་ནི་བདག་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྔོན དུ་འགྲོ་བའི་ཁེངས་པ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་པས།ཇི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །རློམ་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་ལུང་བསྟན་སྙམ་ཞེས་བྱ་བ་ གསུངས་སོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདེན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འབྱོར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ལུང་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ ཞེས་བསྟན་པའོ།།དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མིང་གི་གཞི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་ལ་གཞི་མིང་ཁོ་ན་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། ། བདུན་མེས་རྒྱུད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ནི་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཚེ་ཁྱོད་ནི་སངས་རྒྱས་འགྱུར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཁྱོད་དང་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཕ་མེས་བདུན་རྒྱུད ཀྱི་བར་གྱི་མིང་ནི་འདི་ཞེས་བྱའོ།།གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཡང་ཚེ་སྔ་མ་ལ་ཡང་འདི་ཁོ་ན་དང་འདྲ་བར་གྱུར་པས་ཁྱོད་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་སངས་ རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བདུད་ཀྱིས་བསྟན་པས་ང་རྒྱལ་འཛིན་པ་ནི་ལུང་མ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།དབེན་པ་ན་གནས་པ་ནི་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བདུད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསླང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྐྱེ་བོ་མེད་པའི་གྲོང་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཁེངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
无增上慢之相者，以谛实加持虽能息灭诸鬼神等障碍而不生傲慢故，有"世间鬼神"等言说。此中意为具足利益与大悲者不求利养等。
增上者，即执著"我是不退转"等相。以此为先之傲慢即是增上慢，具增上慢者亦非不退转，故说"若"等。"彼"者即菩萨。为显示增上之自性，故说"我得记别"等。
何以故？说"谛实加持"等。"成就"者即将成就，以"我之"等为余。"他记别"者，即魔说"汝当成佛"。
为广说彼义故，说"名字根本"等。唯有名字根本者即如是说，"说"为差别。为显示彼义故，说"如是"等。"七代"者，余为"名为此"。"汝当成佛时"者，意为当成就时。"汝"者即汝之。
此说：汝与父母等乃至七代祖先之名为此。当汝成正等觉时，汝名唯当如是。汝所受持功德，于前世亦如是相同，故汝定当成佛。由魔如是宣说而生慢执，应知是未记别。
"住空闲"者，有"极空闲"等言说。"魔所引发"者，即魔加持。若不尔者，仅住无人聚落等不应生慢故。

 །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐུན་པའི་དབེན་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྟག་ཏུ་གྲོང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མ་གཏོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་རྗེས་ སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ལ་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ།གྲོང་ལ་སོགས་པ་ན་གནས་ཀྱང་སེམས་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ལ་མ་ཆགས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞར་མི་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ནམ་ཡང་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འདི་ནི་དབེན་པར་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ལ་མ་ཆགས་པས་དབེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སྐྱེ་བོས་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ན་གནས་ཀྱང་འདྲེ་བར་གནས་ པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས།གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་དབེན་པའོ། །ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་ཡུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགྲོ་བའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་གྲོང་གི་ནང་ན་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལའོ།།བརྙས་པ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་འདི་ནི་དགོན་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གྲོང་དང་དགོན་པ་ན་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལས་སྔར་བཤད་པའི་དབེན་ པ་ཁོ་ན་མཆོག་ཡིན་པས་གང་ཞིག་གྲོང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།འདིའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲོད་སྙོམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་དབེན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དྲོད་སྙོམ་ཞིང་བརྙས་པར་ བྱེད་པ་དེ་ནི་དབེན་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཉམས་ཤིང་ཕུང་བར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ།དེ་ལུས་དུབ་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྟགས་ནི་ནད་པ་སྨན་པ་ལ་བརྟེན་པ་བཞིན་དུ་ང་རྒྱལ་བཅོམ་ ཞིང་སྐྱོ་བ་མེད་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་ཕྱིར།དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གསོ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྨན་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་གང་དག་ཡིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ཡིན་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན།དེ་དག་རྗེས་སུ་སྟོན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའོ།

以下是完整直译：
若问何为诸菩萨相应之远离？说"常离聚落"等。"除"者，仅以大悲成熟有情及以智慧趣向菩提而已。意为虽住聚落等处，心不贪著三有之乐。
"永不生"者，意为永不生欢喜于阿罗汉与独觉乘。"此说为远离"者，因不贪著于有与寂故为远离。其余者虽住极为远离之处亦唯是共住，故说"若人"等。"此"者即前说之远离。
为显示增上慢之境故，说"菩萨利益众生"等。"于彼"者，即于住聚落中之菩萨。"轻蔑"者即轻视。云何？说"此住空闲"等。
是故于聚落与空闲二行中，唯前说之远离为胜，故说"若人于聚落"等。为显示此之殊胜性故，说"菩萨轻视"等。若有菩萨轻视如是远离，彼因依止其他远离故，唯自损坏而已。意为彼徒劳疲惫身体而无果。
依止善知识之相者，如病人依止医师，摧慢无厌而承事善知识故，说"是故"等。"为治"者，为欲治愈，意为如病人众承事医师，如是应依止善知识。
彼复为何？说"诸佛"等。诸佛、诸菩萨及六波罗蜜多，彼等即是善知识。何以故？说"彼等开示"等。"彼等"者，即诸佛等。

 །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་དང་རང་གི་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་ གཉིས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་གཙོར་ཤེས་རབ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་དམ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་རྟགས་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁོ་ན་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་འདས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོན་མ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་རབ ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྟོན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་བྱང་ཆུབ་གཞན་ལ་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྟགས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་ པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་སྟོང་ཞེས་པ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སོ། །ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་ཉིད་དེ་དང་འདྲར་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་དབེན་པར་རོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་འཛིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་མི་ཤེས་པ་ནི་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རང་གི་ངོ་བོར་མི་ཤེས་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བདག ཉིད་དང་ཡུལ་རིག་པར་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་གང་གི་རྟགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཛིན་པ་མེད་པ་ནི་རང་གི་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་ གཅོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་མེད་པར་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
"此"者，即六波罗蜜多之相。"以二因"者，意为以开示与自修行相之二因。
由彼修行主要为智慧故，精进于殊胜智慧之相者，因是一切如来之唯一道路故，唯精进于般若波罗蜜多，故说"过去诸佛"等。
"明"者即能明，因为是就一切相智而言。"灯"者，因从道智之因而生。"光"者，因显示遍智之自性。"最胜导师"者，因能断除烦恼及救护于其他菩提故。
通达一切法无差别之相者，因决定一切法之自性于般若波罗蜜多为一相故。如说"如何"等。"相空"者，以执著等相。"此一切法"者，即色等。"知与彼相同"者，即如是离执著等相。
为明此义故，说"空而"等。此中所说：隐蔽者非执著，因不知自性之作用故，执著性不成立。不知自性者非有之言说境，若尔，应成一切皆有一切之自性故。
以境界决定而成立彼者亦非，因隐蔽自性与境界了知之关系不成立故。无有不生之成立者，亦非任何之相事，因成太过故。
若谓无执著者，因自无情之自性不应决定境界故。非尔，因无彼等随顺关系之了知，如是不可能故。

 །ཡུལ་བེ+ེམས་པོའི་བདག་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འདོར་བ་ཡིན་པས་འཛིན་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ ཉམས་ན་རང་གིས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བས་དེའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ནི།འཛིན་པ་དེའི་ངོ་བོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་མི་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་དབང་དུ་རིག་པ་ཡང་གཞན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་ བར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་ངས་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་པོ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེའི་རྟགས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ འབྲང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་སློབ་པའི་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།ཚད་མས་གནོད་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་ནི་གཞན་གྱི་བྱེད་པས་དབེན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་སྣང་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རག་ལས་པ་ ཁོ་ན་ཡིན་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱང་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་འཛིན་པ་པོ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་བརྟག་པའི་ཚེགས་དབྱུང་བ་ནི་མི་དགོས་སོ།།གལ་ཏེ་དེ་བས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་གཟུང་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་དུ་ཟད་མོད་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་འགལ་ བའི་ཕྱིར་ཏེ།ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ་གཟུང་བ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བ་དང་འདྲ་བ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ འཛིན་པ་ཉིད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།ཤིན་ཏུ་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བར་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསལ་བའི་ ཕྱོགས་ལ་ལན་འདེབས་པའི་ཡོངས་སུ་ངལ་བ་ནི་དོན་མེད་དོ།།གལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ནི་གྲགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་དག་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་གི་རྭ་ལྟ་བུར་ཕན་ཚུན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བྱེད་པས་སྟོང་པ་དེ་དག་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
境无情之自性不舍弃自性，即使有执著，如何能知？若谓其自性若失，唯以自证之体性而生，故能决定其相者，则仅成为生起彼执著之体性。此亦非不许，因许自在了知亦依他而生故。
若谓由知"我知"之我执者故，青等相之体验非自在者，则不然。因如是无体验之分别，以彼相而随行者，如学者之分别非量故，且为量所违故。因青等显现离他作用而显故。
一切世间言说唯依显现与分别，彼二亦是自证相，故无需费力观察隐蔽之他执著者。
若谓因此执著相是现量，所取唯是隐蔽而已者，不然。因互相违故。隐蔽性即是未了知之相，所取性即是已了知之自性，彼等如何于一成一？
外境若是隐蔽，则经验虽从彼生且相似，亦不应成执著性。因极不显现者不成能生及相似故。别别决定之体验唯依从自因所生而起。是故，对自身已破除之方面作答之劳累无义。
若谓所取能取之相唯是共许，因外内青等与乐等受，皆了知为境与有境之自性故。此亦不合理，因如牛角般彼等互相执持之作用空，同时显现故，所取能取之事别别决定不应理故。

 །གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སོ་སོར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་གྲུབ་ན་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་འདི་ག་ལས་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན་ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་པར་ཞེན་པ་ལས་ནང་གི་མྱོང་བ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་ཡང་མ ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་དཀར་པོའི་བདག་ཉིད་ལ་སེར་པོར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་སྣང་བས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔོན་མ་ཤེས་པ་ལས་ནང་གི་རིག་པའི་དུས་ཁོ་ན་ན་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་སིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་ གི་རྒྱུད་ལ་མ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་མི་གསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་འགལ་བའི་ ཕྱིར་སིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ།།གཞན་དུ་ན་རྟག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དམ་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དམ་དེ་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་མཐོང་བར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་སྣང་བའི་ ཕྱིར་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མང་དུ་བརྗོད་པས་ཆོག་གོ།།དེར་རྟོག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་ལ་ཡོད་པ་དག་གསལ་བ་དང་། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་ དད་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ནི་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ།།སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་རྒྱུ་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་གོང་དུ་ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་མཐོང་བ་བརྟགས་པ་ནི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གསུང་རབ་ཁ་ཅིག་ལས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་ སྙད་གདགས་པ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གདུལ་བྱའི་ངོར་མཛད་པ་ཡིན་པས་དེས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ།།དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟར་འཁོར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཟས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་འདོད་པ་ནི་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ།


我来为您翻译这段藏文：
如果有人说"是从前面的聚合中确定分开的"，这是不对的，因为没有作用就没有差别。如果已经成立了它们作为对境和有境的差别，那么当问到"为什么会同时显现"时，就应该回答说是从前面的聚合而来。
执着过度而成立为内在体验的执取性也是不存在的，因为如同将白色本质认知为黄色一样，被其他显现所违害，这一点已经大致说明了。
如果说："蓝色等是在未知之前，只在内在认知时显现，所以是所取，而愉悦等因为在自相续中没有不知的情况，所以以自证相而成为能取"，这是不对的，因为同样地，对于蓝色的本质也没有不明显的情况。
蓝色的显现相不应该是隐蔽的，因为它与变异相违，如同愉悦等。否则，就会永远成为有分别的相或无分别的相，或者两者的本质。对此，由于从已见的相中见到与之不同的显现，所以它本身并非其他相，这已经说得够多了。
除了分别之外，所谓"隐蔽"这样的事物也是不存在的。遍计和显现中存在的明显性，以及另一方的自性相，因为是各自本质的特征，所以不会导致无差别本质的过失。
关于显现等各自确定的因，在前面已经大致说明了。因此，对未见的推测不会有任何意义的扩展。
在某些经典中出现的安立能取等言说，是针对执着它的所化机而作的，所以这也没有错误。
因此，如前所述，依据般若波罗蜜多的方式，由于同样远离能取等，以真实无戏论的本质，没有任何带有差别相的事物，这是确定的。
如果这样的话，众生是如何轮回的呢？因此说到"众生"等。食是色等，因为是所受用的对象。对此的贪欲是对它们的强烈欲望，因为执着于萨迦耶见（我见）。

 །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ང་དང་ངའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །འཁོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་སྔ་མའི་ དབང་གིས་བདག་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཇུག་པ་ཉིད་འཁོར་བ་ཡིན་པར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་དག་པར་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གཞན་ནི་འཆིང་བ་འདི་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་མདུད་པ་འདོར་བ་དང་འདྲ་བས་བདག་དང་ གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི་གང་ཟག་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལོག་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཡིན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་མ་གཏོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ གཞན་ནི་མ་མཐོང་སྟེ།ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་བེམས་པོའི་བདག་ཉིད་ས་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། ནུས་པ་མ་མཐོང་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱུའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་པ་རྣམས་ ཀྱང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་ཏེ་མང་དུ་མི་དགོས་སོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་དོགས་པའི་དུག་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་ཙམ་ཁོ་ན་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྲུལ་ལ་ སོགས་པ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་དུག་ཏུ་དོགས་པས་སོ།།རྒྱལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་དུག་རྨ་དང་ཁོང་དུ་སོང་བ་མེད་ཀྱང་དེར་འདུ་ཤེས་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་སྐྱེ་ཞིང་འཆི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ དུ་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་མི་མཁས་པ་དག་དེར་རྟོག་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།། །།བམ་པོ་ལྔ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པའོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས རྣམས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་རྟགས་ཏེ་དགུ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་གིས་སོ། །འཛིན་ པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ།

为了说明这一点而说"由遍知"，即由"我"和"我所"等的执着。
"轮回"是指由前面分别的力量而对我等的分别进行活动即是轮回的意思。因为实际上远离了它的特征，所以后面分别生起的其他因缘，这种束缚就像在虚空中打结一样，因此说到"我和他人"等。
"二"是指我和我所特征的诸法。"非真实"是指未生，因此是空性，而不仅仅是离开补特伽罗的意思。
"由自身"是指由自身错误执着的特征而被束缚，而不是由自在天等，因为那不能成立为它的能生因。
除了同类的前分别外，未见有其他能生后分别的因，因为除了未经观察的体验本性之外，像地等无情物的本质是不存在的，未见功能的东西根本不能成为因的言说对象，因为会有太过的过失。坚固的诸法也非因，这已大致说明，不需多言。
因此，即使没有其他对境，如同怀疑毒药一样，仅仅分别就是痛苦生起的因，所以说"譬如"等。"由怀疑"是指由见到蛇等而怀疑有毒。"昏厥"的意思是说，实际上虽然没有毒入伤口和体内，仅仅由认知为毒就会昏厥等。
"非真实分别生死"是说，同样地，虽然没有我等，愚者们仅仅由分别它就会产生生等苦的相续，这是其义。
第五品：虽然对于"一切法皆空"的证悟而言，就胜解的对境来说诸法是平等的，但在理解染污和清净的差别方面，作为殊胜智慧的标志，第九是从"如何"等开始的。"如何"是指以何种所取等相的行相。"执取"是指执着。

།དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་གྱི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པར་བྱང་བར་ མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར།གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་གཅིག་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་ཕན་ཚུན་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བས་ ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་འཛིན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ།སྟོང་པར་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་སུ་ནི་མེད་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུན་དུ་འཇུག་པ་གཞན་ཡིན་ནོ།།དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དག་ལའོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་བདག་ལ་སོགས་པའོ།།རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ཏུ་ཀུན་བརྟགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བྱེ་བྲག་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནར་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྟེན་ཅིང་ འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རང་གི་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་དང་དྲི་མ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པས་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ།།རྟགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཤེས་རབ་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་སྟོན་པས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ན་བདག་ཉིད་ཤེས་རབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་ལ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་སྟོན་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། འཛམ་བུའི་གླིང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ ཡིན་ནོ།།སྦྱིན་པ་མི་ཆུང་བ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འབྲེལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་ཟད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ ཕྱིར་རོ།།དངོས་གཞིའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་དུ་མར་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཇུག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར་རོ།

"如是"是指仅仅就其自性而言，而不是就证悟无我的对境而言，这是其意趣。其自性是指执取等分别也与清净是同一特征的缘故。
若问：如何在一法中有染污和清净这两种互相极为矛盾的自性？答：不是这样的，因为染污方面仅仅是依于无我智中显现为远离的特征，由于不异而依于执取的缘故。为了生起坚固的空性智慧，才如此安立的缘故。
实际上，无有于无中增益的特征是一味清净的自性，即是证悟真实性的对境，而染污方面是另一种错误分别的相续流转。
为了说明这点，所以说"于此任何"等。"于此"是指染污和清净。"任何"是指我等。"证悟"的意思是说，由于无有法和补特伽罗的遍计，染污和清净的差别仅仅是如前所说的特征而已，这是其义。
若不如此，则由于未能证悟缘起自性的清净与不清净的差别，就不会成为殊胜的智慧。
标志的分类已经说完。
智慧增长有十一种，即：由说法而增长时，自身具足智慧作意，为了利他而说法，这比其他布施所生的福德资粮更为殊胜，因此说"在瞻部洲"等。
布施的不小有四种：由关联的殊胜，是因为与一切众生相关，说瞻部洲只是举例而已。由加行的殊胜，是因为以菩提心而修行。由正行的殊胜，是因为在多亿年中如实修行。由结行的殊胜，是因为回向无上菩提。

 །དེ་བས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་གང་ཞིག་ ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཐ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུང་ངུ་ནའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་ནའོ། །བསོད་ནམས་ཆར་མི་ཕོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །འཇུག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆོས་སྦྱིན་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདེ་བ་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་དོན་ཡོད་པའི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།སྙིང་རྗེའི་ཆེ་བ་ཉིད་ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་དམིགས་ཀྱང་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དོན་ཡོད་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ བསླབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དེའི་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་བདག་དང་གཞན་གྱི་འབྲས་བུ་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།གཞན་གྱི་དོན་དུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱོར་བ་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ སོ།།ཐམས་ཅད་འདྲེན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུན་རིང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ཡངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ ལམ་སྟེ་དེ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲམ་སྟེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྟོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དགྲོལ་བར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་ རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ།།བར་ཆད་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་མི་བཀྲེན་པས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་དེ་སྟོར་བ་ལས་རིན་པོ་ཆེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་བར་ ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར།མི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་ཆད་མ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ནི་དགའ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
因此，宣说般若波罗蜜多是最为殊胜的，所以说"若有人"等。"乃至"是指最小。"随顺作"是指宣说。"福德不及"是指连福德的一部分也比不上的意思。"应当趣入"是指应当宣说，因为智慧法施能引导至无上菩提之乐。
由双运作意而增长，是指具足智慧与悲心作意，是一切众生福德有意义的源泉，因此说"般若波罗蜜多殊胜"等。大悲的殊胜性是虽缘一切众生而不颠倒的缘故。为了说明这点，所以说"无众生想"。
"受用有意义"是指由于圆满的正学，其受用法衣等成为自他二利有意义的缘故。
由堪能利他而增长，是指善巧于智慧，所以说"无众生想"。因为成为引导一切的因，所以说"若有菩萨于此"等。"长时相续"是指从无始以来成为烦恼性的缘故。"广道"是指法无我道，因为这是无疑惑的因缘。"彼岸"是指对岸，即涅槃的特征。"示"是指开示，意趣是认为以其他方式无法解脱众生界。
"于般若波罗蜜多"是指精进于般若波罗蜜多，因此"应当作"是余下的内容。
由无间断修行而增长，是因为如同贫人得到珍宝后失去时对珍宝的作意一样，对智慧的修行无有间断，所以说"若有人"等。"先前未得"是指得到他人的珍宝不会极其欢喜的缘故。"殊胜"是指不会对恶行生起欢喜的缘故。

 །རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ མཆོག་རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།རྙེད་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མོད་ལ་སྟེ། རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་སྤྱད་སྤྱད་ནས་སྟོར་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཧ་ཅང་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརླག་ན་སྟེ་། མི་གང་ཞིག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཞེས་ བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ།།རིན་ཆེན་མངོན་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་མི་བདེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལྷུར་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་རབ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །རིན་ཆེན་རྙེད་པ་དང་འདྲ་བར་བག་ཡོད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རིན་ཆེན་རྙེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྙེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་སྟོར་བའི་རིན་པོ་ཆེ དེ་མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བླངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླངས་ནས་སོ། །རབ་ཏུ་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཡོད་པར་བྱས་ཏེའོ། །དཀྲིས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོས་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་དམ་པོར་ཐུམ་པར་ཕུར་ནས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །མྱུར་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་གང་ཞིག་དགྲ་འོང་གིས་དོགས་ནས་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་དེ་མི་སྟོར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།སྤངས་པས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ཉིད་ནི་ཉི་མ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བའི་ མུན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ཅི་རིགས་པར་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་བས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།གང་ལ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མུན་ནག་ཐིབས་པོའི་ མུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྨག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་མཚན་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འཇོམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེལ་བའོ། །སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ཁྱེར་རྣམས་སོ། །སྲོག་ཆགས་འབྱུང་པོ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྲོག་ཆགས་འོད་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །ཤེས་ རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་རྟོག་པའི་སྤྲིན་མཐའ་དག་དང་བྲལ་ན་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་མང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
"得到"是指得到殊胜珍宝。"刚得到时"是指当时，意趣是认为长时间使用后失去通常不会成为太大痛苦的因。"若失去"是指丢失，与"某人彼珍宝"相连。"希求珍宝"是指经常作意珍宝，意思是唯有那个会使心不安。
为了显示应当专注忆念智慧功德，如是说"如是"等。因为修习智慧能摧毁愚痴黑暗，所以如同珍宝。为了显示应当如获得珍宝般谨慎，所以说"得珍宝已"等。"得已"是指见到先前失去的珍宝的意思。"拾取"是指拿起。"精进"是指谨慎。"包裹"是指用衣服等紧密包好，与"珍宝"相连。"迅速行走"是指因担心敌人来而快速行走的人会得到安宁，意趣是为了不再失去那珍宝。
由断除而增长，是指如同太阳般，菩萨精进于智慧，由断除一切非正见黑暗，适当超胜如萤火虫等声闻等，因此说"太阳"等。具有离云光明网者称为彼。"浓密黑暗"等是指极其昏暗，即夜晚的意思。"摧毁"是指消除。"萤火虫"是指诸萤火。"生物众生"是指其他具光明的生物。
"行般若波罗蜜多殊胜"是指如前所说的智慧离一切分别云而光明清净的缘故。"多菩提心"余下应加"所缘"。

 །དེ་དག་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དམིགས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་བདེ་བ་བགོ་བཤའ་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས མངོན་པར་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་འོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱལ་བའི་བུ་ཀུན་གྱི་ནང་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མངོན་པར་འགྲོ་བྱ་འོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟེན་པར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ ན་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ད་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་ཀྱང་དེ་རྒྱལ་སྲིད་མ་ཐོབ་པ་ཉིད་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །སྨོས་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གནས་ན་ལྟ་ཧ་ཅང་ཡང་དགའ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བདུད་རྩི་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྟོགས་པའི་ཐབས་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་སྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐུས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དང་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་ མངོན་པར་འཕེལ་བ་བདུད་ཀྱི་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཕྱིར།དེའི་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཚེ་ནའོ། །ཟུག་རྔུ་ལྡན་པར་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པའི་ཟུག་རྔུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ཉམ་ཐག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མྱ་ངན་ཉམ་ཐག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་གནོད་པ་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིར་མ་གྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་འདི་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་སིམ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡིད་མི་བདེ་བ ནི་ཡིད་ཀྱིའོ།།ཉམ་ཆུང་བ་ནི་སྟོབས་མེད་པའོ། །སྐར་མདའ་གཏོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འཇིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་ངོ་། །འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྱུར་སྙམ་ནས་སོ། །འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡིད་འཁྲུག་པ་མེད་དོ་། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །བསམ་པ་རབ་ལྡན་ཞིང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གུས་པར་བྱས་ཏེ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཉིན་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་མཚན་དུ་སྟེ་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
与"彼等亦胜伏"相连，因为所缘是圆满菩提的违品。由成熟他者而增长，如同王子，因为菩萨具有分享自身安乐的性质，故为一切世间人应当亲近之对象，因此说"譬如"等。"一切"是指在其他诸王子中的意思。"应当亲近"是指应当依止。
为何呢？说"此乃"等。"即便现在"是指从现在起，即从未得王位时起的意思。"何况"是指若住王位则更加欢喜的意思。"赐予甘露"是指为他人宣说自己的证悟方便故。"法王"是指圆满佛陀，因为统御一切法故。
由力而增长，是指如是增长自他利益相应的智慧，不被一切魔障所胜伏，因此说"尔时"等。"尔时"是指智慧最胜时。"具刺"是指具有忧愁等刺故。为显示此义，说"忧愁困苦"等。"忧愁困苦"是指心想"我欲作害事于此未成"故。"痛苦"是指身不悦受。"不悦"是指意的。"羸弱"是指无力。"放流星"与"魔"相连，余下是"为令菩萨生怖畏故"。
为显示彼义，说"如何"等。"如何"是指必定。"将成"是指心想将成。然而菩萨心不动摇。为何如此？说"何时"等。"彼等"是指菩萨。"具胜意乐"是指恭敬修习故。"日夜"是指

 །སེམས་མཁའ་འགྲོ་བྱ་ལྟར་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དག་ནི་དེས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནག་པོའི་རྩ་ལག་ནི་ བདུད་དེ་སྡིག་པ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་རོ།།སྤྱོད་པ་གང་ཞིག་བདུད་ཀྱིས་གླགས་རྙེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཐབ་པ་ནི་ལུས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་བརྩམས་པའོ། །རྩོད་པ་ནི་ངག་གིས་སོ། །མི་མཐུན་པ་ནི་སྔོན་གྱི་ཁོ་ན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲོས་ བའི་སེམས་དང་ལྡན་གྱུར་པ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་གཞི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཉམས་བདེར་འགྱུར་བ་ནི་དགའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དགའ་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་གཉིས་ འཐབ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞུགས་པས་ན་སྨད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཤ་ཟ་དང་འདྲའོ་སྙམ་ནས་སོ།། རང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིའོ། །དམ་བཅས་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་སྨོན་ལམ་མོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཉམས་ཤེ་ན། སྡང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སྡང་བ་ནི་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །བཟོད་དང་བྲལ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་རེ་སྐན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། བཟོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་དང་བཅས་ པའོ།།ལུང་མ་བསྟན་པ་ཞིག་གིས་ལུང་བསྟན་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྟགས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་སེམས་རབ་ཏུ་སྡང་ན་ཡང་བདུད་ཀྱིས་གླགས་རྙེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཞི་ནས་གོ་ཆ་བགོ་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་བར་ སྐབས་སུ་དེའི་གཉེན་པོ་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་གཞི་ནས་ཚོགས་བསགས་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ།གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་སེམས་སྡང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པས་དེ་ལས་མྱུར་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར།སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སེམས་འདི་བཟང་བ་མིན་སྙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་འདི་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་སྟེ། དྲན་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཟོད་པའི་ཕ་ རོལ་ཕྱིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།བཟོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་སོ་སོར་འཆགས་པར་བྱེད་དེ་འདི་ནི་བདག་གིས་མི་རིགས་པ་བྱས་སོ་ཞེས་འཆགས་པར་བྱེད་དོ།

以下是完整直译：
心如空行鸟，因为不住于轮涅故。身语诸业为其所分别故。黑党即魔，因喜作恶故。
若问何种行为是魔得便之因？说"何时"等。"斗争"是指身体发起。"争论"是指语言。"不和"是指追忆往昔故。"具忿心"是指见到现前恼害之事故。"生安乐"是指具有以喜为先导的身乐故。
为显示彼喜因，说"彼二"等。因为彼二入于斗争等，执著应呵责之事，故想"如同罗刹"。"自己"是指自身。"誓愿"是指成办自他利益的发愿。
若问为何退失？说"瞋恚"等。"瞋恚"是从意乐门。"离忍"是从加行门。"岂有"是说"哪里会有"的意思，因为远离一切离忍资粮故。"及眷属"是指随从。
若未得授记者对已得如上所说授记相者生起极大瞋心，亦是魔得便之因，故说"未得授记"等。"从头披甲"是说若中间不修对治，则需经历与具过失心刹那等量的劫数从头积集资粮成办圆满菩提，非余能成。
由念而增长，因对一切瞋心安住正念而速得出离故，说"诸佛"等。"念此心不善"是指念"此心不堪"，与"生起正念"相连。为何？说"忍度"等。"忍度"是指与一切波罗蜜多相顺故的意思。如是安住正念即作忏悔，忏悔说"我作不应"。

 །ཕྱིས་ཀྱང་ སྡོམ་པར་བྱེད་དེ།ཕྱིན་ཆད་དེ་ལྟར་མི་བྱའོ་ཞེས་སེམས་ཀྱིས་སྡོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བར་མི་བྱེད་པའི་བདག་ལྟ་བུ་ཀུན་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་མཐའ་དག་བྱ་དགོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་འཁྲུག་པར་བྱའམ་ཞེས་རང་གི་བསམ་པ་ལ་སྨོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །མི་འདོད་པ་འབྱུང་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སེམས་ནི་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་གགས་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་རང་གི་དང་ཁོ་ནས་ཞིག་པའི་ཕྱིར་དེ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་འཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པས ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་འཐོབ་ཅེ་ན།སངས་རྒྱས་ཆོས་འདིར་སློབ་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དུག་ལ་སོགས་པ་ལ་འགལ་བའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པའི་གཉེན་པོའི་སེམས་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུའི་གགས་བྱེད་པས་མངོན་པར་འདོད་པའི་བྱ་བ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་ གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།བསླབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པར་སློབ་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་སློབ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁས་མི་ལེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་ པ་མེད་པ་སྟེ།ཡང་དག་པར་ན་རྫས་ལ་མ་གཏོགས་པའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་པ་པོ་ནི་བདག་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པའོ། །བསླབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དེ་དག་ནི་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་ནི་དམིགས་པར་ བྱེད་པ་སྟེ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སློབ་པ་དང་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པར་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པས་མངོན་པར་འཕེལ་ བ་ནི་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བསླབ་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་དང་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉམས་པའོ། །ཚུལ་ ཁྲིམས་འཆལ་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་པ་སྟེ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།བརྙེས་པར་བྱ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྙེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསླབ་ལྷག་བསླབ་ལ་མཁས་ཏེ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ བསླབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དམིགས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
后亦防护，因为心中防护"今后不作如是"故。因为呵责自己的心念："像我这样应当为一切众生成办利益安乐的人，怎能起争斗？"
"彼"是指菩萨。不欲生起之基的心，因已生故不能障碍其生，又因是刹那性故自然灭去，岂非即是坏灭？若问作忏悔等有何功德？说"于佛此法学"。如同对治毒等的违缘一样，过失对治心也能障碍未来不欲果报，成为成办所欲事业之因，此是其密意。
由学处差别而增长，因于一切波罗蜜多以三轮清净而学故，故有"何时学"等文。"不取"是指无执著，因为真实中除实物外无有作用故。学者是我等能作者。所学诸法是波罗蜜多等相，因为彼等是应学故。所缘是能缘，与"无"字相连。
"无分别"是说真实中学习波罗蜜多与其违品皆离相而本性无别的意思。由波罗蜜多违品尽而增长，因以如是无所缘行断除一切违品故。
有"某菩萨"等文。"学处退失"是指增上心学处和增上慧学处的退失。"破戒"是指无增上戒，与"不成"相连。"为获得"是指为了获得。"彼"是指菩萨。为何如此？因为善巧增上学处，即了知增上戒等学处之本性。
若问如何？说"如是无所缘"，因为了知一切学处是空性之本性故。

 །དེའི་མཇུག་བསྡུ་བར་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སློབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གཅིག་ ཙམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཀྱང་མི་དགེ་བར་མི་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་།།དེའི་གཉེན་པོ་ཤིན་ཏུ་ངང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དཔེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་། ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བར་སྣང་ལ་མུན་པ་མི་གནས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། ། བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོ་རྙེད་པས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་ལྟ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ནང་དུ་འདུས་པ་བཞིན་དུ་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཁོ་ནའི་ནང་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་ཞེས་བྱ བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།འདིར་ནི་འདུས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དྲུག་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་གཉིས་ཏེ་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་ཚངས་པའི་དྲ་བའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།འདུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ནང་དུ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་བདག་ཏུ་ལྟ་བས་རབ་ཏུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་གི་དབང་པོའི་ནང་དུ་དབང་པོ་གཞན་འདུས་ པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན།དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུན་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོ་ཡིན་པས་དེ་མེད་ན་དེའི་ནང་དུ་འདུས་པ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནུས་པའི་ བདག་ཉིད་རྣམས་འབྱུང་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདུས་པར་གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བར་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་དེའི་ནང་དུ་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འགག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ཁོ་ནར་འདུས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།མངོན་པར་འཕེལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། འདིའི་བསྟན་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྐྱེ་བོ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བསླབ་ པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་སྙམ་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དག་པར་སློབ་ཀྱང་དེ་དག་ལ་དམིགས་ཤིང་དགའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་མཁས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ པའི་ཡོན་ཏན་ལའོ།

以下是完整直译：
说"于其结尾善巧"等。"学"是指诸学者的。"乃至一"是指密意为"乃至一发心亦不生不善"。因为其对治已极为自然故。为以喻显示此义，说"日"等，应连为"如虚空中无有黑暗"。"如"是表相似义。
由获得对治而增长，如一切见的差别皆摄于萨迦耶见中，一切波罗蜜多皆摄于增上慧学处中故，故有"于般若波罗蜜多"等文。"于此摄"是说般若是其余诸波罗蜜多成就之因，及遮止悭吝等六种违品故。
"二"是指六十二种见，应依《梵网经》而了知。"摄"应连为"于萨迦耶见中"，因为一切见皆以我见而观故。如诸根摄于命根中，故说"譬如"等。"灭"是指灭尽，因为命根是眼等相续流转之因，若无彼，则摄于其中的眼根等功能性质不应生起故。
"说摄"的意思是：同样，若无依清净意的般若，则摄于其中的依殊胜的布施波罗蜜多等将灭，故说此等一切具般若行的波罗蜜多皆真实摄于彼中。
增长已说竟。
此处开示：以善巧方便为利益如是众生，唯应学习，虽于声闻等一切功德正学，然无缘著欢喜故，故有"菩萨善巧"等文。"于彼"是指于声闻等功德。

།གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ན་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཉེ་བར་ཟིན་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་མཆོག་ཡིན་པས་མི་ལྡོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྲང་ལ་གཞལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲང་ལ་བཏབ་པས་སོ། །ཚད་གཟུང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་ཟིན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ན་ཡོད་པའི་རི་རབ་རྣམས་ནི་སྲང་ལ་གཞལ་བས་དེ་དག་གི་ཚད་ཤེས་པར་ནུས་ཀྱང་སྲིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དགེ་བ་དོན་གཉེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ན་ཐར་པ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།འགྲོ་བའི་ཐར་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་ བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོའི་ཐར་པ་དེའི་ཆེད་དུའོ། །ཁ་ཅིག་ལས་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཞེས་དྲི་བའི་དོན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་དག་ཅེས་ བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་སོ།།སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱ་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་གཞན་དུ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འབྱུང་ངོ་།།རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་རེ་རེ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཞིའོ།

以下是完整直译：
"住"是指所缘，应连"无"，因为彼等在胜义中已证无我故。"不生"是指不生起，密意为因为已成为大悲所转故。
如是以不退转法性开示殊胜时，不退转发心由三昧所摄持，是其余随喜者福德之最胜源故，说"不退"等。"称量"是指置于秤上。"可量度"是指可得其量，此说：虽能称量无量世界中诸须弥山而知其量，然具随喜者之福德聚非如是。
何以故？故说"如是求善"等。若随喜不退转发心，即是随喜一切求解脱者之福蕴故。
众生解脱从圆满佛陀说法中出生，而圆满佛陀亦依不退转发心，因此随喜彼即是随喜一切众生之福德，故说"为此"等。"为此"是为具足智慧体性之解脱。有些版本作"何以故"，应视为疑问词义。"彼等"是指诸不退转者。
"为尽苦故"是为断除烦恼及习气，因为若非如此则无有苦尽故。如是由获得三昧而般若增长，从顺决择分位而生起对分别之对治——殊胜见道自性。彼分别亦有四种，因为所取分别与能取分别各有二种故。

 །དེ་ལ་གཟུང་བར་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ལ་བརྟེན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀུན་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྲོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྨོན་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ལ་བརྟེན་པ་དེ་བསལ་བས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་གང་གིས་སྟོང་པ་ལ སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་ཤིང་།དེ་ལ་ཡང་གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དེ།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་ ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དངོས་པོ་གཞན་དང་ཐ་མི་དད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་གཅིག་བྱེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དག་ལ་ཡང་ཐ་མི་དད་པར་འཛིན་པས་གཅིག་པ་ཉིད་ན་བཅིངས་པ་དང ཐར་པ་སོ་སོར་རྣམ་པར་གཞག་པ་མི་འཐད་དོ།།གལ་ཏེ་དེ་དག་ཉིད་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པའི་ནུས་པ་ཐ་དད་པས་ཐ་སྙད་ཐ་དད་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་བརྟན་པ་གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་ནི་རང་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ པའི་མཐུ་ཡང་མེད་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་འང་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ།གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། ཕལ་ཆེར་བཤད་ཟིན་ཏོ།

以下是完整直译：
于此，为对治依止所取分别趣入诸方分之对治，由于对发心等诸法无有自性分别，故遍知空性等行相，故说"若某菩萨"等。诸法皆是摄于趣入方分之发心等。"无戏论"是指无有愿求戏论之义。
为遣除依止一切还灭方分，断除一切障碍故，以何般若了知空性等相之诸法，于彼亦无二想而求菩提故，有"彼以"等文。"彼以二慧"是说彼菩萨不以二执著之慧求菩提，因为于出世间位中亦无清净分别故，是为此句义。
一切分别皆是颠倒自性相，因为于一切处生起能取等分别故，于一切离异自性事中执著与他事无别故。
若谓如是则由有如是了知故，诸事应成无别。不然，事物存在之自性是能作用，若彼等是一，则应一切事物皆作一事。如是，由执烦恼与清净无别故为一，则系缚与解脱之安立不应理。
若谓由彼等各别差别所依之能力差异而有名言差别。若尔，事物自性作事用无有随行故，坚固一性自体亦无生自知之力故，非随行亦是无事相故，成就不共性。又离所取能取相故，多分已说讫。

། །། དེ་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་ འཛིན་པ་ཡང་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེས་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ།།འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། སེམས་ ཅན་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་།དེར་གདགས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་དག་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བརྩོན་པ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ཡོད་ན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་མ་ ཡིན་ནོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བཏགས་པ་ཙམ་ལ་ཡང་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་བསལ་བར་བདག་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་འོས་ཡིན་གྱི།ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ནི་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་ངོ་། །དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁར་རོ། །གང་གིས་ཀྱང་ནི་དེ་ མ་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ཁམས་དེ་ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མིང་གཞན་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དེ་དང་འགལ་བ་མེད་ལ་དངོས་པོ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཀྱང་དེ་མ་ཐོབ་པ་ དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉེ་བར་ཞི་བར་སྤྱོད་པ་ཡང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བར་ཡང་མ་ཡིན་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་གཞན་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་དུ་ཡང་མི་སེམས་ཏེ།ཡང་དག་པར་ན་ཐམས་ཅད་དབེན་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་ པར་འགྲུབ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བྱས་པའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར།སྐྱེ་བོའི་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེ་བོ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་ བོའི་ཚོགས་སོ།།དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེའི་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྫུ་འཕྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འགྲོ་བ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།


这是藏文的中文翻译：
同样地，由于执着分别也是错乱的，所以就自性而言虽然是无分别的，但因为不是障碍的对治，所以菩萨不以此求菩提。执着分别也有两种：依于众生实有和依于假名安立。为了显示它们的不存在，所说"瑜伽士精进"等，是因为没有执着众生胜义中存在的分别，若有此执着则是颠倒，就不是精进。"瑜伽士"是指对仅仅假名安立也不执着为实有的意思。
这种分别总的来说应当了知有四种：种姓分别，为了断除它而说"虚空界"等。"彼与"是指与虚空界。"于彼"是指于虚空。"任谁亦未得"是指任何人都未得到那虚空界的意思。这是说，譬如虚空界有虚空这个异名，与它并不相违，由于是无实一味的缘故，任何人都未得到它。同样地，菩萨行近寂，既不接近圆满菩提，也不认为自己与其他菩提相违，因为真实中一切都是离戏同一相的缘故。
为了断除真实成就的分别，说"众生中"等。因为虽然没有如幻化人一样真实成就利益众生的分别，但仍显现种种化生等事业。"众生此"是指众生群。"彼亦"是指那化人。为了显示他的作为，说"神通"等，意思是唯一显示与众生相关的神通。

 །ཡང་དག་པར་ན་ཇི་ལྟར་ལྟད་མོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ དེའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མེད་པས་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།དེ་ལ་ལུས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུའོ། །ནམ་ཡང་མི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ཡང་མི་སེམས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ།།གང་ཞིག་ཅེ་ན། བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ན་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་ བའོ།།བྱ་བ་མང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དང་ལྡན་པའོ། །བྱེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་དགག་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སྤྲུལ་པ་དེ་ བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་ན་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།། བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་བསལ་བས་ཤིང་གི་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་རང་གི་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཤིང་མཁན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ ཏེ།ཤིང་མཁན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་འཁོར་མཁན་ནོ། །བཟོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བྱ་བ་ལ་མཁས་པའོ། །མཁས་པ་དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྒྱུ་རྩལ་ལ་མཁས་པ་སྟེ། གཞན་གྱིས་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་འཁྲུལ་འཁོར་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་དང་འདྲ་ བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་བྱ་བ་ནར་མའི་འབྲས་བུ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་ནི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ་འཁྲུལ་འཁོར་ བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་ནི་རྒྱུ་བཟོ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པས་འདི་ནི་དེ་དང་མི་འདྲའོ་སྙམ་དུ་ཡང་དོགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཡང་རང་ཡོད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་ པ་བྱེད་པ་གཞན་ནི་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་དེ་ནི་འདི་དང་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དོ།།ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་མེད་པར་ཁ་ཏོན་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་འཇུག་པ་དག་འབྱུང་བ་ཡང་མཐོང་སྟེ་མང་དུ་མི་དགོས་སོ།

以下是完整的中文直译：
真实中，如同观众对其身等不了知真实人的本性一样，为显示这点而说"彼无身"等。"如是"是指如幻化人。"永不思"是指也不作他想，"分别"是剩余词。何者呢？说"证菩提"等，是指胜义中思维无人等的缘故。
种种化生是指由于自在于化生而转生为人等。"具多事业"是指具足布施等事。遮遣作者分别，因为如同如来化身一切事业皆得成就，故说"譬如佛"等。"彼所作"是指作时，应理解为无分别心。
遮遣事业果的分别，因为如同木制机关能成办一切自身事业果，故说"木匠"等。"木匠"是指机关师。"工匠"是指精通自己工作者。"彼巧者"是指精通其他技艺者，因为其他人不能成就如是机关。"如男女"是指如同男人女人的意思。无分别是因为对恒常事业果无分别。
若问：那么就不会趣入事业，因为它依赖分别？无过失，因为如同机关仅由存在性而趣入彼故。也不应怀疑说：彼有造作因的分别，此与彼不同，因为此有往昔愿力的牵引故。分别除了自身存在性外确实无有其他作用，而这点与此无别。
可见具足极为串习者无分别心而生起诵经等事业，不须多说。

 །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྤྱོད་པའི་ཕན་ ཡོན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ།བཀུར་སྟི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྤྱོད་མཁས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་ ཕྱིར།ཕྱོགས་བཅུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བར་ཆད་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ནི་བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གང་གཱའི་ཀླུང་མཉམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ ཅད་ན་ཡོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བདུད་དུ་གྱུར་ལ་བདུད་རེ་རེས་ཀྱང་བ་སྤུའི་བུ་ག་རེ་རེ་ནས་བྱུང་བའི་བདུད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ཚད་དེ་སྙེད་ཅིག་སྤྲུལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བར་ཆད་བྱ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་གསལ་བར་ བྱ་བའི་ཕྱིར།རྒྱུ་རྣམ་བཞིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་བཞི་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པར་བདུད་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་ཡུལ་གྱི་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་དཔེ་མེད་པ་དག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ གཏོང་བ་ཉིད་ནི་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བ་དང་བཅས་པ་འགྲོ་བ་མི་མཐུན་པ་མཐོང་བ་ལས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དམ་བཅས་པ་བསྟན་པ་ཉིད་ནི་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད་པས་ལེ་ལོ་མེད་པ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བར་ཆད་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ཉིད་ནི་ཚོགས་སོགས་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྦྱོར་བ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།བདེ་གཤེགས་བྱིན་རླབས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་རྟེན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཁོ་ནའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ དུ་ཡང་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་ལ་མོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།དེ་བཞིན་གཤེགས་ཡུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ།


这是藏文的中文翻译：
如是无分别行的功德有三种：一、圆满受敬，因为帝释等一切天神都向其顶礼，所以经中说"如是善巧行"等文。二、一切佛之密意，因为一切佛都称赞其功德，所以经中说"十方"等文。三、无有障碍，因为一切魔也不能为障，所以经中说"恒河沙数"等文。
如经中所说：即使所有世界中的众生都变成魔，每个魔又从每个毛孔中化现出等同魔身数量的化身，但也不能障碍菩萨的无分别行。
为了明显说明这一点，经中说"由四种因"等文。四种因中，安住于空性是因为通达法无我，对魔所化现的无比境界受用无有执著。不舍一切众生是因为以悲心观察众生，见到不调顺的众生而不证入实际。宣说誓愿是因为如说而行，精进无懈怠，于一切事业无障碍地修行。佛之密意是因为以资粮等善逝加持的修行必定会有成果。
所谓"善逝加持者"，是指唯依善逝加持而修行者。由于在一切处智慧最为重要，所以以信解智慧为先而趣入，能圆满一切智智资粮，因此经中说"如来之母"等文。"趣入一切智"是指与般若波罗蜜多相应的修行，一向趣向一切智智，这是其密意。


།གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་ན་འོ་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་རང་གི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ ནི་དེ་ལ་འཇུག་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན།དེའི་ལན་གདབ་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།གནས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་གནས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ། མངོན་ པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །བར་སྣང་ལ་སྤྲིན་དང་རིག་སྔགས་འཆང་བ་དང་འདྲ་བས། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གནས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་མེད་པའོ། །གནས་འདོད་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པས་ཏེ།འདི་སྐད་དུ་དཔེར་ན་རིག་སྔགས་འཆང་བར་སྣང་ལ་རྒྱུ་བ་གནས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ན་ནམ་མཁའ་ཁོ་ན་ལ་དུས་མ་ཡིན་པར་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་དང་ལོ་མ་དང་ལྡན་པའི་ཤིང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་ དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ཡང་རང་དང་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྟེན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་པས་དེ་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལས་ གྱིས་དེ་རྟོགས་ནས་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་སྐབས་ན་གཞན་དག་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅེ་ན།དེའི་ལན་གདབ་པར་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པའོ། །དམིགས་མི་འགྱུར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ།འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཆོས་འདོད་ལྟ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་དང་དོན་འཛིན་པར་ནུས་པའི་ཉན་པ་པོ་སྟེ་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཞི་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་ སྒྲིབ་པ་སྤང་བར་འདོད་པ་རྣམས་སོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཡོན་ཏན་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

如果一切都融入全知之中，那么无论如何都不会有分别心的道路结果，进入无分别心是不合理的。对此的回答是，所谓法界等。因为力量等是法的因缘，所以是法界。因为在所有时间中都不会改变，所以那样的空性是永恒的。所谓不动者，是因为显现的执着自性不会动。显现的执着是颠倒的，因为它不是存在的本质。因此，没有存在，只有无执着的存在被称为存在。那样的存在是无分别的存在。就像在中间的云和持咒者一样。所谓无住者是无家者。所谓住欲者是想要显现的住者。用这种语言来说，持咒者在中间显现，想要显现的住者在天空中没有时间的花果树的生长中被加持。同样，菩萨在空性中不执着的方式中存在，也是自他功德圆满的最胜依止。若如此，则不住于那样的空性，如何在超越世间的业中证得清净，在世间的住处中示现给他人呢？对此的回答是，所谓那样的行为等。所谓证得是内心的领悟。佛法等是力量等。所谓不变者是不执着于显现。在超越世间的住处中，所谓法欲观者是能持词义的听者，不执着者是与之相结合的。所谓寂欲者是想要断除自他障碍者。那样的特征是所谓功德喜。所谓智慧圆满者是想要智慧圆满的意义。

 །འདི་ནི་གནས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་རྟོག་པ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་དང་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ནི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།མཆོག་ཏུ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མཐོང་བའི་ལམ་འདི་ནི་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་དེའི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ།རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གཞན་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་གནས་པ་ཐམས་ཅད་པས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྟེན་ལ་གཞན་ཡང་དག་ པར་སྦྱོར་བ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་རྣམ་ཐར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་བརྒྱད་པོ་ཇི་སྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀྱི་མ་གཏོགས་པར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་པ་དག་མ་གཏོགས་པར་ཏེ། དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ གོང་ན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་དེ་མ་གཏོགས་པར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གནས་པ་ འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྟོག་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཞི་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ དག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་ཡིན་ཏེ།བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་ཚད་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཞི་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཚོར་བ་སིམ་པ་སྟེ། དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་གནས་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཀུན་གྱི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་གནས་པ་ཀུན་གྱི་ནང་ནའོ།།མཆོག་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་ན་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

这就是所谓的安住，如前所述的方式，正是不执着于补特伽罗等，作为一切分别的对治，以见道的本质及其后得为安住，因为这是最极欢喜的因。其他的则不是，因为依于烦恼。这见道是圆满菩提的因，其因有三种。在圆满菩提的方式中，令他人正确趣入，是以悲智安住超越一切声闻等安住，为自他利益所依而令他人正确趣入，引导至圆满菩提。
因此说"如来"等。所谓"阿罗汉解脱"是指阿罗汉们的解脱，即有色观诸色等八种无执着的特征。"除如来外"是指除圆满佛的安住外，因为那些完全离开烦恼障和所知障的习气，是无上的。或者说，除了如来的解脱，如镜智等无障碍所显现的阿罗汉，即具足一切功德者之外。
所谓"此安住"是指如前所说离分别过失的见道本质的发心。寂静是因为如实远离贪欲等过失。这些也是三摩地，因为是禅定、无色、无量的本质。所谓"极寂乐"是无漏的安适感受，与之相应的一切安住。"一切中"是指在声闻等一切安住中。最胜是因为是自利圆满的因。无上是因为是利他圆满的因。


 །འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར།འདབ་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་དཔེར་ན་བྱ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་ཀྱང་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་ལ་ཉ་ནི་ཆུའི་ནང་ན་གནས་ཀྱང་འཚུབས་ཏེ་མི་འཆི་སྟེ་དེ་གཉིས་ནི་ཡོང་གིས་དེ་ན་སྤྱོད་ པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་བརྩེ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་གཟིགས་བཞིན་དུ་ཐུགས་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་བས་བར་མ་དོར་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དང་མཐུན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གེགས་བྱེད་པ་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ཡང་མངོན་དུ་མི་མཛད་དོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་པ་དོན་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ རྣམས་སོ།།དེ་དག་གི་མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཉིད་དུའོ། །འགྲོ་བར་འདོད་པ་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ལུས་པར་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །མཆོག་རེག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་རྨད་བྱུང་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་པ་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས་གཞན་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ་སྦྱིན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རབ་ནི་ཐོས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁམས་རྟས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག ནི་སེམས་པའི་ཚེ་ན་མདོའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དམ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་མཛད་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྲས་དང་བཅས་པ་ རྣམས་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ།སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགྲུབ་པའི་རྟེན་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའོ། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལའོ།

这是空性所行境界，然而以不共方便不舍中道，不堕入恶趣。所谓飞鸟等如是说。此言譬如鸟虽在空中飞翔而不坠落，鱼虽在水中游动而不溺死，二者皆因其所行故。佛与菩萨亦以智慧与慈悲观一切法无我而不生悲伤，故不舍中道，亦不显现超越生死之行。
为何如此？因为智慧的安住是大义故。所谓一切有情等如是说。一切有情的功德是世间与出世间的禅定等功德。此等之最胜者称为最胜。欲行者舍弃圆满无缺之行而得之。所谓最胜者是欲显现之言。此为何？佛智如镜智等智慧圆满之特征不共故，称为最胜。如此智慧的安住舍弃与智慧之特征自利圆满之因而显现利他之因故。所谓法施等如是说。法施是指般若波罗蜜多之法，欲施者即是如此。
最胜者在闻法时，般若波罗蜜多之境界生起故。最胜者在心中不违经义而随顺之方便故。圣者在修行时，世间与出世间之义成就之因故。所谓利益者是与如来及其子等相连，佛与菩萨成就之因是智慧故。所谓安住者即是安住。此即是所说之意。


 །བསྟེན་པར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་ཞེས་ བྱ་བ་ཁོང་ནས་དྲང་ངོ་།།དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བསླབ་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསླབ་པ་འདིའོ། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་དག་གོ། །བསླབ་པ་ཇི་ སྙེད་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནའོ།།འདི་ནི་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཡོན་ཏན་བླ་ན་མེད་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོང་ན་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། མཁས་པ་ གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།བསླབ་པ་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །ཕ་རོལ་འགྲོ་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕ་རོལ་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། སངས་རྒྱས་བསླབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་འདི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ལམ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ཁོ་ན་ལ་བསླབ་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རུང་བ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་གཏོད་པ་ནི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ གྱིས་ཆུད་མི་གསན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་གི་ཆོས་གཏོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཆོས་གཏེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་འདིའོ། །གཏེར་མཆོག་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་ སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པའོ། །མཛོད་ནི་གནས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རིགས་ཏེ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་དེ་དག་ཀྱང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།འགྲོ་བའི་བདེ་དང་སྐྱིད་པའི་མཛོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ནི་འགྲོ་བའི་བདེ་བ་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་རྣམ་པར་ སྨིན་པའི་བདག་ཉིད་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་སིམ་པ་གང་ཡིན་པ་དང་སྐྱིད་པ་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་མཛོད་དང་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ།ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

这是依止之意，所谓依止者即是从中得正直。为了显示此意而说此教诫。此即是智慧波罗蜜多之教诫。所谓教诫广说者即是布施波罗蜜多等教诫。所谓教诫一切者即是所有教诫之中。此乃是对贪嗔痴等习气之对治，故为最胜，亦为成就一切无上功德之因，故为无上。
为何如此？因为如此之故。所谓智者等如是说。所谓一切教诫者即是所有教诫。所谓欲往彼岸者即是布施等无分别自性三轮清净之彼岸显现之意。所谓佛之教诫者即是此佛等不共之道，故此为教诫之意。
对于适合者，智慧完全摄入是以闻等次第而不舍之彼岸最胜法摄入，故与菩提相应。为了显示此意而说此为法藏等。此即是智慧波罗蜜多之自性。最胜法藏是与声闻等及不共菩提之方相应之功德珍宝之依止。法即是力等。藏即是安住。故佛种是因。
所谓具德者即是智慧，所谓法界即是此众生之乐胜之戒之教诫之成熟自性，身之触觉寂静，及乐胜之心之教诫而生起之藏与安住。所谓胜慧之教诫即是所有教诫清净之支分。


།སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཉུང་ཤས་ཤིག་གི་རིགས་མ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། འདས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་ཟད་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པའི་བདག་ཉིད་ནི་རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ།དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལ་འབད་དེ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདིའི་གཞུང་རྒྱས་པའི་ རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་སྐབས་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མང་བ་ཉིད་ཤེས་རབ་གོམས་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་གསུམ་པ་ནི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ ཀྱང་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར།ཤིང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་ལ་སོགས་པའོ། །ས་ལས་ཡང་དག་འབྱུང་ཞིང་འཐོན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ས་ནི་ས་གཞིའོ། །དེ་ལས་ཡང་དག་འབྱུང་བ་ནི་དང་པོར་ ས་ལས་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཐོན་པ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་སོ། །ཟད་པ་ནི་རྒྱུན་ཞིག་པའོ། །འཕེལ་བ་ནི་སྔོན་མེད་པའི་རྣམ་པར་བསྟན་པའོ། །ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་མི་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེའི་ཕྱིར་སྐྱོ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། སྐྱོ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ་། །ལྷ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་རིགས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལ་སོགས་པའི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག གོ།།དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བསྟན་ནས། ནང་གི་རྒྱུ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མ་འབྲིང་དང་མཆོག་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངན་སོང་དང་མི་དང་ལྷའི་འགྲོ་བ་ཐ་དད་ པའི་ཕྱིར་དང་དབང་པོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མ་རིག་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ་རིག་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།

佛陀虽少，然非一类，故为一切之因。所谓过与等者等如是说。所谓法界不灭者，即是诸如来皆以此自性而摄持，然以法界持等之特性，故孤独之自性常在一切中，故不灭之意。如此故，应以闻等而完全守护之。
此意之广论，随顺于圣者普贤之意而摄入其中。福德之多积，乃从智慧修习而生，圆满佛果之因三者，如树等之生长，智慧亦能成就世间与出世间一切法。所谓树等者如是说。所谓此等者即是树等。
从地而生出。所谓地即是地基。此从地而生者，乃初从地而生之故。出者乃常出。灭者乃常灭。增者乃无前所显。所谓不坏者，乃常不变之故。为何如此？因无分别故无忧。
忧者乃无分别法之故。所谓子者即是菩萨。所谓天者即是天众，乃以百福与梵天等天众之类之意。所谓一切众生者即是人等之类。如此智慧彼岸之因与法相应而显现。
内之因与法相应而显现之故。所谓众生末等如是说。众生之末、中、上者，乃随顺于恶趣与人天之不同趣故，及根器之不同故。无明者乃有情等之所缘，故与智相违之故。


 །སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་ཏེ། རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པར་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པ་ དང་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱང་ལོག་པར་དམིགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་ཤིང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ནས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བཤད་ཀྱི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་རྒྱུ་མེད་ པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྡུག་བསྔལ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་འཁོར་བཞིན་དུ་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་ལ་འཇུག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་མ་རིག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་རྒྱུ་གཞན་ནི་མེད་ དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།འཁྲུལ་འཁོར་དེ་ནི་ཟད་མེད་ཅེས་པ་ནི་མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཟད་པ་མེད་དོ། ། དངོས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའོ། །ཚུལ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །སྒོ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ཐབས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །རྩ་བ་ནི་དེ་དག་གི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕུང་པོ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མོས་པས་བསྡུས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུན་བླ་ན་མེད་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་དཔེར་ན་ས་ལས་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ས་ལས་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་ཡང་ མ་རིག་པ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་དག་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ས་དང་མ་རིག་པ་དག་གི་ངོ་བོ་ཟད་པ་མེད་དེ།འབྲས་བུ་དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིང་ལ་སོགས་པ་དང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་རང་གི་རྒྱུ་ལ་ཡོང་བའི་ ས་ཉིད་དང་།ལོག་པར་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་རང་གི་རྒྱུ་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ས་ལས་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལས་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སྐད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ རོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་དང་བྲལ་བས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་མཐོང་བའི་རྒྱུན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ།

此等一切众生皆从彼而生，应与前文相连。无贪无嗔者，以于一切中无进退之故，此二者亦从颠倒所缘而生，自性亦是颠倒之体性故，此为所思。
是故诸缘和合，依缘而生，非是常法，亦非无因，以其为暂时故。苦即是取蕴之相。虽无作者，如机关轮转，见其于种种事业中运转，于此除无明外别无他因，此为所思。
所谓机关无尽者，即是无明之自性。缘于诸蕴而执著，成为同类生起之因，故如机关，此亦常以彼自性而生，故无有尽。
为摄正文之末，故说智慧等。智慧即是如镜智等。方法即是修道。门即是见道。方便即是顺决择分。根本即是彼等资粮之自性波罗蜜蕴，以于真如胜解所摄之布施等为无上福德之流之所依故。
所谓彼等即是一切。此意为：譬如从地生树等，皆从地而生，如是从无明生众生差别，以颠倒所缘为自性者，于地与无明二者之体性无尽，以不取彼等果之自性故。
树等与众生，取其自因之地性与颠倒所缘之自性而生，于此非如是假立，以彼等自因虽有差别之体性，然由非从地所生等相违之自性而如是假立故。
若因果为一，则离自性与作用之差别，故全无因果，以是之故，于一切众生中见因果差别之相续应成无有。


 །འབྲས་བུ་ས་ལས་གྱུར་ པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བྱུང་ཡང་དེའི་རྒྱུ་འཕེལ་བ་ཡང་མེད་དེ།ས་ཉིད་དང་ལོག་པར་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལོག་པ་ཙམ་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་ཟད་པ་མེད་ དེ།གང་གིས་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕེལ་བ་ཡང་མེད་དེ། རྟག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པ་དང་ མི་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་ཟད་པ་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ནས་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྤྱོད་ པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སྐྱེ་ བ་མེད་པ་ཉིད་དང་འདི་ཉིད་ལ་ཟད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་རབ་འདི་ཤེས་པ་དེ་ནི་རང་བྱུང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་གིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་རིག་པའི་ཐིབས་པོ་བསལ་ནས་ཏེ།དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཙམ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོངས་ཤེ་ན། ཤེས་རབ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རྟོག་པ་བསལ་བར་ནི་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་མི་གདགས་སོ། །ཤེས་རབ་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སྦྱིན་པ་ ལ་སོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིལ་གྱིས་ཐ་སྙད་རྟེན་ཏེ།དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྦྱིན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་ པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ།།ལེན་པ་པོ་གཤེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ།

虽以非从地所生等体性而生，然其因亦不增长，以地性与颠倒所缘之自性，仅是异于不同类而已，无有差别故。如是，从智生起如前所说智慧之相续亦无有尽，以任何皆不取其体性故。亦无增长，以恒时离执取等相而无差别故。
圆满菩提之三种因已说竟。彼菩提即是障尽及不生之相，彼等亦是于缘起无尽及无生之体性，非是断障后复不生之境界，以一切法无自性故。
见道所行之智慧亦是缘起无我体性之境界，故为无明之对治。
所谓某菩萨等，无生者，即是于缘起了知无生性及此中无尽性之此智慧者，当得自然智，此为所连。其余则不然，以为无明翳所障故，此为所思。
所谓摧破者，即是遣除一切波罗蜜之违品无明重障，以成为真如自性之境界故。若问：何故唯以智慧能断其他波罗蜜之违品？以彼智慧是真如境故为一切对治，若无三轮无所得，则以布施等不能遣除悭吝等生起之因分别。正因如此，于彼等不立波罗蜜之名言。
以胜慧所分别之布施等，即使一刹那亦具足波罗蜜之名言所依，以是彼等之相故，及遮遣一切违品故。如是，于布施心之刹那，以慈悯众生故即是持戒，以忍受受者诽谤等相故即是安忍。


 །འགྲོ་བ་བསྐྱབ་པ་ལ་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་གཞན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་ པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་བྱམས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་ བ་ནས།དེ་ལྟར་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་པར་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་འོ་ན་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ནར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ས་གཞན་དེ་དག་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་ས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་ན་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་དོ།།དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་སྐབས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཁ་ཅིག་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་བསྒོམ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་དེ་ལ་ལྟོས་ པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ།། དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ལས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་གོམས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བསམ་གཏན་ལ་ སོགས་པ་ལ་གནས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར།མཐུ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཐུ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པས་གནས་པར་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་བསམ་ གཏན་དང་པོ་ནི་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ།།གཉིས་པ་ནི་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་བདེ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པོ་འདི་དག་དང་། གཟུགས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ ཡས་ལ་སོགས་པ་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་གིས་ཏེ།རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་དབེན་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་ པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ།

以下是完整的中文直译：
以欢喜救护众生故是精进。以无有他求菩提之散乱故是禅定。以观察如幻等故是智慧。如是亦当配于持戒等心之刹那，如所说："须菩提，于此菩萨行布施时，即具足慈悲身语意业"乃至"如是住于布施波罗蜜者，即圆满六波罗蜜"。
由此当知是说见道为一刹那，以唯于心之一刹那即现前一切波罗蜜功德故。若尔，既于欢喜地即清净一切波罗蜜，则其余诸地成无义耶？诚然，一切地皆同一相，就出世间位而言实无差别。然清净世间位之功德，有些是见道刹那所成就，有些是修道所成就。地之差别建立亦依此故无过。
从如是相之见道，生起如所见熟习体性之修道。当知彼于等持位亦是无有执著相，以虽住禅定等中，然以见真实力故不住于彼。
所谓大力等，大力者即能依顺行等次第而住初禅等。其中初禅是一境性善法，为欲界对治。第二禅是寻伺对治。第三禅是喜对治。第四禅是乐对治。此四禅定及空无边处等无色定与灭尽定等，如说："须菩提，此中菩萨摩诃萨离欲及不善法，有寻有伺，离生喜乐，具足安住初禅。"


།དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལངས་ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གང་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་དྲུག་པ། རྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གནས་པ་ནི་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་དེར་མི་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྟོག་པའི་རྣམ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ན་འོ་ན་དེ་ལ་གནས་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིའོ། །བསམ་ གཏན་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་རྣམས་འདུ་ཤེས་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཁ་ཅིག་ལས་ནི་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་བཅས་པ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེར་ནི་རབ་ཏུ་དང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པར་འདུག་པས་ན་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་ བྱ་བར་བལྟའོ།།དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བརྒྱུད་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དེ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐའ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒོམ་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བསྟན་པ་། ཤེས་རབ་མཆོག་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཤེས་རབ་མཆོག་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ས་ཆེན་པོའི གནས་སྐབས་ན་ཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་མཚན་མ་མེད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ།།བསམ་གཏན་དག་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་གནས་པའོ། །གཟུགས་མེད་ཏིང་འཛིན་དམ་པ་བཞི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་ པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

以下是完整的中文直译：
如是以止息行与受之等持而安住。由此等持而起，入于无分别之根本智等持，名为等持。此中所说者为《六十如理论》。所谓依者即是分别执著。住者即是分别执著，故不应住于彼。以此故，分别之对治为修道之对治。若以无分别之修定断除欲贪，则何须住于彼？为显示此故，故说“然”。所谓“然”者，虽如此然。所谓“定与慧”者，谓定皆是慧之自性故。由此故，所谓“具足定支”者，谓具足初禅等支故。此中所谓“具足定支”者，谓具足初禅等支故。由此故，所谓“无分别”者，谓如是住于定等者，皆是如是发心而成就圆满菩提故。修道之道已说竟。
所谓“此为最胜者”，谓无间之等持之极限。为菩萨修金刚喻定故说此。所谓“得最胜智慧”等者，谓于大地位得无分别智之自性故。所谓“住于净定”者，谓住于未说之自性之四定。所谓“无色定”者，谓空无边处等无色定之自性故。何故如此说？为显示此故，故说“如是定”等。


 །བསམ་གཏན་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་མཆོག་སྟེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པ་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པ་དམ་པ་དང་མཆོག་གི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཕན་པ་ཡིན་ཏེ།ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་ལས་བཟློག་པའི་རིམ་གྱིས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བསམ་གཏན་བཞི་པས་བསྡུས་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཟག་པ་ཟད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྔོན་ཚོགས་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཆེད་དུ་མི་སློབ་ པོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།། འདིར་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་ངོ་བོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་རང་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པར་མཛད་དེ།ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པས་ལེ་ལོས་དགེ་བ་བརྩམས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བཟོད་ཅིང་མི་དགེ་བའི་བསམ་པ་ལས་མ་ལོག་པས་དམ་པའི་ ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་ལ་སོགས་པས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། མཚན་མའི་གཡེང་བ་དེའི་གཉེན་པོར། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ།རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་མཚར་ནི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་བྱུང་ནི་འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་ནི་ བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་སྟེ།དེ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེའི་བསམ་གཏན་གྱི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་གཡེང་བ་དེ་སྤང་བར་བསམ་གཏན་ཐོབ་ཀྱང་འཇིག་ རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར།དེ་ལ་གནས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་གནས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཏེ། གཞན་དག་ནི་གཉུག་མར་ཟད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ལ་ངོ་མཚར་ ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的中文直译：
四种禅定是殊胜的菩提，依次为智慧与断除烦恼的圆满功德，殊胜的特点是对圆满菩提有益。与法相应或与法相违的次第中，四种禅定是前行。金刚喻定是圆满菩提的直接因。烦恼的消除仅是断除烦恼障。以大悲心的他力，前行圆满，故不显现真实的极限，故不应认为是弟子。此中修反向者，是行于不相应的波罗蜜多。若如此，则不符合圆满菩提的本质。为显现此故，智慧与布施波罗蜜多等圆满功德的自性，显示与不相应的对立。智慧的偏差是因他境而生，故不忍于一切懈怠善行，故不入于不善之思，故不入于他利。此中不相应的波罗蜜多有五种，分别为：对治散乱的对治。此中所说者为“如是”等。功德等者，谓菩萨等。以自他之利为主，故于一切中，圆满修习禅定之功德。奇妙者，因因缘圆满故。稀有者，因果非共故。标志者，谓自性平等等之分别而生。无者，因智慧故，故于彼禅定之三轮清净故。成熟他者，因他境而生之散乱，虽得禅定，然以悲心入于欲界故。此中所说者为“住”等。此中所说者为“住”，谓住于禅定等者。其他者，因欲界生故，虽有少许奇妙，然无。


།གལ་ཏེ་ལུས་ནི་ཞིག་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ལུས་གང་གིས་བསམ་གཏན་རྣམས་ཐོབ་པ་དེ་ཇི་ཞིག་ལྟར་ཞིག་པར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བསམ་པ་ཇི་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་གཡེང་བ་དེ་བསལ་བར་ལྷོ་དང་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་སྐྱེ་བར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་སྐྱེས་པ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་ཡུལ་རྣམས་ལ་མངོན་ པར་ཆགས་པ་མེད་པས་བསམ་གཏན་ཐོབ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་ཕྱིར།དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མི་འཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དག་ཏུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་གྱི་འོན་ཀྱང་སྔར་ལྷར་གྱུར་ནས་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ ཡིན་ནོ།།དེ་ན་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷོ་དང་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དང་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་སོ། །ཕྱིར་འདིར་འོང་བར་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཁོ་ནར་ འོང་བར་གྱུར་ནའོ།།ཆགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཡུལ་རྣམས་ནི་ལྷོ་དང་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་ཡུལ་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ངན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བར་རོ། ། རྣལ་འབྱོར་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་མ་གཡེངས་པའོ། །ཆགས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་སྲེད་པས་མ་གོས་པའོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆུའི་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་པདྨ་ཆུའི་ནང་ནས་སྐྱེས་ཀྱང་དེས་མི་ཆགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས དཔའ་འདོད་པར་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་སྲིད་པས་མི་གོས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེར་སྐྱེ་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ། ཕྱིར་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་གནས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ།།སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱ་ཁོ་ནར་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཞིང་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོད་ པའི་ཁམས་ན་རྡོ་བ་དང་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པ་མཐོང་ནས་དེ་དག་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་དགེ་བའི་ཚོགས་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
若说"如果身体毁坏"，是指如果获得禅定的身体毁坏时的意思。"如所愿"是指虽然远离欲贪，但为利他发愿而投生并不相违。为除遍损散乱，如同为往生南瞻部洲和北俱卢洲而先生于南瞻部洲一样，菩萨虽生于欲界，但因不执著于境界，故不失禅定。如所说"譬如"等，"不得"是指不直接往生北俱卢洲，而是先生为天人。"彼处所取境界"是指与南北俱卢洲相关的极其喜悦的境界。"见已"是指亲身体验。"若返回此处"是指再次返回南瞻部洲。"贪著"是指执著。"不作"是指因南瞻部洲的境界相比南北俱卢洲的圆满境界较差。"如是"是指相似。"瑜伽精进"是指心不散乱。"无贪"是指不染轮回贪爱。为显示此义，说"水中莲花"等譬喻，如同莲花虽生于水中而不为水所染，同样菩萨虽生于欲界而不为轮回所染。若问为何往生彼处，故说"大士"等。"大士"是指诸菩萨，与"复住欲界"相连。"唯为成熟众生"是指仅为成熟与其有缘、住于欲界的所化众生。"净土"是指为净化器世间，见到欲界中的石头、荆棘等不悦意物，为除此等而发起善行。


།ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚོགས་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ ཀྱི་འཚེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གྱི་ནོམ་པ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བས་རང་གིར་མི་བྱེད་དེ།དེ་ནི་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་མཐུན་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འགྱུར་འོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རོ་མྱང་བའི་གཡེང་བ་ནི་མི་ཞིག་གིས་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་རྙེད་པ་ལས་སྲེད་པ་མེད་ཅིང་གཉེན་འདབ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བའི་རོ་མྱང་བ་བོར་ནས་འགྲོ་བ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་འདོད་པའི ཁམས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར།དཔེར་ན་མི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཆགས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་དེ་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱེད་པའོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་དཔེར་ན་མི་འགའ་ཞིག་གིས་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་རྙེད་ནས་དེ་ལ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཆགས་པ་མི་སྐྱེད་ཀྱི་ འདི་ནི་འཁོར་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བླངས་ཏེ།ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་བདག་ཉིད་མ་ཆགས་པར་གཉེན་འདབ་ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ལ། དགའ་བ་དང་བདེ་སྦྱིན་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་བཞིའོ། །ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་དང་བྲལ་བའོ།།བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དེ། བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་དེ་ཁོ་ནའམ་དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བདེ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བཏང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་སྲེད་ པ་བོར་ཏེའོ།།ལྷག་མ་ནི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ།

以下是完整的中文直译：
所谓"波罗蜜"，是为圆满成就这些波罗蜜。成熟众生是圆满资粮的因，如说诸菩萨成熟他人也将圆满自身佛法。虽然生于无色界远离色等想的损恼而安适，但因于一切生处得自在而不取著，因为这与利益自他相应的波罗蜜等法作意相违，故说"菩提功德"等。"将成"是指认为不应如此的意思。舍弃禅定乐味的散乱，如同有人发现珍宝藏而无贪著并善护眷属一样，舍弃禅定乐味，以悲悯众生而入欲界，故说"譬如有人"等。"不贪著"是指不贪著彼珍宝藏。此说明：譬如有人发现珍宝藏，不仅生起独自贪著，而是想到这是利益眷属的因，于他时取之，回到家中无贪而善护眷属。如是"给予喜乐"是指给予众生喜乐，而非自身贪著彼等的意思。"四寂静三昧"是指具无色界相的四种三昧。"寂静"是指远离各自违品。"禅定"是指心一境性，获得禅定与三昧，于具有禅定与无色界相者，或由此所成就的乐，称为彼。"舍"是指舍弃对彼的贪著。其余义理易解。


 །ས་གཞན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་བ་སྟེ། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་བྱང་ཆུབ་དམ་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་གཡེང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སྐྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ནའོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རྒོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་པའི་འོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་གཡེངས་གྱུར་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཏན་ཚིགས་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཡོངས་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དམན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འོས་ མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཉན་པ་གྲུ་ཞིག་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུ་ཞིག་པའི་མཉན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱའི་རྒྱ་མཚོ་མཐའ་དག་གི་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཉིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ལ་ནི་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཞེན་པ་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སླ་སྟེ།དེ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་གཏན་དུ་འགལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་ཐེག་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་གཞན་ལ་དགའ་བ་དང་ བྲལ་བའོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དགའ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་སེམས་བསྐྱེད་ནའོ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་བཞག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་འོས་ཡིན་པ་ལས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པས་གཡེངས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ པ་ཡིན་ནོ།། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། ལེ་ལོ་ནི་དེ་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་གདགས་པའི་དོན་དུ་རྟག་ཏུ་གོ་ཆ་གྱོན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཆགས་པའི་གནས་དེ་དང་དེ་དག་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིན་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་གང་ཞིང་ཟག་པས་ན་གང་ཟག་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྔ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ལ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་དག་དྲང་བའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་སྟེ་སེམས་གོ་ཆའི་བརྩོན འགྲུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
作意他地的散乱，即虽获得禅定等，但追求声闻缘觉之事成为殊胜菩提障碍的散乱相，故说"若"等。"生起"是指若生起欢喜阿罗汉和独觉乘的心。不入定是因与圆满断除一切相违背。掉举心是因不堪能圆满一切智慧。散乱心是因不成为圆满利他的法器。此处说理由是"佛功德全失"，因为下劣作意以不堪能圆满菩提而成为未得全失的体性。"如破船之舵手"是指如同破船的舵手无法到达一切所知大海的彼岸的意思。因此，对诸菩萨而言，执著轮回受用、贪著境的散乱反而容易，因为这与圆满菩提并非永远相违，故说"复次"等。"离阿罗汉独觉乘"是指远离欢喜其他乘。"若喜菩提心"是指决定发起圆满菩提心。"恒时入定"是指因堪能成佛而不会因精进追求欲妙而散乱的意思。
精进波罗蜜的违品有六种：懈怠，因无此而为利益世间常披甲胄，故说"众生"等。因贪著彼彼贪著处，是众生，于善不善法趣入彼彼处而漏泄故是补特伽罗，即是五颠倒取蕴。为彼等，即为引导彼等，勇识即心铠精进清净的菩萨，称为彼等。


།ང་རྒྱལ་འཛིན་པ་སྟེ་བྲན་མོ་ཆུ་ཆུན་བཞིན་དུ་ང་རྒྱལ་བཅོམ་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གཞན་དག་གིས་བརྙས་ན་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ།བྲན་མོ་ཆུ་ཆུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་ངན་ལས་ལ་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་དབང་མེད་པའོ། །རྗེའི་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེ་བོ་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔའ་ རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཇུག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ནོན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྲན་མོ་རྗེ་བོ་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྤྱོ་བ་བྱས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ སོ།།བཟློག་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ང་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྡེག་ཏུ་ཅི་ཡོད་ཅེས་ཕྱིར་བཟློག་པའི་ཚིག་སྟེ་མི་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེར་ཡང་མ་ཟད་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱིས་ཆད་པ་འོང་བར་དོགས་པས་འཇིགས་དང་བཅས་ཤིང་དེའི་མོད་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་དོགས་པས་ ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་གྱུར་ཏེ་སྐྲག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།སྐྲག་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཡིས་བདག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདག་གིས་བཟློག་ན་རྗེ་བོ་འདིས་བསད་པར་འགྱུར་དུ་འོང་ངོ་སྙམ་ནས་རྒྱུ་དེས་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་ཞན་གྱི་བརྙས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བྲན་ལྟ་བུར་བྱ་དགོས་པས།དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གནས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲན་བཞིན་དུ་གནས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ སྨོས་ཏེ་འགྲོ་བ་འདི་ལས་སོ།།བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་ཅིང་ངོ་། །ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྟེན་ནི་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་སྲེག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་དུ་དཔེར་ན་རྩཝ་དང་ཤིང་ལས་བྱུང་བའི་མེས་རྩཝ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་གང་ཁོ་ན་ལས་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་མེ་སྐྱེས་པས་དེ་ཁོ་ ན་སྲེག་པར་བྱེད་དེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ང་རྒྱལ་བཅོམ་ནས་འཇུག་གོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
执持我慢，即如婢女仆从般以摧毁我慢的心，即使被他人轻蔑也不改变，故常入众生事业，因此说"精进"等。说"婢女仆从"等是为显示对卑劣事无我慢。"无权"是指无自主权。"主权"是指在他主权下的意思。"勇者"是指以成熟自己的力量而入的精进力，不为自违品所胜。为明显说明婢女在主人权下，故说"是否高兴"等。"反驳语"是指"为何一再打我"等反驳语而不说。不仅如此，以极为恐惧心，担心后来受罚而具怖畏，担心当下生苦而被压伏，以恐惧心。为显示恐惧，故说"此将我"等，意思是若我反驳，此主人将杀我，因此故全不说话。
如是菩萨对一切他人轻蔑也应如奴仆，故说"如是"等。"应住"是指应如奴仆而住的意思。为何？说"如是从此"，即从此众生。"得菩提"是指成就菩提。"功德圆满"是指波罗蜜相的功德也将圆满，意为因众生是菩萨因果圆满的所依。"彼烧"是说譬如从草木生火烧彼草等，如是从何相续生我慢等火即烧彼，因违逆菩提苗生。因此说菩萨摧毁我慢而趣入众生。


 །བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ། བདག་གི་བདེ་བ་བཏང་ཞིང་ཆགས་ པ་མེད་པ་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་མི་ལྟ་བ་ནི་མ་བཞིན་དུ་བར་ཆད་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར།བདག་གི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མངོན་པར་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་ པའོ།།བུ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལ་མ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཚོ་བ་བྱེད་པ་ལྟར་རོ། །གནས་པར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐྱོ་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པ་སྟེ། ཡིད་སྐྱོ་བ་མེད་པ་ནི་ཚོགས་ མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡུན་རིང་པོར་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡུན་རིང་འཁོར་འདོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་སྲིད་པའི་ཁ་བརྒྱུད་པར་འདོད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་ཞིང་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཚོགས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པས་འཁོར་བ་འདོད་ཀྱི་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཡིད་སྐྱོ་བ་ནི་རིང་ཞིག་ཏུ་བྱ་དཀའ་བ་བྱེད་ པ་དང་ལྡན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།སེམས་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་མཁས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བགྲང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་འདི་ སྙེད་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བགྲང་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།རིང་བར་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་དུས་ཡུན་རིང་མོ་འདི་ཁས་བླངས་སོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །ལེ་ལོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་དུ་དེ་ལྟར་སྐྱོ་བའི་བསམ་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་དཀའ་བ་བྱེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ་དེས་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ།ཡིད་སྐྱོ་བ་ངན་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
执著自身安乐，即舍弃自身安乐无执著，不顾及回报恩德，如母亲无间断地趣入利益众生事业，故说"自身安乐"等。"勤勇"是指为成熟他人而入的具足精进。说"独子"是为显示母亲极为慈爱。"如承事"是指如养护。"应住"是指应当安住的意思。不受厌倦，即无厌倦心，为圆满资粮而长时趣入，故说"若某菩萨"等。"欲长时轮回"是指欲望长时相续轮回。为何？说"众生利"等，为利益众生及清净刹土而精进的瑜伽士，具足圆满资粮的精进，非是贪著轮回的安乐。
厌倦心虽具长时难行，但不具足精进波罗蜜，因为被彼心的违品所胜，故说"菩萨不善"等。"数俱胝劫"是指我应趣入如是数量的俱胝劫的意思。"长时想"是指心中住于我已承诺此长时的想法。"苦"是指以苦心的意思。"成就菩提"是指成办菩提。"懈怠者"是说如是以厌倦心行持波罗蜜等诸法，虽作难行而感受痛苦，以此亦失坏精进波罗蜜，因住于恶劣的厌倦心。


 །ཡང་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་འདི་ལ་ཉིན་ཞག་གཅིག་ཙམ་དུ་ལྟ་བས་སྐྱོ་བ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །ཉིན་མཚན་གཅིག་ཙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉིན་ཞག་གཅིག་ཙམ་ དུ་སྟེ་དུས་དེ་ཙམ་དུའོ།།སེམས་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་པར་བྱེད་ན་སྟེ་ཡིད་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །སེམས་ཞུམ་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་དཀའ་བ་བརྩམས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐོས་ན་སེམས་ཞུམ་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ཡོངས་སུ་མི་རྫོགས་པའི་ཕྱིར།གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་སྨྲ་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ལས་སོ། །དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། རི་རབ་རི་བཤིག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བཤིག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་པའི་འོ། །རྗེས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ཏུའོ། །ཐོབ་འགྱུར་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ།།ཇི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྟེ་དེ་སྐད་ཐོས་ནས་སོ། །སྐྱོ་བའི་བློ་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོ་ན་ནི་བདག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྣོད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་ཅིང་ངོ་། །ཚད་ཀྱང་སེམས་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་རི་རབ་འདི་ནི་ཚད་ཆེན་ པོ་ཡིན་པས་བདག་གིས་གཞོམ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་སྔར་སྨྲས་པ་ལྟ་བུ་ཐོས་ནས་ སེམས་བསྐྱེད་ནའོ།།ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། འདི་ཙམ་ཚོད་ལྟ་ཅི་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རི་རབ་བཤིག་ནས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚེགས་ཆུང་རབ་པའོ་སྙམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཁོ་ནར་རི་རབ་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་ བརླགས་ཏེ་བཏང་ངོ་སྙམ་མོ།།བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་མཐུན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ།

以下是完整的中文直译：
又若从初发菩提心直至无上智慧期间，于此仅一昼夜观察而无厌倦心者，当知是发起精进，故有"为最上菩提"等文。"发心"是指从初发菩提心的发心开始，余下文义相连。"仅一昼夜"是指一日一夜，即如是时间。"若作意"是指若思维，即与"于意"相连。其余义理明显可知。
心生怯弱是因闻菩提须以难行成办而心生怯弱，不能圆满精进波罗蜜，故有"若"等文。"从说"是指从所说。那是什么？"须破须弥山"，"破"是指摧毁。"之后"是指其后。"将得"是指将现证最上菩提。"若"是指若闻如是。"生厌倦心"是指生起"我非菩提法器"的厌倦。"若思维其量"是指如是思维："此须弥山量极大，我不能摧毁"的意思。
为显示断除彼之圆满精进，故说"若"等。"彼"是指菩萨，即闻如前所说而发心。如何？"此量有何难"，是指破须弥山而得菩提，此极为容易之想。因此说"于刹那间"，是想于刹那间令须弥山如尘般消散。"发起精进"是指与圆满资粮相应的精进。如是有"不久"等文，义理明显可知。


 །གང་ཟག་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་བདག་ ལ་སོགས་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལུས་ལ་སོགས་པས་བརྩོན་པར་བྱས་ཀྱང་གནམ་ས་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་རིང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱ་བར་མ་ཟད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་ཡང་ བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ་།།འོན་ཀྱང་ལེ་ལོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་གནས་པ་སྟེ་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སོ། །བདག་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྐྱེ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཆོག་ཡིན་པས། གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་ ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ལོག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ ནོ།།དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་སུ་མེད་ཆོས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཁོ་ན་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པར་དག་པ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་ཡོད་ པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་ན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ལ་རྟེན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། གནོད་པ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ནི་དེ་ཡོད་ན་ཁྲོ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནོད་པ་ བྱེད་པ་དག་ལ་ཡང་བཟོད་པའི་ཡན་ལག་བསྒོམས་པས་ཕན་འདོགས་པའི་བློས་ཡོངས་སུ་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་།གལ་ཏེ་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ངན་དུ་བརྗོད་པ་ནི་སྐབས་སུ་མ་བབ་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་རྩུབ་ནི་མི་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
对补特伽罗等的颠倒，即对我等的执著，虽以身等精进用功，却如天地般与圆满菩提相远，故说"众生"等。"作利"是指不仅为自利而精进，也当为世间利益而作意。
然而成为懈怠，是因住于我执，即对我的执著。我等颠倦成为清净生起的障碍。为明此义，故说"从一切智性"等。
因此，唯有对身等无执著才堪能无上智慧，是最胜圆满精进，故说"何时"等。为何远离身等之想？如是想念转变，即众生等想转于法界之意。住于彼中是为清净精进三轮故。
为显示此义，故说"行无二法"。"此"即是此，因精进波罗蜜于真如无颠倦而为一相。若非如此，无清净精进则无菩提。如是则无波罗蜜之名言安立，此是依无上智慧因性而立，为此意趣。
为显示此义，故说"菩提寂静"等。此是如来所说求菩提之精进波罗蜜，非他所说，为此意趣。
安忍波罗蜜的违品有六种：害缘是因有彼则生嗔故。为除彼故，于作害者亦修安忍支分，以利益心而生欢喜，故说"若从他"等。恶语是不当言说故。粗语是令不悦故。


 ། བདག་བདེ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྙན་པ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་བདེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་བཟོད་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་སྙམ་ནས་ཡོངས་སུ་དགའ་བར་འགྱུར་གྱི་བཏང སྙོམས་ཙམ་དུ་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་ནི་མ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།བདག་དང་གཞན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་དེ་ཉེས་པ་འབྱུང་བའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་ནི་ངན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་སོ་སོར་ རྟོག་པའི་ཕྱིར།སུ་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྤོང་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གང་གིས་སྨྲས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཞེ་ སྡང་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་སྨྲ་ ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་ཏེ།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་དང་ངོ་། །བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་མ་མཐོང་བ་ནི་བཟོད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ ཕན་ཡོན་མ་མཐོང་ན་དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེགས་ཆོས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའི་ཕན་ཡོན་འདི་ནི་གང་ཞིག་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཡོན་ ཏན་དང་ལྡན་པའི་བཟོད་པ་བྱེད་པ་དེའི་ཡིན་གྱི་ཉམ་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པས་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།བསོད་ནམས་ཕུང་པོས་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཚད་མེད་པ་ཕུལ་བའི་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་པ་དེས་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དེ།དེ་ནི་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་བཟོད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལྷུར་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་དག་གི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པར་བྱ་མི་ནུས་པ་ཁོ་ནའོ།

以下是完整的中文直译：
"我乐"是指所说的不悦等言语，因与圆满菩提相顺，故是我之安乐。若非如此，无法忍受他人加害，如何能得菩提？因此不仅生欢喜，不只是保持平等心而已。
对自他的执著是过失生起之基。为断除彼等，于法决定观察的安忍，是因于恶语等观察一切法无我故，故有"谁说"等。"谁"等声音在一切处皆应视为遮遣。
"由何"是指由何因说，实际上因无嗔等发语之因，故无任何因。"何者"是为显示义理之余，因一切法不可言说，故无任何所说，为此意趣。"以何因说"应结合语境，因一切事物无作用且无我故，为此意趣。
"最胜安忍波罗蜜"是指于法决定观察的安忍。未见安忍功德，是因未见如是安忍之利益而不现前故。为除此故显示利益，故说"若有菩萨"等。此"具善法"等功德，是属于如前所说具有作意功德之安忍行者，非怯弱等所为，为此意趣。
"彼福德蕴"是指以无量珍宝供养佛等所生福德，于此安忍波罗蜜连福德之分亦不及，因彼是有所缘，而安忍是无颠倒体性故，为此意趣。由布施因所生之福德资粮若无所缘执著，因是一切波罗蜜之体性故，实不可及。


།གང་གིས་ན་འདིས་བསོད་ནམས་གཞན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་བཟོད་པ་འདི་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། བཟོད་ལ་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། འབྲས་བུ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། ལུས་ནི་ ཡོངས་སུ་དག་འགྱུར་ཏེ།།ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པ་ལ་གོམས་པའི་ཕྱིར་ལུས་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པས་དྲི་མ་ཅན་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུས་བསྡུས་པ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བཟོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་པོའི་འབྲས བུ་ནི་འགྲོ་བ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ།བཟོད་པའི་དབང་གིས་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དམིགས་པའི་དགའ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བཟོད་པའི་མཐུས་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་ན་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གནོད་སེམས་དང་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ནི་དེ་དག་མེད་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕན་འདོགས་པ་དང་གནོད་པ་བྱེད་པ་དག་ལ་མཚུངས་པར་ཕན་གདགས་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བླངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླངས་ནས སོ།།རབ་གུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་ཉུག་བྱེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཙནྡན་གྱི་ཕུར་མས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འཐོར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མགོ་ལ་མེ་མདག་འཐོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་ དང་སྦྱར་རོ།།གཉི་ག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་འདོགས་པ་དང་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལའོ། །དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སོ། །བྱང་ཆུབ་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུའི་བཟོད་པའི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་གཉེན་པོ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ། དེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང་ཟག་གཞན་གྱི་བཟོད་པ་བས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བཟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེའོ། །དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིའོ།

以下是完整的中文直译：
若问此安忍能获得何等其他福德果报？故说"住于安忍"等。其果报有五种：等流果即"身将清净"，因习惯于安忍，故身不为害心等所染污。异熟果即无量色身所摄三十二相庄严，因此是安忍之异熟故。士用果即为诸有情宣说空性法，因以于法决定观察安忍力而无颠倒宣说故。增上果即众生欢喜，因安忍力令众生相续中生起缘菩萨之欢喜故。离系果即以如实观察安忍力离无明而成智者故。
具害心及贪著即是无彼等时，菩萨于利益者与加害者平等利益，具增上意乐故，说"若"等。"受"即领受。"极敬"即极其恭敬之意。"于菩萨钉"即以旃檀木钉，应如是连接。"散"即向头上散热灰，应与"菩萨"相连。"二者"即利益者与加害者。"彼"即菩萨。
回向其他菩提，因彼是声闻等菩提分，故成为圆满菩提因之安忍波罗蜜的违品。其对治即回向圆满菩提，由彼所摄之安忍波罗蜜胜过其他补特伽罗之安忍故，说"菩萨"等。"发心彼"即如前所说安忍相之发心。"阿罗汉独觉"即阿罗汉与独觉之。


 །སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་ པའི་བཟོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།།ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པ་བཟོད་པ་མེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་གཉེན་པོ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཐུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྒྲུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སེམས་ གུས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ།དེས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་དུ་ལེན་པའི་ཕྱིར། བཟོད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་དམྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི། སྡུག་ བསྔལ་མང་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྒྱུ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་མི་འདོད་པའི་ལས་བསགས་པས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གང་དག་ལ་རང་དབང་ མེད་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།ལས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་གིས་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ད་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉམས་སུ་འགྲོ་བ་དྲང་བར་ཁས་བླངས་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །དེ་ལྟ་ བས་ན་གང་ཞིག་འདི་ལྟར་སྤྲོ་བ་ནི་བཟོད་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས།ལྕགས་དབྱིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་དང་གཞན་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། དེ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ།།བཟོད་པའི་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་དྲུག་ཁོ་ནའོ། ། ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་ནི་དེས་གཅིག་ཏུ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་རྣམ་པར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཞི་བ་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་གཅིག་ཏུ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་སྤང་བ་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཞི་བ་འདོད ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་པ་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།

以下是完整的中文直译：
"有情界"应与"其他一切安忍"相连。"胜过"即超胜，因菩萨如前所说回向的安忍是殊胜智慧之因故，此为其密意。
不对苦无动于衷，因具彼者可能无安忍故。其对治即于一切趣处，忆念无义烦恼相应之苦，为圆满菩提因而于菩萨修行之苦具敬重心，因彼能忍受一切苦故，故说"能忍"等。
为显示此心，说"地狱"等。提及地狱等，是为显示诸多苦故。"欲尘因"即因贪著欲而积集不善业，故趣向地狱等。"无力"即无自在，对于何等苦无自在者即称为彼，因业力所制而感受彼故，此为其密意。
"为菩提"即为觉悟。"今"即于自誓引导众生之时的意思。因此，若有如是欢喜者即住于安忍，故说"铁棒"等。"诸苦"即除前所说苦外其他种种苦的意思，余下应补"彼即住于安忍波罗蜜"。
已说安忍之远离违品。
今当说戒，其违品唯有六种，即以戒之戒等差别。贪著境界，因彼不能完全远离恶行故。其对治即欲求寂静，因彼能真实受持断除一切恶行故，故说"以戒"等。"欲寂静"即欲解脱之意。


།བྱ་བ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཉིད་ནི་དེ་སྦྱིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ཉིད་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་གཞན་དག་ལ་སློབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་སྟོབས་བཅུའི་ སྤྱོད་ཡུལ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་བསླབ་པ་རྫོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྟོབས་བཅུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རང་གི་བསླབ་པ་ལ་འདའ་བ་ནི་དེ་བཟོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པ་ཉིད་དེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུ་དག་ལ་བཟོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་བསླབ་པ་མི་འཁྲུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་འགྲོ་བ མཐའ་དག་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡོད་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྟེན་ཅན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་མཐའ་ཡས་པས་སྡོམ་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྡོམ་པའི་བྱ་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།ཇི་སྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྡོམ་པའི་བྱ་བ་སྡོམ་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའོ། །རྗེས་སུ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲུང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་ སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་རུངས་པ་ཡིན་པས། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐེག་པ་གཞན་ལ་དགའ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར།དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་པ་ཉམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་ཉམས་པ་སྟེ་། དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལས་འདའ་བའི་རྒྱུ་ མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས། ཇི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་སོ།།བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་འབྱུང་འགྱུར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་འགྱུར་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།

以下是完整的中文直译：
事业未圆满即成为施戒之处，因自身学处未圆满者大多无法教导他人。其对治即安住于十力境界，因彼为学处圆满之体性故，故说"十力"等。
违犯自己学处，因彼违背忍辱戒故。其对治即戒不失坏，因于一切方面以忍辱戒对治破戒因缘而不扰乱自己学处故。
希求小乘是大精进戒之违品。其对治即为利益一切众生而将圆满戒回向圆满菩提，因有彼则以无边精进摄持自他利益而能圆满一切律仪事业故，故说"律仪事业"等。
"一切"即所有律仪事业、律仪、利益有情及摄善法戒之自性。"随行"即守护。"彼亦"即彼事业亦，应依上下文理解。
若非如此，则成为获得戒波罗蜜果位佛果之障碍，故为恶劣破戒，因此说"若"等。喜乐其他乘，因成为菩提心生起之障碍故，彼等于诸智者菩萨中即是破戒者。
"行为失坏"即行为退失，因彼为违犯其他菩萨学处之因相故。若回向圆满菩提，即使安住欲尘亦非破戒，故说"纵使"等，义理明显。
为何如此？故说"如是诸法"等。"菩提功德将生起"即从何法中将正生起力等菩提功德之法，应如是连贯。


 །ཚུལ་ཁྲིམས་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་འོས་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་གདུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་ན་ཕྱིས་བསིལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།།སུ་དག་གི་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་ཆོས་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་དེ་རུང་བའི་ཆོས་ཁོ་ན་དེ་དག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་གང་ཕན་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཡོངས་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་ལས་ ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ།།འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འདིའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདོད་ཡོན་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆགས་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ལྔའོ། ། སྤྱོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་བྱ་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པར་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་ནའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་ཐོག་དྲངས་པའི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་རུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་ དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་དང་དགྲ་བཅོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདག་ ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།ཕས་ཕམ་པའི་ལྟུང་བ་བས་ཀྱང་ཆེས་ལྕི་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཕས་ཕམ་པའི་ལྟུང་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཉམས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བསམ་པ་ནི་གཏན་དུ་ལྟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ནི་སུ་ཡང་རུང་སྟེ་ ཕལ་ཆེར་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་གདོན་མི་ཟ་བར་འཁྲུལ་པ་འདི་ཁོ་ན་རྟག་ཏུ་ངང་དུ་གྱུར་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ནི་མི་སེམས་ཏེ།འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་ཕུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཡིན་པས་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
"戒之义"即戒体性，因其成为圆满菩提功德之堪能性的一切障碍热恼之对治而后得清凉故。
若问"是谁之戒"，故说"具功德法者"，即诸菩萨。因彼等追求圆满佛果之体性，故唯有堪能之法是彼等之戒，而非其他，此为其义。
为显示此义，故说"何法能利益"等。"菩提全退失"即于何法中有从菩提退失，应如是安立词句。"此"即此法。由于如是之故，说"若"等。
"五欲"即色等五种贪著境。"虽行"即纵使行持。"思维应成佛"即若思维：我当如何必定成佛，如是精进，作意一切智性。
"住戒波罗蜜"即安住戒波罗蜜，"尔时"为余文。以皈依三宝为首发起圆满菩提心之法，因堪能生起一切菩提功德故，此为其密意。
其余即"若经"等所说。"彼发心"即发起缘觉与阿罗汉菩提之心，因彼为退失自他圆满利益体性之菩提之因，应知较他胜罪更为严重。他胜罪非如是退失之因，因其意乐非永久堕落故。
任何人犯戒时，大多不会想：我必定要将此过失恒常成为习性。因贪等行为唯是毁灭之因，非应欢喜故。


 །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ གཏན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཕས་ཕམ་པའི་ལྟུང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཐེག་པ་དམན་པ་འདོད་པ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གཏན་དུ་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ནི་འཇིགས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ གཞན་དོན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡོངས་བསྔོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ན་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ནི་དེ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་ནི་མཉམ པར་བཞག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀུན་དུ་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ང་རྒྱལ་བཅོམ་པ་ཉིད་དེ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སོ། །རློམ་སེམས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་དུ་ གསོད་པ་མེད་པ་སྟེ་གཞན་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ།།གང་ཟག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་ནི་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དགག་པར་ངའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་། ངའི་འདུ་ཤེས་ནི་ངའོ་སྙམ་དུ་ལྟ་བའོ། །སེམས་ ཅན་འདུ་ཤེས་ནི་རྒྱུད་གཞན་དག་ལ་གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ།།ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཡིན་པས། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཤིན་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ འཆལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དག་ལ་ཡོན་གནས་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་བདག་དང་གཞན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གང་ལ་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདུ་ཤེས་འདོད་ཆགས་ བྲལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་འདུ་ཤེས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་དེ་ལ་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་དེའི་རྩ་བ་ནི་དེར་འདུ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཅིག་ཤོས་དག་ཐ་དད་པ་ མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
正因如此，由于非永久性，故不违背圆满菩提心，因此他胜罪并非如同希求小乘那样成为菩萨们永久性的障碍法。此乃密意：因其违背无畏果、为利他而求无上智慧果之作意故。
因此说"护持戒律"等。"回向"即作回向，如是则成为戒律圆满之最胜，此为其义。以戒律功德生起傲慢，因与等持戒律不相应故，心续为傲慢所摧者不能成就等持戒律。
其对治即是摧毁傲慢，为显示此义，故说"由此"等。"由此"即如前所说之戒律。"无骄慢"即无轻蔑，"于他人"为余文。
执著补特伽罗等见是智慧戒律之违品故。为遮止此，说"我想"等。"我想"即执我见。"众生想"即于他相续执著补特伽罗、蕴等。
具有差别想因是颠倒体性故非胜义戒律，故说"若"等。"极破戒"即于众生作非福田想，且具有我与他之颠倒故。
由于如是之故，说"于何离"等。"离想贪"即于何离想贪著无执著，彼中岂有非律仪，因其根本即是彼想故，此为密意。
"此即戒律律仪"即通达戒律与其他无有差别性即是胜义戒律，此为密意。


།དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་དག་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་སོ་སོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ ཉམས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།སྦྱིན་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དྲུག་གོ། །ལྟ་བ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཉིད་ནི་དེ་དངོས་པོ་གཏོང་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན པོ་ནི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་དངོས་པོ་ལ་མི་ལྟ་བ་ཉིད་དེ།དེ་ཡོད་ན་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཤད་པའི་རིམ་པ་འདིས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྔ་མ་རྣམ་པར་དག་པ་ཕྱི་མའི་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།།ལྟ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་དེ་སེར་སྣ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་གགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་རང་གི་ སེམས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ།དེས་སེར་སྣའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྤངས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བདག་མེད་ པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོའི་དངོས་པོར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡ་མ་བརླ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་ གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའོ།།དེ་ནི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ན་སེར་སྣའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ན་དེ་མེད་པས་དེ་ཡང་མི་སྲིད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་བདག་ ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ལ་བདག་གི་ཉིད་དུ་འཛིན་ཅིང་དེ་ལས་ཀྱང་དེ་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་འབྱུང་བས་སེམས་རྨོངས་པ་དེ་དག་ལ་གཏོང་བའི་བློ་གཏན་དུ་བལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་དེ་ཤིན་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།སེར་སྣའི་སྐྱོན་མ་མཐོང་བ་ནི་དེ་ཡོད་ན་སློང་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་བཟོད་པས་སེར་སྣ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
同样，对前面诸项也应当按照各自波罗蜜多的差别，相应配合违品的差别。戒波罗蜜多的违品已经说完。
现在说布施。此中如前，布施的布施等差别有六种违品。有见之心即是舍弃事物的违品。其对治即是不观可爱与不可爱事物，因为有此则能舍弃内外诸物，故说"众生清净"等。
此说明次第表明：前波罗蜜多清净是后波罗蜜多清净之因。"无见"即是不观，此为其义。余者易解。
执著补特伽罗因其成为生起悭吝之因相事物而障碍戒律布施故。其对治即是通达自心等无我性，因由此能断除悭吝相之破戒，成就戒性之真实布施，故说"诸法"等。
"无我"即是自性无我故，非我加持故，非因故，不应是能加持之事物故，常亦非因故，如前所说，此为密意。"未加持"即为他因所支配。
"彼无所依"即见众生是悭吝因之主要，彼若无则彼亦不可能，此为密意。
"若有我想"等，此说：若有我执则因贪著我故，执著成办自乐之事物为我所，由此又生起贪著彼之贪欲，故彼等迷惑心中岂有永久舍心？因违品具力而极为胜伏故。
不见悭吝过患，因其若有则对乞求等邪行不能忍受而生悭吝故。


 །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་སེར་སྣ་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེས་སློང་བར་བྱེད་པ་ ཐམས་ཅད་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང་སེར་སྣ་དང་བྲལ་བས་བཟོད་པའི་ཡན་ལག་གི་གཏོང་བ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར།སེར་སྣ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སེར་སྣ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེར་སྣ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ། ཡི་དྭགས་གནས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡི་དྭགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུལ་པོར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུའོ། །ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་སེར་སྣའི ཉེས་པས་མི་དང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དག་ན་སེམས་ཅན་དབུལ་པོར་གྱུར་པ་དག་ཤེས་ནས་སོ།།གཏོང་བ་ལ་མོས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཏེ། དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་ལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷུག་པར་གཏོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའི་སྒོ་ ནས་ཏེ།གནོད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གགས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་གཏོང་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གླིང་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་པའི་གླིང་རྣམས་ ལ་ཡང་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ།།བྱིན་ན་དགའ་བར་འགྱུར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་དག་བྱིན་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེ་བོ་མགུ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་དེ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པའི་ གཏོང་བའི་བསམ་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་གཉེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ། དེས་བརྩོན་འགྲུས་གཏན་དུ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་བྱིན་པར་གྱུར་ ཅིག་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་འདིས་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་རྣམས་འབྱོར་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།དེ་ནས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་ པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཡང་འགྲོ་བ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་དེ།དེས་ནི་སྦྱིན་པ་དེ་མི་ཟད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的中文直译：
其对治即是了知悭吝为违品，由此对一切乞求者生起善知识想，远离悭吝而成就忍辱支分之真实布施，故说"悭吝者"等。
"悭吝者"即是具有悭吝之义。"将生饿鬼处"即将转生，因贪著资具等之果报等是饿鬼趣故。"成为贫穷"是等流果。
"知晓"即如是知道由悭吝过患在人与饿鬼趣中有众生成为贫穷。"趣入布施"是从加行门，为成办一切所求众生之一切故。"广大布施"是从意乐门，因具有不为一切害相所障碍之布施意乐故。
因此说"四洲"等。"如唾沫尘"即如唾沫尘般，于以珍宝庄严之诸洲亦不执著故。"布施则欢喜"即布施后见所求众生满意故。
回向其他乘违背以自他利为主之殊胜精进布施意乐故。其对治即回向无上菩提，由此成就永恒性之布施波罗蜜多故，说"菩萨"等。
"愿此布施"即思维愿以此布施令三有所摄一切众生获得无过失圆满，此为其义。
然后做什么？说"彼亦"等。即如是所成就之福德蕴亦为净化众生而回向，由此彼布施成为无尽，此为余义。


 །མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་དེ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྩེ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དགག་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དངོས་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་ནི་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དང་འབྲེལ་བའོ། །མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཤེས་ཉེན་ཅན་དེ།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་རྣམ་པར་མ་གཡེངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་སེམས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར། མང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་ པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཆུང་གིས་ཀྱང་གཏོང་བའི་བསམ་པ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།ལོངས་སྤྱོད་དང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་མཐའ་དག་འབྱུང་བས་མང་པོའོ། །ཕུང་པོ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནམ་མཁའི་མཛོད་ལ་སོགས་ པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་།།ཡང་ན་དངོས་པོ་ཆུང་ངུ་ཡང་གཏོང་བའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཁོ་ནར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་བ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ དུས་མི་མཐུན་པ་ཞིག་ཏུ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར།སྲིད་པ་གསུམ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་གཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ཉེ་བར་གཟུང་སྟེའོ། །ཡང་དག་པར་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་མི་སྲིད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་ལེན་པ་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ལེགས་ཚོལ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐུབ་པར་མི་ནུས་ སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཐབས་མཁས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་བསོད་ནམས་མི་ཉུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟ་བུ་ལའོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་ སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ།དེར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།

以下是完整的中文直译：
追求显现与未显现的世间享乐，是与圆满菩提心相违的布施波罗蜜多的本质。为了断除这些，故说“布施布施”等。
安住于实相是为了追求显现的果报。成熟是布施的果报，与世间彼岸相连。
所谓“智者”，即是具足智慧者。由一切智者心中生起不散乱之语。
所谓“普施”，即是布施成熟之果，为了回向一切有情故。
所谓“无量无边”，即是即使以小物布施，亦具广大意乐故。
由此，享乐与资具之无量无边之果生起。
所谓“无有蕴之解脱”，即是无尽之故，果报如虚空藏等。
或者，即使以小物布施，亦无分别之布施波罗蜜多之殊胜。
仅仅以随喜之心，亦能成就一切有情之福德，故说“于三界”等。
所谓“普遍观察”，即是普遍观察而近取。
所谓“真实”，即是为了令一切有情不生如是之相故。
所谓“佛等”，即是以取者之殊胜而显现福德广大故。
所谓“闻思修”，即是为了圆满菩提而追求之布施，故思维不能成就。
所谓“善巧方便”，即是以无分别之思维而成就福德不减等故。
所谓“福德所依”，即是如未说之义。
所谓“普遍回向”，即是普遍回向，故说“普遍回向”。
所谓“普遍回向”，即是佛之菩提之依故。
所谓“如露水压”，即是如露水压故，故说“菩萨”。
希望这能满足您的需求！如果有其他问题，请随时告诉我。


 །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་ཇི་ལྟར་བསོད་ ནམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དེ་དཔེས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།ནོར་བུ་མཆིང་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེས་ནི་འདི་སྐད་དུ་དཔེར་ན་ནོར་བུ་མཆིང་བུའི་ཕུང་པོ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེར་ཟིན་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེ་བཻ་ཌཱུརྱ་གཅིག་གིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་ པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི།དེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེས་བསྟངས་པས་སྦྱིན་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཚོགས་འཕེལ་བའི་རྒྱུར་ གྱུར་པའི་ཕྱིར།གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་བདག་གིར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བདག་གི་ཉིད་དུ་མི་བྱེད་ནའོ། །དངོས་པོ་ཕངས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕངས་པ་ནི་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དེ་མེད་ན་དེ་མི་སྲིད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ།།དགེ་བའི་ཆོས་ཁོ་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐུ་ཆེན་ཏེ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྤྲིན་མེད་འོད་ལྡན་ཟླ་དཀྱིལ་ཡར་གྱི་ངོ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ལ་སྤྲིན་མེད་པའི་འོད་ཟེར་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།།རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
为了以比喻明示随喜如何胜过福德，故说"青色宝石"等。此说明：譬如青色宝石堆虽然极大，但一颗琉璃宝石即可胜过，因为它是圆满受用等之因。
同样，菩萨的随喜也能胜过众生的福德资粮，因为这是自他二利圆满之因。
对法性颠倒，因为它以不颠倒的本质是布施波罗蜜多的违品。其对治是通达一切法空性，因为由此所摄持的布施能增长无漏资粮之因，故说"若"等。
所谓"不执为我所"，即是若通达一切法无我，则不执为我所。
所谓"无吝惜"，即是因为吝惜是以我执为先导，若无我执则不可能有吝惜。
唯善法以无漏性能断除一切障碍之因故为大力，具此者即称为菩萨。
所谓"如无云明月轮"，即是月轮无云而具光明者称为如是。
至此已说顶现观分别。


། །།མཐར་གྱིས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་བདག་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་མངོན་པར་ ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་མཐར་གྱིས་བགྱིད་པ་དག་ གདའ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས།གལ་ཏེ་བདག་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་རུང་འོན་ཏེ་བདག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི་མ་ལ་བདག་གིས་གང་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ལ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དགོད་པར་འགྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་གོར་མ་ཆག་གོ་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང་།སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ བདག་ཉིད་ཀྱང་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཞིང་གཞན་དག་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོ་སོར་དགོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གང་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐར་གྱིས་པ་རྟོགས་པ་ནི་ཟས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་གོམས་པས་བདག་དང་གཞན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ ཕྱིར།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡི་དྭགས་འགྲོ་བ་གཅོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ན་ན་རང་གི་ནོར་ལ་སོགས་པ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡི་དྭགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུལ་བ་གཅོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་ ཐམས་ཅད་དུ་ཚེགས་མེད་པར་ཡོ་བྱད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་ཅེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་ཏེ། འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ཁོང་ན་ཡོད་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ གནས་སྐབས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྤྱོད་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལོངས་སྤྱོད་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མཐའ་ཡས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱས་པ་ནི་རྣམ་པ་མང་བའི་ཕྱིར་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསོས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པས་ཉེ་བར་ བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ།།འབྲས་བུའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་དབུལ་བ་ལ་སོགས་པས་གཙེས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
现在要说次第行。应知这是指虽然一切法本性无我，但为了断除世间的执著，而次第趣入布施波罗蜜多等的特征。
从"世尊，一切法无实体性中，菩萨摩诃萨如何有次第行"开始，到"无论我是否成就圆满菩提，一切法确实都是无实体的。然而，我必定要现证无上正等正觉，在成佛之后，要安立一切执著实体想的众生于无实体性中"为止。
以及从"从初发心开始，自己行布施，也安立他人于布施"等广说。
其中，布施波罗蜜多的次第证悟，是以熟习施予饮食等，成熟自他，故说"菩萨"等。
所谓"断除饿鬼趣"，是因为在加行位中以无执著自己财物等而断除饿鬼趣。
所谓"断除贫穷"，是因为在一切趣中无困难地获得圆满资具。
"断除一切烦恼"要结合语境理解，由于修习三轮无所得的布施波罗蜜多，在见道位时断除一切烦恼障。
"行时"是指趣入欢喜地等时。
"受用"是指转轮王等特征。
"无边"是因为引导至无住涅槃。
"广大"是因为种类众多且能养育一切众生。
所谓"苦"有二种：因之苦是由悭吝等过失所损害；果之苦是由贫穷等所逼迫。


 །ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བྲི་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟང་ཟིང་ལ་སོགས་པས་ཀུན་དུ་བསྡུས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའི་ཆོས་སྦྱིན་པས་རུང་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།སྦྱིན་པས་རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་འཛིན་པ་སྤངས་ནས། ཁྲིམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དུད་འགྲོ་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་ པར་ཟད་དོ།།མི་ཁོམ་བརྒྱད་ནི་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་དལ་བ་སྟེ་དེ་དག་རྙེད་དོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ཏུ་སྟེ། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ ནས་བཟུང་སྟེ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ལུས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སྡིག་པའི་བསམ་པ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ནི་བཟོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྨོས་སོ།།དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་ཉེས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་མཐུན་པའི་གཟུགས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱ་ཆེན་ནི་སྤྲུལ་པ་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དཔེ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་དག་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་འདོགས་ནུས་པའི་སྐུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།གསེར་མདོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདོག་གསེར་ལྟར་དང་བའོ། །བལྟ་བའི་འོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བལྟ་ན་སྡུག་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་གནོད་པ་ བྱས་པ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་ནི་གཞན་གྱི་སྙིང་དུ་སྡུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་འགྲིབ་མི་འགྱུར་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་གནས་སྐབས་ན་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡེ་ཤེས་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ ས་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་དུ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྒྱལ་བའི་བོང་བ་ནི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་མཛོད་ནི་གནས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་རྙེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ།

以下是完整的中文直译：
所谓"成熟"，即是使其成熟，通过财物等摄受后，为减少过失、增长功德而以波罗蜜多法布施使其堪能，此为其义。
以布施舍弃对自己受用的执著后，说"以戒"等。圆满持戒与一切恶趣相违，其中提到畜生趣只是举例而已。
八无暇是指生于恶趣等，因为不适合趣入自他利益，所以也要断除。与此相反即是闲暇，获得这些。
"恒时"即一切时，从加行位开始直至金刚喻定，以具无所得的持戒成就利益自他的身体。
如是以戒波罗蜜多远离恶念后，说"以忍"等。
所谓"殊胜"，是指不成为自他过失的所依，因为以法忍获得与真实智相应的色身。
"广大"是指具足无与伦比的化身光明，因为在利益众生时成就能以任运成就的安忍利益众生的身体。
"金色"是指如金般清净的颜色。"堪为所观"即妙相庄严，因为安忍他人加害是令他人喜爱的因。
如是具足安忍后，说"以精进"等。"白法功德"是指无漏波罗蜜多等。"彼等不减"是指在正断位中获得无垢智的堪能性。
"无边智慧"是指三十七菩提分法，因为以清净精进波罗蜜多而在发光地中获得。
"佛力"是指十力等特征。"彼藏"是指处所，应知彼智慧也在佛位时获得。


 །དེ་ལྟར་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྙེད་པ་ནི། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྨད་པར་བྱ་བ་དག་འདོར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དག་ལ་གནས་པ་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུལ་དག་ལ་ཆགས་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ལྷའི་མིག་དང་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། ཟག་པ་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ནི་དྲུག་སྟེ། གསུམ་པོ་དེ་དག་དང་། ལྷའི་རྣ་བ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དང་། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པའོ། །དེ་དག་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་ས་ལྔ་པ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན པ་རྣམ་པར་དག་པས་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གནས་སྐབས་གོང་མ་གོང་མ་དག་ཏུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་ བར་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ།།མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དབང་པོ་དང་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནས། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གི་གནས་སྐབས་དག་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །མ་ལུས་པ་ལས་ཡང་དག་འདའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཁམས་གསུམ པའི་སྲེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཁོར་ལོ་རིན་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྐོར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་རྒྱུད་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་ནས་སོ།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་པོ་མེད་ན་བསྟན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་མེད་པས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱང་སྟོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་ཐབས་ མཁས་པ་ཐོབ་པ་ནི་བྱེད་པ་དམ་པའི་ངང་དུ་གྱུར་པས་རྩོལ་བ་མེད་པར་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་བཞིན་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ རིམ་པ་ནི་མ་བཤད་དེ།དེ་དག་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཁོ་ནའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如是获得对善法欢喜的圆满后，说"以禅定"等。"下劣"是指应当舍弃应当厌离的欲妙，因为依靠禅定安住于神足，能除去对境的贪著。
明有三种：天眼、宿命随念、漏尽智。神通有六种：即前述三种，加上天耳、神足、他心智。成就这些是因为在第五地以清净禅定波罗蜜多而次第获得殊胜的神通等功德。
三摩地是指师子奋迅等，应知也是在更高阶位中成就。
由于等持能如实了知，故说"以智慧"等，是指在诸根、诸力等位中的智慧。
"了知法性已"是指在菩提分和道分位中，了知法界遍行义等之意。
"超越一切"是指通达法无我故能断除三界一切贪爱。
"宝轮"即珍宝轮，因为以如实了知的本性能断除众生烦恼且光明清净。"转彼"是指运用于他相续。
若非如此，若无如实了知者则无法对教法生信，将成为不应受持，此为其密意。
"亦说法"是指远离一切所知障而获得善巧方便，成为殊胜作用的自性，无需作意，由往昔愿力推动，如其所证而为所化众生宣说无量波罗蜜多法。
方便波罗蜜多等次第未说明，因为这些都已包含在布施波罗蜜多等之中。


 །འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསགས་པ་རྣམས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་ སུ་བསྔོ་བ་ནི་སྨོན་ལམ་ཡིན་ནོ།།རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ནི་སྟོབས་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མདོར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།རྒྱས་པར་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་གཞུང་རྒྱས་པའི་རྗེས་སུ་ འབྲངས་ཏེ་བལྟ་བར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་ལ་གོམས་པ་ལས་ཅིག་ཅར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ། དེ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེས་ཀྱང་། །ཟག་པ་མེད་པ་ཐམས་ ཅད་ནི།།ཡང་དག་བསྡུས་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཡི། །སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། །དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་འདི་ཡོངས་རྫོགས་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དོ། །ཡོངས་རྫོགས་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ནང་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གཅིག་གིས་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སོ།།དེ་དག་ནི་གཅིག་གི་ནང་དུ་གཅིག་འདུས་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་གཅིག་རྟོགས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ཟོ་ ཆུན་ཁྱུད་མོ་ལ།།མི་ཡི་ཟོ་བ་གཅིག་བསྐྱོད་པས། །ཐམས་ཅད་འགུལ་བར་བྱེད་པ་ལྟར། །སྐད་ཅིག་ཡེ་ཤེས་དེ་དང་འདྲ། །གང་ཚེ་རྣམ་སྨིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི། །གནས་སྐབས་ཆོས་དཀར་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྐྱེས་པ། །དེ་ཚེ་སྐད་ཅིག་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་། །ཞེས་གང་ བཤད་པ་ཡིན་ནོ།།རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་། རབ་འབྱོར་དཔེར་ན་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ནི་ཡིད་ལ་བསམས་པ་ཁོ་ནས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིད་ལ་བསམས་པ་ཁོ་ནས་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ས་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང་རྩོལ་བ་མེད་ཅིང་མཚན་མ་མེད་པར་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་པོ་དག་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ།།སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
如是以布施等一切圆满为方便。如此积累的功德回向于圆满的菩提，是愿望。以不被自我不和谐的方面所动摇为力量。通达一切法相为智慧。最终的现证已简略说明。详细的应依一切广论而观。如此次第修习波罗蜜多之一，刹那间现证一切波罗蜜多的自性，成就圆满菩提。那就是布施等各各无漏，能如实摄持，刹那间现证圆满菩提。为显示此法，故说“此法圆满成就”等。此法即是波罗蜜多的自性。圆满成就等是从布施等中刹那间现证波罗蜜多。此等是一体中一体聚集的成熟位中一体现证，能现证一切相。譬如，若一根小草动，则一切皆动，刹那间智慧亦如是。何时成熟法性之位，智慧生起之因，智慧波罗蜜多生起。此时刹那间智慧生起。如此广说中，譬如天神等以意念而生起一切资具。譬如菩萨摩诃萨亦以意念而圆满一切波罗蜜多。如此说等。如此在第十地中无勤无相而成就之位中，刹那间一一波罗蜜多圆满成就。刹那间现证圆满菩提已说明。


། །།དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་བཅོམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ གཅིག་ཁོ་ནས་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་བསལ་ནས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ།དེ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་རྫོགས་བཅས་དང་། །དེ་བཞིན་གཞན་ནི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། །ཆོས་སྐུ་མཛད་པར་བཅས་པ་ སྟེ།།རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། །དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཡོངས་དག་ཞིང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཞིང་དང་སེམས་ཅན་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དོན་དང་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགྱུར་བའི་ངོ་བོས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ བདག་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ།རྟག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་རྒྱུད་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། ཐབས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པར་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་གཟུང་ལ་སོགས་པ་དཔེ་མེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ལུང་དང རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡེ་ཤེས་འདི་གཉིས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་རྟོག་པ་དག་ནི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་འདུན་རྒྱུད་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ རྣམ་པར་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།དེ་ནི་མཛད་པ་མཐའ་དག་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོས་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་ཀུན་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་ པ་མེད་པའི་ངོ་བོར་རྟོགས་སོ།།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བཤད་ཟིན་ཏོ།

以下是完整的中文直译：
如是以一切相现证的相续断除的波罗蜜多刹那，清除一切障碍习气，成就自他圆满利益之果，即法身。此即：自性身及圆满受用身，如是化身，及具事业法身，如是分为四种。为此而说"清净刹那"等。其中，刹那清净即是所现境界及有情的阿赖耶识转变为如镜智慧的自性身，因为是诸佛无分别的同一自性故。佛相续即是大悲所显，转染污意为平等性智，因为以方便智慧为体性是一切如来之因故。法相续即是意识分别转变为无比所取等相应的妙观察智，因为是教证法生起之因故。此二智慧即是圆满受用身，因为平等性智及妙观察智是如所证法受用之所依故。僧相续即是眼等识性，以精进波罗蜜多清净所显的成所作智，因为以事业力能成就一切僧伽之因故。此亦为种种化现之所依故为化身。"摄持一切法"即现证无差别自性，以法界清净智力通达染净诸法无差别性。法身已说明。


། །།དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དག་བརྙེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་གཙོར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་བསྟན་པའི་ ཕྱིར།འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ་། །སྨན་པའི་མཆོག་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་འཇོམས་པར་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་ལམ་ སྟེ་རྒྱུད་དེ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།བསྟན་པའི་ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་བསྟན་པ་འདིའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་ཆེད་དུ་མིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མིང་ནི་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྨོས་སོ།།ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་རྟོགས་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་ཤེ་ན། ལམ་འདི་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གྱུར་པ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་གཏན་དུ་ཕན་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་འདི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་གི་བསྟན་པའི་གོ་རིམས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་དང་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དང་།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་དག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཏེ། དེ་ཐོབ་པར་སྦྱོར་བ་ འབྲས་བུ་རང་གི་ངོ་བོས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དེ་ཐོབ་པར་སྦྱོར་བ་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ།།རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་ཏེ། རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་ཏེ།སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ན་རིམ་གྱིས་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཏེ་། རིམ་གྱིས་ཆོས་རྟོགས་ པའི་ཤེས་རབ་མཚན་མ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འབྱུང་བ་ན།སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整的中文直译：
如是以智慧圆满获得的自性之果，圆满具足的殊胜法，真实无误地显现，为了显示利益有情的特征事业而说“众生”等。成为最胜医者者，是为了摧毁一切众生烦恼病故。菩提即是远离一切障碍，从世间超越的智慧。何为道？即是唯有此续，故称为此。所显之法即是法界极为清净的因缘故。此所谓智慧所显之法。此即是为了显示此自性功德而说名。名即是所谓“此”等。功德珍宝摄集者，是为了引导一切珍宝功德故。如此具菩提道者，因具菩提因者，是波罗蜜多法证悟生起之因故。为何而说？即是所谓“此道”等。大悲心所成者，是为了众生恒常利益生起之因故，为了令一切有情获得此道而说。现证八种觉悟之次第者，是一切相智及道相智，以特征之门显示。为断舍及取之特征而说。现证一切相圆满者，是以修习之门故。为令获得此果而修习，显示为前行之因故。现证顶点者，是以殊胜之门故。为入最胜者而趋入轮回故。现证究竟者，是以现证次第之门故。若修习成殊胜，则次第生起现证彼岸故。刹那间现证圆满菩提者，是以究竟之门故。若以次第证法，则无名之智慧生起，现证无分别故。刹那间现证者，是为令一切现证故。


 །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒོ་ནས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཉིད་ རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འོག་མ་བཞི་ནི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འབྲས་བུ་ལ་ལྟ་གཞན་གྱིས་ ཀྱང་།།བཅོལ་ན་ཅི་ཕྱིར་འབད་མི་བྱ། །གུ་ཎ་མི་ཏྲ་ཁོ་ནའི་ངོར། །དཀའ་འགྲེལ་འདི་ནི་འདིར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟས་འདི་ནི་བདག་གིས་ཟུར་འདིས་བདག་ཉིད་བླུན་པར་བསྟན་ངེས་ཀྱིས། །མཁས་པ་ཐུགས་རྗེ་རྫོགས་པ་དག་གིས་ད་འདིར་གོ་རིམས་ཅུང་ཟད་མཛོད། །འགྲོ་བ་དེ་ཉིད་བརྟག་དཀའི་ གཞུང་ལས་བསྟན་པ་རྟོགས་དཀའི་ཁྱིམ་གཅིག་པོ།།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཚུལ་འདི་ལ་བདག་འདྲ་བླུན་པོས་ཅི་བྱར་ཡོད། །དྲི་མེད་དགེ་བའི་ཟེར་གྱིས་མུན་པ་ཀུན་བསལ་བའི། །ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ་ཡི་ཚིག་ཤས་འགྲེལ་བྱས་ནས། །དགེ་བ་འདིར་ཐོབ་གང་དེས་རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི། ། ཡིད་ལ་ཅི་ནས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཚུལ་འཇུག་ཤོག་།སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དཀའ་འགྲེལ་སློབ་དཔོན་བུད་དྷ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བིདྱ་ཀ་ར་སིངྷ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བན་དེ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ནས་ཞུས་ཏེ ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
法身是以成熟之门故，如是趣入之果即是无戏论智慧与清净法性故。或者，一切相智等三者是以境之门而显。其后四者是以因之门。应知法身及事业是以果之门而显。若他人委托于果，为何不精进？唯为古纳弥札，此难释于此作。因此我以此边显示自身愚钝，愿具大悲智者于此稍作次第。众生彼难察论中所显难解一法，于此般若波罗蜜多法门中，我等愚者何所作为？以无垢善光遣除一切暗，以智慧珍宝语分作释已，以此所得善根，愿暂时世间，心中必定趣入佛智法门。
《摄颂难释》由阿阇黎佛智吉祥造毕。
印度堪布毗迦罗僧诃与大译师班智达贤护译校，审定。

